25 Μαρ. 2019

Η παιδεία της λοπάδας

Ιστολόγιο |


Λένε κάποιοι: «Δεν κάνω κακό σε κανέναν. Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου»!
Και το λένε την ίδια στιγμή που το κακό οργιάζει γύρω μας. Και δεν θέλουμε να καταλάβουμε ότι είμαστε κι εμείς συνυπεύθυνοι με τους πρωτεργάτες του κακού, στον βαθμό, που εμείς δεν αντιδρούμε. Και όχι μόνο. Γιατί συχνά συνηγορούμε και υποστηρίζουμε με φανατισμό τους υπαίτιους ... 
Και ας πάρουμε την περίπτωση της πολιτικής. Όπου υπάρχουν κόμματα, που διαχρονικά είναι στην υπηρεσία της αδικίας και της προδοσίας. Αφού έχουν κάνει νόμο και καθεστώς την κλοπή και την εθνική μειοδοσία. Ή μήπως δεν έχουμε ακόμη, στο Σύνταγμά μας, το διαβόητο άρθρο (86) το οποίο παρέχει στους κρατούντες πρόσφορο έδαφος σε κάθε είδους ρεμούλα και παλιανθρωπιά! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά και σωρεία άλλων νόμων με τους οποίους περιφρουρείται το πολύμορφο έγκλημα και χλευάζεται ακόμη και η στοιχειώδης δικαιοσύνη. Την ίδια στιγμή μάλιστα, που κάποιοι αρχιτέκτονες της αδικίας, «το παίζουν» ορθοδοξότατοι χριστιανοί και σούπερ-πατριώτες και πούροι δημοκράτες. Ενώ ξεπουλάνε την πατρίδα και υπονομεύουν την θρησκεία και την δημοκρατία. Πολύ περισσότερο μάλιστα, αφού και κάποιοι «πνευματικοί πατέρες», τους προτρέπουν να ψηφίζουν τους «ευσεβείς» και «πατριώτες» πολιτικούς.

Με αποτέλεσμα να κοινωνούμε στις εκκλησιές τη θεία κοινωνία, την ίδια στιγμή, στην καθημερινή τους ζωή υπηρετούμε τη σατανική ντόπια και παγκόσμια μαφία. Και δεν δίνουμε δεκάρα για το τι λέει ο Χριστός και το Ευαγγέλιό του ... Και πώς ύστερα απ’ όλα αυτά ο αξιότιμος κ. Υπουργός της Παιδείας να μη θέλει να κάμει το μάθημα των θρησκευτικών μάθημα θρησκειολογίας; Αφού, σε τελική ανάλυση δεν βλέπει καμμία διαφορά ανάμεσα στους χριστιανούς και τους αλλόθρησκους. Αφού όλοι μαζί σύρουν το όχημα της ίδιας απανθρωπιάς. Ανεξάρτητα όμως με το τι κάνουν οι -λεγόμενοι- χριστιανοί, οι οποίοι διαβάζουν ανάποδα το Ευαγγέλιο, ο Χριστός λέει τα εντελώς αντίθετα: Στην ευαγγελική περικοπή, (Μάρκου: Η: 34-Θ: 1) ο Χριστός τονίζει χαρακτηριστικά:
«Εάν ντρέπεστε να υπερασπιστείτε εμένα και την διδασκαλία μου μπροστά στους ανθρώπους κι εγώ θα ντρέπομαι να σας υπερασπιστώ μπροστά στον ουράνιο Πατέρα μου». Γιατί βέβαια, αφού ζούμε σε μια κοινωνία, όπου η παλιανθρωπιά έχει γίνει νόμος και καθεστώς, ντρεπόμαστε συχνά να υπερασπιστούμε το δίκιο.
Ναι αλλά -θα πουν κάποιοι- υπάρχουν και περιπτώσεις που το να υπερασπιζόμαστε το δίκιο και την αλήθεια, γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνο. Ιδιαίτερα στις μέρες μας, οπότε  η αδικία έχει γίνει νόμιμο καθεστώς  και η αλήθεια και η δικαιοσύνη χλευάζονται και διώκονται. Αλλά και σε αυτές τις περιπτώσεις - λέει ο Χριστός - πως «όποιος βάζει τα συμφέροντά του ή την οικογένειά του ή και την ίδια του τη ζωή πάνω από τη διδασκαλία μου δεν έχει καμμιά αξία για μένα». Που σημαίνει ότι ο χριστιανισμός δεν είναι η θρησκεία των συμβιβασμών, αλλά του ασυμβίβαστου αγώνα. Κι αν τελικά ο δρόμος αυτός οδηγεί στο σταυρό, ας ακούσουμε και πάλι τη φωνή του Χριστού που φωνάζει ότι, μόνο ο δρόμος του σταυρού οδηγεί στη σωτηρία! Γιατί όποιος θέλει να σώσει την ψυχή του, αυτός πρέπει να είναι έτοιμος να θυσιάσει ακόμα και τη ζωή του. Ενώ θα την χάσει αυτός που πάνω απ΄την ψυχή του βάνει την καλοπέρασή του!

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως και η Παναγία, μετά τον Ευαγγελισμό της, δεν διστάζει να πει ότι ο Χριστός «θα ανατρέψει τα σχέδια των αλαζόνων, θα γκρεμίσει τους τυράννους απ’ τους θρόνους και θα ανυψώσει τους καταφρονεμένους. Ενώ θα πάρει τα πλούτη απ’ τους πλεονέκτες και θα τα δώσει στους πεινασμένους»(Λουκά: Α; 51-53)! Θέση, που, όπως φαίνεται, κάποιοι σύγχρονοι εθνοπατέρες ασύστολα ποδοπατούν. Αφού, όχι μόνο τα θρησκευτικά, αλλά και την ιστορία και ολάκερη την Παιδεία οδηγούν σε αντιστροφή και διαστροφή των ιερών και οσίων της πίστης και της πατρίδας μας. Και θυμήθηκα τώρα μια εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας (2016) με την ευκαιρία της εθνικής γιορτής της 25ης Μαρτίου. Στην οποία, πριν απ’ όλα, αγνοούνταν επιδεικτικά οι ήρωες του 1821 και οι αγώνες τους. Επειδή δήθεν η εγκύκλιος ασχολιόταν με το θέμα της παιδείας στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Αλλά είναι εντούτοις, χαρακτηριστικό είναι ότι δεν έκανε την παραμικρή μνεία στην τεράστια προσφορά, στον χώρο της παιδείας, του εθνομάρτυρα Πατροκοσμά. Ο οποίος πρόσφερε, στα χρόνια της τρισβάρβαρης τουρκοκρατίας, όσα δεν έχει προσφέρει στην ελεύθερη Ελλάδα κανένας υπουργός παιδείας. Στη Σπάρτη -λένε- ο σοφός Λυκούργος πήρε δυο κουτάβια απ’ τους ίδιους γονείς και εκπαίδευσε το ένα να κυνηγάει και το άλλο να τρώει χυλό στη λοπάδα (=γαβάθα). Και, προκειμένου να διδάξει στους Σπαρτιάτες την πολύ μεγάλη σημασία της Παιδείας, τους έκαμε επίδειξη του πειράματός του: Άφησε μπροστά στα δυο κουτάβια ένα λαγό και μια λοπάδα με χυλό. Οπότε το ένα κουταβάκι όρμησε στη λοπάδα με το χυλό και το άλλο στον λαγό. Πράγμα που ισχύει και για μας.
Αφού έχουμε αντικαταστήσει την παιδεία της ελληνικής αξιοπρέπειας με την παιδεία του δηλητηριασμένου σιωνιστικού χυλού! Και είναι κρίμα, που δεν υπάρχουν και σήμερα κάποιοι σαν τον Καραϊσκάκη ή τον Κολοκοτρώνη για να πουν και να κάνουν όσα ταιριάζουν στην περίσταση ...

Όμως ας μην απελπιζόμαστε! Γιατί η νέα γενιά δεν φαίνεται καθόλου ευπειθής στα διδάγματα και τα κελεύσματα της παιδείας της λοπάδας και της προδοσίας!
Αντίθετα μάλιστα φαίνεται έτοιμη να εμέσει στα μούτρα των ντόπιων εφιαλτών και των παγκόσμιων δολοφόνων τα δηλητηριώδη καταπότια της αποβλάκωσης και της αποχαύνωσης! Άμποτε!

παπα-Ηλίας Υφαντής
papailiasyfantis.wordpress.com


Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης