7 Απρ. 2019

Βαστίλλη

Ιστολόγιο |


 

 

 

 Γράφει ο παπα Ηλίας Υφαντής

 

 

Πολλές από τις ευαγγελικές περικοπές αρχίζουν -συνήθως- με την φράση: «Τω καιρώ εκείνω». Και ίσως κάποιοι από μας, που ακούμε τα περιστατικά του καιρού εκείνου, ενδόμυχα, να λέμε: Κι εμάς, σήμερα, τι μας ενδιαφέρει το τι έγινε «τω καιρώ εκείνω». Κι όμως η πραγματικότητα φωνάζει πως κάποια πρόσωπα και περιστατικά των ευαγγελικών περικοπών προσφέρονται - και με το παραπάνω μάλιστα - για σύγκριση με πρόσωπα και καταστάσεις  της εποχής μας.
Και ας πάρουμε, για παράδειγμα τον δαιμονισμένο κωφάλαλο του Ευαγγελίου της 4
ης 
Κυριακής της Μεγάλης Σαρακοστής (Κατά Μάρκον, Θ. 17-31). Που το δαιμόνιο του στέρησε την ακοή και την ομιλία. Κι όμως... 
Όσο αξιολύπητος και να ήταν, βρισκόταν - εντούτοις - σε πλεονεκτικότερη θέση απ΄ότι εμείς, οι σημερινοί Έλληνες του 21ου αιώνα. Γιατί σε εκείνον τα δαιμόνια στέρησαν την ικανότητα της ομιλίας, αλλά παράλληλα και την ακοή.

Ενώ εμείς είμαστε καταδικασμένοι ν’ ακούμε, τα φοβερά, τα οποία διαδραματίζονται γύρω μας, χωρίς όμως να έχουμε την δυνατότητα να εκφράσουμε έστω τις σκέψεις μας. Και το χειρότερο είναι το ότι η άκρως φασιστική και αφύσικη αυτή κατάσταση παγιώνεται και ως καθεστώς θεσμικό και νομικό: Πράγμα που σημαίνει ότι τη δική τους αδυσώπητη μισανθρωπία, πρέπει να την δεχόμαστε και να τη δοξολογούμε ως ευλογία Θεού. Αφού ο λαός δεν μπορεί, όχι μόνο να διαμαρτυρηθεί, αλλά ούτε και να φωνάξει για την κατάφωρη διαστροφή της αλήθειας και την παραμόρφωση της πραγματικότητας. Σε μεγάλη συνάφεια με όλα τα προηγούμενα βρίσκονται, για παράδειγμα, όλοι οι διαβόητοι νόμοι «περί προσωπικών δεδομένων», «ρατσισμού» κ.λπ.
Σύμφωνα με αυτούς, ο κάθε ντόπιος ή και διεθνής αλήτης, μπορεί να μεθοδεύει την οποιαδήποτε υπονόμευση σε βάρος της πατρίδας σου, της θρησκείας σου ή και του εαυτού σου. Αλλά εσύ δεν έχεις το δικαίωμα να μιλήσεις για τα έργα, τις ημέρες και την ταυτότητά του θρασύτατου αυτού δολοφόνου.
Και από το άλλο μέρος, ας μη λησμονούμε και τα νομοθετικά τερατουργήματα των διαβόητων,
«περί ασυλίας βουλευτών» και «περί ευθύνης υπουργών» νόμων, που κάποιοι με παχυδερμία ρινόκερων και αδιαντροπιά πιθήκων, θεσμοθέτησαν. Έτσι ώστε να μπορεί αυτή η συμμορία των εθνοπατέρων - εν ονόματι της ασυλίας - να δίνει ρεσιτάλ ληστρικής αλητείας...

Και με όλα τούτα αλλά και πάμπολλες άλλες αδιαφανείς μεθοδεύσεις υψώνουν - για να θυμηθούμε και τον Καβάφη - γύρω μας αδυσώπητα τείχη. Με τα οποία έχουν μεταβάλει την Ελλάδα σε Βαστίλλη. Για να περιφρουρούν την δική τους ασυδοσία και προδοσία και να επιβάλλουν στον λαό ένα καθεστώς αλαλίας. Κι ύστερα απ’ όλα αυτά, περιμένουν κάποιοι αιθεροβάμονες, να μας βγάλουν απ’ το βάραθρο της οικονομικής χρεοκοπίας οι δολίως χρεοκοπήσαντες τη χώρα μας και τον καθένα μας. Επειδή οι συλητές κάθε ιερού και οσίου έχουν, εντούτοις, το απύθμενο θράσος να φλυαρούν περί  δημοκρατίας και «άλλων ηχηρών παρομοίων».
Όταν τις ερπύστριες των τανκς της χούντας, τις αντικατέστησαν με τις ερπύστριες των φασιστικών και ληστρικών νόμων. Με τους οποίους κατεδάφισαν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας.
Σύμφωνα, πάντα, με το καθεστώς της παγκόσμιας διαβολοκυβέρνησης, της οποίας οι αρχιτέκτονες προηγούνται σε δαιμονική εφευρετικότητα, παρασάγγες ακόμη και από τον ίδιο τον αρχισατανά... 
Αλλά ας επιστρέψουμε στο Ευαγγέλιο: Ο Χριστός ρώτησε τον πατέρα (της ευαγγελικής περικοπής)  από πότε το δαιμόνιο βασανίζει τον γιό του, και εκείνος αποκρίθηκε ότι τον βασανίζει από τα μικρά του χρόνια. Και προσέξτε τώρα τις αντιστοιχίες μεταξύ της εποχής εκείνης και της δικής μας εποχής, εδώ στη μνημονιοκρατούμενη Ελλάδα.

Προσέξτε πώς εργάζονται  αυτά τα ανθρωποειδή τωρινά δαιμόνια. Με ποιον τρόπο χτίζουν τα τείχη της Βαστίλλης των σημερινών Ελλήνων. Αρχίζουν και αυτοί από τα παιδικά χρόνια. Και πρώτα - πρώτα προσπαθούν να εξοικειώσουν τα παιδιά με την αποχαύνωση, την αποβλάκωση και τη διαστροφή. Αυτού του είδους την κάθειρξη, δεν την περιορίζουν μόνο στα παιδιά. Την καθιστούν ισόβια!
Το πάντων δεινότερο είναι ότι τα δεσμά, που χρησιμοποιούν για την δουλαγώγησή και τύφλωσή μας, όχι μόνο δεν μας φαίνονται επώδυνα αλλά μας φαίνονται και ιδιαίτερα ευχάριστα. Σε σημείο, ώστε να υφιστάμεθα ένα είδος εθισμού, ανάλογο με αυτόν των ναρκωτικών. 
Ή μήπως δεν συμβαίνει αυτό με την τηλεόραση, τα κινητά τηλέφωνα και το ίντερνετ! Με τα οποία ο καθένας μας μαστουρώνεται, σε σημείο ώστε να χάνει την επαφή του με το περιβάλλον τουμε την πραγματικότητα. Και έτσι από κοινωνικά όντα, καταντούμε ιδιώτες, που σύμφωνα με την αρχαιοελληνική εκδοχή σημαίνει ηλίθιοι!
Με αποτέλεσμα να δηλητηριάζουν την γη μας, τον αέρα μας, τις θάλασσές μας, τις τροφές μας, κυρίως την ηθική και πνευματική μας υπόσταση, χωρίς να παίρνουμε είδηση, καθιστώντας μας πειθήνιους στις εγκληματικές τους επιδιώξεις! 


Μετά από την θεραπεία, οι μαθητές ρώτησαν τον Χριστό γιατί δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν τον δαιμονισμένο, και να τους αποκριθεί, πως το δαιμονικό γένος αντιμετωπίζεται με την προσευχή και με την νηστεία.
Το ίδιο ισχύει και για μας, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τους ανθρωπόμορφους ντόπιους και παγκόσμιους σατανάδες. Να προσευχόμαστε και να νηστεύουμε. Να νηστεύουμε, όχι μόνον τα σχετικά με την διατροφή μας, αλλά παράλληλα την αδικία και την ιδιωτεία. Ως προς την ιδιωτεία ιδιαίτερα, σημαίνει να περιορίσουμε στα όρια του αναγκαίου την αποχαύνωση της τηλεόρασης, των κινητών και του διαδικτύου.
Έτσι ώστε να δραπετεύσουμε από την Βαστίλλη της νωχέλειας και της απάθειας, να επιστρέψουμε στην κοινωνική ζωή, να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα! Ν
α συνειδητοποιήσουμε τα προβλήματά μας και να παλέψουμε για τα λεηλατημένα δικαιώματά μας!

papailiasyfantis.wordpress.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης