Η Πλατυτέρα των Ουρανών

20 Σεπ. 2021

| Ιστολόγιο |


 


Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός
Δάσκαλος - Κιλκὶς

 

Νὰ ξεκινήσω μὲ κάτι ποὺ ἔγραψε ὁ Φώτης Κόντογλου, ποὺ ὅσο ζοῦσε οὔτε κατουρημένες ποδιὲς φιλοῦσε οὔτε τὴν διεφθαρμένη ἐξουσία προσκυνοῦσε: «Οἱ ψυχὲς τῶν νέων εἶναι ρημαγμένες ἀπὸ τὰ ἄγρια ἔνστικτα, ποὺ τὰ ἀνεβάσανε στὴν ἐπιφάνεια ἀπὸ τὰ σκοτεινὰ τάρταρα τῆς ἀνθρώπινης φύσης, κάποιοι ἐχθροί τοῦ ἀνθρώπου, κάποιοι πνευματικοὶ ἀνθρωποφάγοι, ποὺ ἀνάμεσά τους πρωτοστατεῖ ἕνας τρελὸς λύκος λεγόμενος Νίτσε, μία μούμια σὰν παλιόγρια λεγόμενος Βολταῖρος, κάποιος ζοχαδιακὸς Φρόϋντ, κι ἕνα πλῆθος ἀπὸ τέτοια ὄρνια καὶ κοράκια καὶ νυχτερίδες. Ὅσοι τοὺς θαυμάζανε, ἂς καμαρώσουνε σήμερα τὰ φαρμακερὰ μανιτάρια ποὺ φυτρώσανε μέσα στὶς καρδιὲς καὶ στὶς ψυχὲς τῆς γαγγραινιασμένης ἀνθρωπότητας».
Αὐτὰ τὰ φαρμακερὰ μανιτάρια φύτρωσαν καὶ τράνεψαν μὲς στὰ σχολεῖα, ποὺ ἀντὶ νὰ εἶναι «φροντιστήρια ἐθνικῆς, χριστιανικῆς καὶ ἠθικῆς ἀγωγῆς», ὅπως τὰ ὀνειρευόταν ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος κυβερνήτης τοῦ ἔθνους, ὁ Ἰω. Καποδίστριας, κατάντησαν μάνδρες ἀφιλοπατρίας, ἀθεΐας καὶ ἠθικοῦ ξεπεσμοῦ. Ἔλεγε ὁ Πατροκοσμᾶς «θὰ βγοῦν πράγματα ἀπὸ τὸ σχολεῖο ποὺ ὁ νοῦς σας δὲν φαντάζεται» οἱ πρόγονοί μας ἐννοοῦσαν τὰ θαυμαστά, τὰ γερὰ καὶ καλὰ γράμματα ποὺ δίδασκε τὰ ἑλληνικὸ σχολειὸ πρὶν τὸ ρημάξουν τὰ φράγκικα σκοτάδια. Τώρα καταλάβαμε ὅτι γιὰ ἄλλα προφήτευε ὁ ἅγιος. Ποιός θὰ φανταζόταν ὅτι θὰ καταργηθοῦν στὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο:

Α. Ἡ πρωινὴ προσευχή. Δὲν ἀκούει πιὰ ἀπὸ τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος ὁ Οὐράνιος Βασιλεὺς τὶς προσευχές τους. Ἔρχεται καὶ ἡ στιγμὴ ποὺ θὰ διωχτεῖ καὶ ἡ εἰκόνα Του ἀπὸ τὶς αἴθουσες.
Β. Ἡ ἀπαγγελία τοῦ Ἐθνικοῦ μας Ὕμνου, τὸ ἀναστάσιμο τροπάρι τοῦ Γένους μας, μὲ τὴν ταυτόχρονη ἔπαρση τῆς σημαίας μας στὰ διδακτήρια. Ποῦ εἶναι οἱ δάσκαλοι, νὰ ἀντιδράσουν; Τί μᾶς κανοναρχεῖ ὁ ἅγιος Παΐσιος; «Ἐγὼ λέω στοὺς δασκάλους ποτὲ νὰ μὴν κάνουν ἀπεργία, ἐκτὸς κι ἂν πᾶνε νὰ καταργήσουν τὰ θρησκευτικά, τὴν προσευχὴ ἢ νὰ κατεβάσουν τὸν σταυρὸ ἀπὸ τὴν σημαία. Τότε νὰ διαμαρτυρηθοῦν».
Γ. Ὁ ἐκκλησιασμὸς τῶν παιδιῶν γίνεται προαιρετικά. Εἶναι τὸ πονήρευμα, ἡ προαιρετικότητα, πρὶν τὴν ὁριστική του κατάργηση. Ζοῦμε στὸ βασίλειο τοῦ φόβου καὶ τῆς κατατρομοκράτησης τοῦ λαοῦ. Πολὺ δύσκολα θὰ δοῦμε παιδιὰ σὲ ναοὺς νὰ ἐκκλησιάζονται καὶ νὰ κοινωνοῦν.
Δ. Καταργοῦνται σιωπηρῶς οἱ μαθητικὲς παρελάσεις, φανέρωση τῆς ἑνότητας τοῦ λαοῦ καὶ ἀπόδοσης τιμῆς στοὺς ἀγῶνες τῶν ἡρωικῶν μας προγόνων γιὰ ἐλευθερία καὶ ἀξιοπρέπεια. Κάθε Ὀκτώβρη καὶ Μάρτη, οἱ νέοι, τὸ ποτάμι τῆς ζωῆς, μὲ τὴν σημαία ἐπικεφαλῆς, μνημόνευαν τὸ «ἀπ’ τὰ κόκκαλα βγαλμένη τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά».
Ε. Τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν περιορίστηκε σὲ μία ὥρα τὴν ἑβδομάδα, μὲ βιβλία ἀπαράδεκτα, σαφῶς συντεταγμένα μὲ τὶς θρησκειολογικὲς ἐπιταγές, ποὺ στοιβάζουν καὶ τὴν ἡλιόλουστη ὀρθοδοξία μας μὲ τὰ θρησκεύματα τοῦ κόσμου. Τὰ ἄθεα γράμματα μᾶς κατακλύζουν.
Ζ. Τα καθοριστικὰ γιὰ τὴν ἐθνική μας ταυτότητα μαθήματα τῆς Γλώσσας καὶ τῆς Ἱστορίας, μαθήματα ποὺ συνδέουν τοὺς νέους μὲ τὸ παρελθὸν καὶ καλλιεργοῦν τὴν φιλοπατρία καὶ τὴν ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια, κατάντησαν φροντιστήρια ἀφιλοπατρίας καὶ γλωσσικοῦ ὑποσιτισμοῦ. Καὶ τὸ πρόβλημα χειροτερεύει μὲ τὴν καθιέρωση τῆς ξένης γλώσσας ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο. Πρὶν ἀκόμη τὰ παιδιὰ προσλάβουν καὶ ἀρωματιστοῦν μὲ τοὺς χυμοὺς τῆς μητρικῆς τους γλώσσας, τὰ βραχυκυκλώνουμε μὲ τὴν ἐκμάθηση τῆς ἀγγλικῆς γλώσσας.
Η. Μὲ τὸν ἀνηλεῆ βομβαρδισμό, ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων, τῶν παιδιῶν μὲ τὶς νέες τεχνολογίες, πράγμα ποὺ ἐπιδεινώθηκε τὴν περίοδο τοῦ ἀναγκαστικοῦ ἐγκλεισμοῦ λόγῳ καραντίνας, τὰ παιδιὰ ἐθίστηκαν στὴν τηλεόραση ἢ καλύτερα τηλεκόλαση, καὶ στὸ διαδίκτυο, ἡ εὐλογημένη μελέτη, ἡ μόνη καὶ ἀναντικατάστατη μέθοδος μόρφωσης, μπῆκε στὸ περιθώριο.
Καὶ τώρα ἡ σύγχρονη Ἡρωδιάδα καὶ πάλι μαίνεται, ἐπανέρχεται μὲ τὴν λεγόμενη σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση. Ἀρνούμαστε τὴν διδασκαλία της γιὰ συγκεκριμένους λόγους:
ΠρῶτονΕἴμαστε Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι καὶ Ἕλληνες, ἡ παράδοσή μας δὲν περιέχει τέτοιες μαγαρισιές. Μάθαμε νὰ ἀκοῦμε τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἥρωές μας. Ὁ ἅγιος Χρυσόστομος τί ἔλεγε; Πῶς πρέπει οἱ γονεῖς νὰ προστατεύσουν τὰ παιδιά τους ἀπὸ τοὺς τρεῖς καταστροφικοὺς ἔρωτες. Τὴν φιλοχρηματία, τὴν φιλοδοξία καὶ τὴν φιληδονία. Ἐμπιστευόμαστε μόνο τὴν «σεξουαλικὴ ἀγωγὴ» τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ βγάζει ἁγίους, ἥρωες καὶ ἔντιμους ἀνθρώπους.
Δεύτερον: Ὁ Εὐάγγελος Παπανοῦτσος, ὁ παλαιὸς παιδαγωγός, μιλώντας κάποτε γι’ αὐτὸ τὸ θέμα εἶχε πεῖ: «Δὲν εἶναι εὔκολο πράγμα νὰ μιλήσεις στὰ παιδιὰ γιὰ τὸ σέξ, χωρὶς τὸν κίνδυνο νὰ τὰ φοβίσεις, νὰ τὰ γεμίσεις μὲ ἀηδία ἢ τὸ χειρότερο νὰ τὰ ὁδηγήσεις σὲ ἐκτραχηλισμούς». Μπορεῖ μία τόσο λεπτὴ καὶ σοβαρὴ διαπαιδαγώγηση νὰ φύγει ἀπὸ τὰ χέρια τῶν κατ’ ἐξοχὴν ἁρμοδίων, τῶν γονέων, καὶ νὰ περάσει στὰ χέρια  ἄσχετων ἢ ἀκόμη καὶ ἀνισόρροπων ἀνθρώπων;
Τρίτον: Κανεὶς δάσκαλος δὲν ἔχει τὶς γνώσεις καὶ τὴν ἐμπειρία ποὺ ἀπαιτεῖ ἕνα τόσο κρίσιμο θέμα. Πῶς θὰ τὸ διδάξει; Εἶναι ἕτοιμοι οἱ γονεῖς νὰ ἐμπιστευτοῦν σὲ ἀναρμόδιους καὶ ἀκατάρτιστους, σ’ αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς ἀγωγῆς, ἐκπαιδευτικούς, ὅταν ὁ φυσικός του χῶρος εἶναι τὸ σπίτι; Ὁ μακαριστὸς π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος, ὅταν τὸ 2009 εἶχε τεθεῖ καὶ πάλι τὸ θέμα τῆς Σεξουαλικῆς Διαπαιδαγώγησης, εἶχε διαφωνήσει ἔντονα, λέγοντας: «Ποιός θὰ διδάξει στὰ παιδιὰ τὴν Σεξουαλικὴ Ἀγωγή; Συγγνώμη, ὅταν μπαίνει ὁ φυσικὸς στὴν τάξη ἔχει σπουδάσει φυσική. Ὁ χημικός, χημεία. Ποιός σπούδασε σὲξ καὶ εἶναι εἰδικός; Ποῦ ἔγινε εἰδικός; Καὶ ποιός δάσκαλος ἢ καθηγητὴς θὰ τὴν διδάξει αὐτὴν τὴν εἰδικότητα; Εἶναι παράλογο, γιατί ὁ καθένας θὰ κατεβάζει τὰ δικά του σεξουαλικὰ βίτσια στὰ παιδιά μας. Θὰ ξέρει χριστιανικὰ τίποτε ἢ θὰ λέει ὅ,τι θέλει; Θὰ λέει στὰ παιδιά μας ἂν δὲν κάνεις σὲξ εἶσαι ἄρρωστος. Τὰ γνωστά, δηλαδή…».
Τέταρτον: Ἔχουμε ὡς λαὸς τὸ προνόμιο νὰ εἴμαστε πίσω ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε «πολιτισμένο κόσμο». Ἔτσι μᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νὰ ἐπωφεληθοῦμε ἀπὸ τά λάθη του. Δυστυχῶς ὅμως ὡς μειονεκτικοὶ Βαλκάνιοι χάσκουμε ἔκθαμβοι στὶς «ἐπιδόσεις» τῆς Δύσης, τὶς μιμούμαστε ἀλόγιστα.
Σὲ μία ἐποχὴ ποὺ μανιασμένες θύελλες καὶ φίδια κολοβά μᾶς περιτριγυρίζουν, «μὲ ζῆλο στὰ σκολειὰ τῆς προδοσίας/ τοῦ σάπιου αἰώνα σέπεται ἡ γενιά». (Βάρναλης)

christianvivliografia.wordpress.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης


 

 

 

 

 

13 Σεπ. 2021

ΓΕΛ Αμυνταίου: Απαγόρευσαν στον Αρχιμανδρίτη Σεβαστιανό Τοπάλη την είσοδο στο σχολείο καθώς δεν φορούσε μάσκα. Η αντίδραση του ιερωμένου ήταν έντονη λέγοντας «Ο σταυρός θα μολύνει τους ανθρώπους; Ντροπή σας...».

13 Σεπ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

 

 




Παιδιά, τα πράγματα δεν είναι αστεία ούτε είναι κομματικό το ζήτημα. Σε ποιόν βαθμό είναι ψυχιατρικού ενδιαφέροντος και σε ποιόν συνέργεια του εξαποδώ, παραμένει άγνωστο.

Πάντως αυτός που μοίραζε καθρεφτάκια και ρολόγια από την Θεσσαλονίκη είναι αδίστακτος και με τα νέα μέτρα ένας ολόκληρος λαός βρίσκεται ανυπεράσπιστος στα χέρια του. Παρεκτός του Θεού δεν υπάρχει βοήθεια αλλαχού. Μας έχουν διχάσει και έτσι θα μας κλείσουν πιο εύκολα ή στις φυλακές των οικιών μας ή στα δεσμωτήρια των εμβολίων (το χειρότερο).
Με τα νέα μέτρα άνθρωποι χάνουν την δουλειά τους, οικογένειες θα πεινάσουν ή για να το αποφύγουν θα δηλητηριαστούν, παρά την θέλησή τους. Όλα μελετημένα για να οδηγήσουν στην αλλοτρίωση, την τρέλλα, τον θάνατο. Σταδιακά σε καθένα απ' αυτά ή κατευθείαν σε κάποιο απ' όλα. Και κάθε φορά η στόχευση σε μία ηλικιακή ομάδα. Οι ηλικιωμένοι, οι ευπαθείς και τώρα -το χειρότερο- τα παιδιά. "Βάζοντας χέρι" στην ελπίδα του αύριο, μας κόβουν όλους τους δρόμους για το μέλλον και κάνουν βαριές όλες τις ανάσες.
Δεν έχει ξαναγίνει αυτός ο εξαναγκασμός σε ιατρικές πράξεις, σ' έναν κόσμο ελεύθερο. Βέβαια συζητήσιμο είναι το πόση ελευθερία υπάρχει, όταν ως και τα αδέσποτα σκυλιά έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους φορολογούμενους πολίτες. Το ζώο το ακριβοπληρώνεις αν πάθει κάτι. Ο πολίτης που πεθαίνει δεν είναι ποτέ από το εμβόλιο αλλά πάντα επειδή είναι ανεμβολίαστος. Άρα δεν πληρώνει κανείς.
Οι Εκκλησίες έκλεισαν για μεγάλο διάστημα, οι λιτανείες απαγορεύονται και οι εγκόσμιοι άρχοντες της εκκλησιαστικής διοίκησης συμπλέουν με τους "συμμορφωτές" του λαού. Φοβισμένοι; Πληρωμένοι; Κύριος οίδε. Εμείς πάντως από ανθρώπινη στήριξη, και σε πνευματικό επίπεδο, είμαστε ορφανοί.
Δεν είδαμε να διαμαρτύρονται οι πατέρες ούτε για την Αμάλ που περιέφεραν, μήτε για την πορεία των εκατοντάδων γκέι, ενώ λίγο πριν είχαν απαγορεύσει τις λιτανείες για τον Δεκαπενταύγουστο.
Δεν στάθηκε κανείς δίπλα στους απεγνωσμένους Έλληνες, στα αυριανά θύματα, δεν περίσσεψε αγάπη για τον διπλανό, που στραγγαλίζεται η βούλησή του και ποδοπατιέται η αξιοπρέπειά του. Μόνο -και από άμβωνος- κηρύγματα υπέρ του εμβολίου. Η θεολογία του εμβολίου...
Μείναμε μόνοι. Ενώπιος ενωπίω με τον Θεό. 
Υπόλογοι και υπεύθυνοι για την σημερινή κατάντια, αλλά είμαστε παιδιά Σου Κύριε... Έχεις σταυρωθεί για μας.

Ακόμη και τώρα δεν έχουμε να σου δώσουμε κάτι.
Μόνο να σου ζητήσουμε: Να Σε βρούμε στην άλλη πλευρά του φεγγαριού, όταν θα έχει τελειώσει το σκότος.
Να μας περιμένεις Κύριε στο ξημέρωμα. Και να μας αναγνωρίσεις πίσω από τα αίματα των βασανισμών.
Είμαστε οι δικοί Σου Χριστέ μου, οι νυχτωμένοι παρωρίτες που - διανύοντας και διασχίζοντας παγωμένες νύχτες - σε Σένα ελπίζαμε και Εσένα αναζητούσαμε ακόμη και στην πιο βαθιά μας αποστασία!
Κύριε θα ματώσουμε αλλά θα έρθουμε. Σε παρακαλούμε να είσαι εκεί για να βρούμε τον ντορό, με την οσμή του λιβανιού που αφήνει το ρούχο Σου...

ΕΛΕΝΑ

anazhthseis-elena.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης


 

 

 

 

 

11 Σεπ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

 

Πόσο παράξενο είναι αυτό το Φθινόπωρο...
Λίγο πιο θλιμμένο, λίγο της "επιστράτευσης", λίγο της Σπιναλόγκας και πολύ μιας... χαριτωμένης μοναξιάς (λες και θα γράψεις πάνω της στίχους). Δεν είναι όμως αυτό. Είναι η άλλη εποχή, οι άλλοι άνθρωποι, όλο αυτό το "έτερον".
Φίλοι μας, άνθρωποι καλοί καγαθοί, επιστρατεύονται νομίζω από τις δυνάμεις των ουρανών για να φτιάξουν εκεί μια αποικία αγαπημένων μας. Μπορεί για να μας περιμένουν, ίσως για να μην χαθούν κάτω από την σκόνη που σιγά-σιγά σκεπάζει τα πάντα και τα αλλοιώνει ή και για τα δύο.
Απόψε έφυγε ο Παντελής. (Από καρκίνο, παιδιά, -προλαβαίνω- μην πείτε από κόβιντ...). Καλός φίλος, κιμπάρης άνθρωπος, χαρούμενος, έχουμε πιεί κρασί μαζί σε μιαν εποχή τόσο μακρινή, όπου δεν χρειαζόσουν χαρτιά για να κυκλοφορείς. Έφτανε να έχεις κέφι και φίλους και -δόξα τω Θεώ- είχαμε και τα δυό.
Η φωτογραφία της Ελένης μας στην στήλη των μνημοσύνων της Κυριακής, μαχαίρι στην καρδιά. Χαμογελάει, όπως πάντα. Σε ποιά γωνιά του κόσμου του Θεού μένεις τώρα αγαπημένη, τόσο μακριά και τόσο κοντά μας ταυτόχρονα; Σου μιλάω και συ χαμογελάς. Είναι απομεινάρι της παρουσίας σου εδώ ή μου στέλνεις το γέλιο σου από τη νέα σου διαμονή; Σε μνημονεύω στους κεκοιμημένους και τινάζομαι στον ύπνο μου, γιατί θεωρώ πως έκανα λάθος.
Φοράς πάντα το μπλε σακάκι με το λευκό ρέλι, αυτό της Κυριακής, αυτό της εξοδίου σου. Σ' αγαπώ.
Ελένη φοβάμαι.
Ο κόσμος αλλάζει. Γίνεται σκληρός και αδυσώπητος. Όχι δεν ήταν πάντα έτσι. Τώρα δεν έχει ρωγμές η σκληρότητά τους. Είναι συμπαγής. Την χτυπάς και ματώνεις το χέρι σου.
Εμείς και οι άλλοι...
Από Δευτέρα όσα δεν θα μπορούμε, θα είναι η σκλαβιά μας. Κλεισμένοι σπίτι, θα τραβάμε την κουρτίνα και θα βλέπουμε αυτούς που κάποτε ήταν άνθρωποι, να περνούν.
Για να κυκλοφορήσουμε θα πρέπει να εμβολιασθούμε. Δεν επιτρέπεται να μην θέλουμε. Τιμωρούμαστε γι' αυτό. Είμαστε χωριστά: Σπιναλόγκα! Και στο βάθος φεύγει ή έρχεται το καράβι με τους δεσμοφύλακες που μας έφεραν στην απομόνωση ή με τους δημίους μας... Ανάμεσά τους άνθρωποι που μας μιλούσαν για αγάπη και ράσα που ανεμίζουν καθώς φυσάνε άνεμοι που δεν τους γνωρίζαμε.
Ελένη, φοβάμαι αυτό το παράξενο Φθινόπωρο.
Οι άνθρωποι, τα πράγματα, οι αγάπες, ο κόσμος που ξέραμε, όλα είναι στη χάση τους. Σαν το φεγγάρι ενός Αυγούστου που δεν πρόλαβες να χαρείς. Σαν το βράδυ της τελευταίας θερινής Πανσελήνου που ευτυχείς τρέχαμε στους αρχαιολογικούς χώρους με δύο φίλους και ο ένας που είναι παπάς επέμενε να διαβάσει τρισάγιο στους αρχαίους προγόνους μας (και έκανε). Θυμάμαι πως στο τέλος χάσαμε τον δρόμο και από την ευτυχία του νυχτερινού περιπάτου, βρεθήκαμε στην άλλη πλευρά της σελήνης, στην νύχτα...
Ελένη φοβάμαι τις νύχτες που μας περιμένουν. Αλλά αντιστέκομαι. Όταν σου μιλώ για αντίσταση, χαμογελάς.
Τα βράδια, στα εικονίσματα, τους μιλώ. Στην Κυρά μας, στους Αγίους μας και στο Παιδί της αγκαλιάς Της. Είναι ο λόγος που αντιστέκομαι!

 ΕΛΕΝΑ

anazhthseis-elena.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης