Η Πλατυτέρα των Ουρανών

25 Μαϊ. 2021

 

 

https://www.diktyoellinismou.gr/ypografes-iatrikes-praxeis/

 

41.033 άνθρωποι έχουν υπογράψει

 

Αν δεν δράσουμε σήμερα αύριο θα είναι πολύ αργά για εμάς και τα παιδιά μας. Ιδίως οι υποχρεωτικές πράξεις στα παιδιά θα σημάνουν αφανισμό των παιδιών και των νέων.
Συντελείται κανονική γενοκτονία.

Συλλογή Υπογραφών Αντίστασης σε υποχρεωτικές ιατρικές πράξεις, τεστ, εμβόλια σε σχολεία και λοιπούς χώρους εκπαίδευσης και εργασίας.
Αγαπητοί φίλοι, ζούμε κάτω από ένα δολοφονικό εγκληματικό και δικτατορικό καθεστώς. Επιβάλλει στα δικαστήρια της χώρας να παίρνουν διαρκώς αποφάσεις
περί υποχρεωτικών ιατρικών πράξεων. Οι πράξεις αυτές είναι δολοφονικές σαφώς και εναντίον του λαού.
Είναι Αντισυνταγματικές και άκρως παράνομες. Αντίθετες από το Ελληνικό Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο.
Όπως αποφαίνονται ιατροί και άλλοι επιστήμονες στον ελληνικό και στον διεθνή χώρο. Τα τεστ και τα υποχρεωτικά εμβόλια πέραν του ότι προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι δολοφονικά για το ανθρώπινο σώμα. Οδηγούν σε πληθώρα παρενεργειών μεταλλάξεων, καρκίνων και θανάτων. Δεν έχουν δοκιμαστεί κλινικά και δεν έχουν επίσημη άδεια από επισήμους επιστημονικούς και κρατικούς οργανισμούς. Προφανώς ζούμε τον εφιάλτη ενός νέου είδους πολέμου που θα αφανίσει την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό αν δεν αντισταθούμε με κάθε τρόπο.
Σας προσκαλούμε όλους να συμβάλλετε σε συλλογή υπογραφών και στοιχείων που θα αποστείλετε προκειμένου η νομική ομάδα να προχωρήσει σε ασφαλιστικά μέτρα και άλλες νομικές ενέργειες σε Ελληνικά δικαστήρια αλλά και σε Ευρωπαϊκά.
Χρειαζόμαστε χιλιάδες υπογραφών για να δημιουργήσουμε ένα ελληνικό και ακολούθως ένα ευρωπαϊκό μέτωπο αντίστασης με κάθε νόμιμο και ειρηνικό μέσο

https://www.diktyoellinismou.gr/


 

 

 

 

 

25 Μαϊ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

Ο Μωάμεθ ο Πορθητής επιβλέπει την διολκό προς τον Κεράτιο Κόλπο

 

 

Γράφει ο Σταυρίδης Φώτιος

Παραθέτω δύο κείμενα τά οποία τό Υπουργείο Αντεθνικής Παιδείας, θά έπρεπε νά διδάσκει στά Ελληνόπουλα.Ο πρώτος είναι ο λόγος τού τελευταίου αυτοκράτορα τής Ελληνικής Αυτοκρατορίας, ο οποίος ως άλλος Λεωνίδας εξορκίζει τούς συμπατριώτες του νά πολεμήσουν μέχρις εσχάτων γιά τήν πίστη καί τήν πατρίδα καί ο δεύτερος είναι ο λόγος τού Τούρκου κατακτητή, ο οποίος εξορκίζει μέ τήν σειρά του τούς ομοθρήσκους του νά πολεμήσουν στό όνομα τού Αλλάχ, γιά νά νικήσουν καί νά αρπάξουν από τούς Χριστιανούς τίς γυναίκες τους, τίς περιουσίες τους καί τά παιδιά τους.
Ο Παλαιολόγος μιλάει γιά αυτοθυσία, γιά αγάπη στόν Χριστό καί τήν πατρίδα, γιά τά πανάρχαια δηλαδή ιδανικά τής φυλής μας, τά οποία απαξιώνει τό τρέχον πολιτικό σύστημα καί ο Μωάμεθ ο Πορθητής μιλάει γιά πλιάτσικο, γιά αρπαγές, γιά βιασμούς, γιά δολοφονίες τών γηγενών, καί γιά πλούτη, τά οποία οι πιστοί τού Αλλάχ θά αποκομίσουν πουλώντας ώς σκλάβους τούς Χριστιανούς γιά ένα δουκάτο τόν καθένα.

 Λόγος Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (28 Μαΐου 1453)

«Ὑμεῖς μὲν εὐγενέστατοι ἄρχοντες καὶ ἐκλαμπρότατοι δήμαρχοι καὶ στρατηγοὶ καὶ γενναιότατοι συστρατιῶται καὶ πᾶς ὁ πιστὸς καὶ τίμιος λαός, καλῶς οἴδατε (γνωρίζετε), ὅτι ἔφθασεν ἡ ὥρα καὶ ὁ ἐχθρὸς τῆς πίστεως ἡμῶν βούλεται μετὰ πάσης μηχανῆς ἰσχυροτέρως καὶ τέχνης στενοχωρῆσαι ἡμᾶς καὶ ἐμβολὴν διὰ ξηρᾶς καὶ σύῤῥαξιν διὰ θαλάσσης μετὰ συμπλοκῆς μεγάλης δῶσαι ἡμῖν μετὰ πάσης δυνάμεως, ἵνα, εἰ δυνατόν, ὡς ὁ ὄφις τὸν ἰὸν (δηλητήριο) ἐκχύσῃ· καὶ ὡς λέων ἀνήμερος καταπίῃ ἡμᾶς βιάζεται. Διὰ τοῦτο λέγω καὶ παρακαλῶ ὑμᾶς, ἵνα στῆτε ἀνδρείως καὶ μετὰ γενναίας ψυχῆς, ὡς ἐξ ἀρχῆς ἄχρι τοῦ νῦν ἐποιήσατε, κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς ἡμετέρας πίστεως. Παραδίδωμι δὲ ὑμῖν τὴν κλεινήν (φημισμένη) τε περίφημον καὶ εὐκλεῆ (ἔνδοξη) ταύτην μεγαλοπρεπεστάτην καὶ εὐγενῆ πόλιν τὴν ὄντως ἐκλαμπροτάτην καὶ βασιλεύουσαν τῶν πόλεων ἡμῶν πατρίδα.
Καλῶς οὖν οἴδατε, ἀδελφοί, ὅτι ἕνεκέν (ἐξ αἰτίας) τινων τεσσάρων ὀφειλέται κοινῶς ἐσμεν πάντες, ἵνα προτιμήσωμεν ἀποθανεῖν μᾶλλον ἢ ζῆν, πρῶτον μὲν ὑπὲρ τῆς πίστεως ἡμῶν καὶ εὐσεβείας, δεύτερον δὲ ὑπὲρ τῆς πατρίδος, τρίτον μὲν ὑπὲρ τοῦ βασιλέως, ὡς Χριστὸν Κυρίου, καὶ τέταρτον ὑπὲρ συγγενῶν καὶ φίλων. Λοιπόν, ἀδελφοί, ἐὰν ὀφειλέται ἐσμὲν ὑπὲρ ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων αὐτῶν ἀγωνίζεσθαι ἕως θανάτου, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς ὑπὲρ πάντων τούτων, ὡς βλέπετε προφανῶς, καὶ ἐκ πάντων μέλλομεν ζημιωθῆναι. Ἐὰν διὰ τὰ ἐμὰ πλημμελήματα παραχωρήσῃ ὁ Θεὸς τὴν νίκην τοῖς ἀσεβέσιν, ὑπὲρ τῆς πίστεως ἡμῶν τῆς ἁγίας, ἣν ὁ Χριστὸς τῷ οἰκείῳ αὑτοῦ αἵματι ἡμῖν ἐδωρήσατο, κινδυνεύομεν· ὅ ἐστι κεφάλαιον πάντων. Καὶ ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ τις καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχήν, τί τὸ ὄφελος; Δεύτερον, πατρίδα περίφημον τοιαύτην ὑστερούμεθα καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν.
Τρίτον, τήν πότε (κάποτε) περιφανῆ, νῦν δὲ τεταπεινωμένην καὶ ὠνειδισμένην (ντροπιασμένη) καὶ ἐξουθενημένην ἀπολλύωμεν 
βασιλείαν καὶ ὑπὸ τυράννου καὶ ἀσεβοῦς ἄρχεται (ἄν χάσουμε τόν δικό μας βασιλέα θά μᾶς ἐξουσιάζει ὁ τύραννος). Τέταρτον δὲ καὶ φιλτάτων τέκνων καὶ συμβίων καὶ συγγενῶν στερούμεθα.

Λοιπόν, ἀδελφοί, ἐπεὶ ἡμᾶς πολιορκεῖ καὶ ἀπέκλεισε, καὶ καθ’ ἑκάστην τὸ ἀχανὲς αὑτοῦ στόμα χάσκων καὶ εὐκαιρίαν αἰτεῖ, πῶς καταπίῃ ἡμᾶς καὶ τὴν πόλιν ταύτην, ἣν ἀνήγειρεν ὁ τρισμακάριστος καὶ Μέγας Κωνσταντῖνος ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος καὶ τῇ πανάγνῳτε καὶ ὑπεράγνῳ δεσποίνῃ ἡμῶν Θεοτόκῳ καὶ ἀειπαρθένῳ Μαρίᾳ ἀφιέρωσε καὶ ἐχαρίσατο τοῦ κυρίαν εἶναι καὶ βοηθὸν καὶ σκέπην τῇ ἡμετέρᾳ πατρίδι καὶ καταφύγιον τῶν Χριστιανῶν, ἐλπίδα καὶ χαρὰν πάντων Ἑλλήνων, τὸ καύχημα τῶν ὑπὸ τὴν ἡλίου ἀνατολὴν ὄντων πάντων».

Λόγος Μωάμεθ (28 Μαΐου 1453)

«Στό ὄνομα τοῦ παντοδύναμου καί τοῦ αἰώνιου Θεοῦ, στό ὄνομα τοῦ Μωάμεθ τοῦ προφήτη καί στό ὄνομα τῶν τεσσάρων χιλιάδων ἄλλων προφητῶν, στήν ψυχή καί τό ὄνομα τοῦ πατέρα του, τοῦ σουλτάνου, στίς κεφαλές τῶν παιδιῶν του καί στό σπαθί του ἐπάνω. Ὁ πολυχρονεμένος μας ἀφέντης ὁ Μωάμεθ ὁρκίζεται ὅτι, μετά τήν ὁριστική νίκη, ὁλόκληρος ὁ πληθυσμός, ἀρχοντολόι καί λαός, ἄνδρες, γυναῖκες καί παιδιά, ὅλοι οἱ θησαυροί, ὅλα τά πλούτη, πού ὑπάρχουν μέσα στήν πόλη, θά γενοῦνε κτῆμα τοῦ στρατοῦ του.
Γιοί τοῦ Μωάμεθ, χαρά σέ σᾶς, γιατί αὔριο θά πέσουνε στά χέρια μας οἱ Χριστιανοί καί θά μπορέσουμε νά τούς πουλήσουμε ἕνα δουκᾶτο τόν καθένα καί θά γενοῦμε τόσο πλούσιοι, πού δέ θά ξέρουμε τί νά τά κάνουμε τά πλούτη μας καί θά ξεριζώσουμε τά γένεια τῶν παππάδων καί θά φτιάξουμε σκοινιά γιά τά ἄλογά μας καί δέστρες γιά τούς σκύλους μας. Τά παιδιά καί οἱ γυναῖκες τους θά γίνουν σκλάβοι μας καί θά χορτάσουν ὀμορφιά τά μάτια μας καί οἱ αἰσθήσεις μας. Χαρεῖτε λοιπόν, παιδιά τοῦ Μωάμεθ, καί ἑτοιμαστεῖτε νά νικήσετε ἤ νά πεθάνετε γιά τόν προφήτη σας”.»

infognomonpolitics.gr

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης


 

 

 

 

 

 

8 Μαϊ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

Του παπα Ηλία Υφαντή

 

  Δεκατρεισήμιση (13,5) μονάδες μπροστά ο Κορωνο - Κούλης απ’ τον Σκοπιαν - Αλέξη!!!
Τί φαντασθήκατε; Ότι τζάμπα καναλάρχες και δημοσιογράφοι εισέπραξαν τα εκατομμύρια; Και διαφημίζουν Κούλη και κορωνοϊό επί 24ώρου βάσεως;
Και έχουν επιβάλει ομερτά σε όσους αρνούνται τα κορωνο - φίμωτρα, τους εμβολιασμούς, τα τέστ και όλα τα σχετικά!…
Δεκατρεισήμισι μονάδες μπροστά! Κι όμως ο Κορωνο - Κούλης μας, τρέμει μήπως «τον ρίξουν»! Γεγονός που αποκαλύπτει πολλαπλά τον βούρκο μέσα στον οποίο μας έχουν παγιδεύσει τα πολιτικά αυτά κουμάσια και οι πάτρωνές τους! Αν αληθεύει ότι κάποιοι μπορεί να τον ρίξουν, τότε οι «δημοσκοπήσεις» είναι πέρα για πέρα κάλπικες. Γιατί ποιοί επιτέλους μπορεί να μελετούν κακά για τον κανακάρη της σατανικής Μπίλντερμπεργκ και το χαϊδεμένο της Κίρκης του Βερολίνου; Που η κόλαση χρόνια κοιλοπονούσε, για να μας τον προσφέρει! Δεν είναι κάτι τέτοιο μια άνευ προηγουμένου παραδοξότητα;
Αλλά ποιοί μπορεί να είναι αυτοί οι κάποιοι, που απειλούν να γκρεμοτσακίσουν το πολιτικό μας κελεπούρι; Ποιοι άλλοι απ’ αυτούς που ανεβάζουν  και κατεβάζουν των πρωθυπουργικών θώκων τέτοια κουμάσια…
Δεν θυμάστε τι έγινε με την ανάδειξη στην προεδρία της ΝεόΔουλης του μαμωνά και σατανά του Κορωνο-Κούλη; Που δήθεν το μηχάνημα, που έβγαζε τον εκλεκτό του λαού είχε χαλάσει. Δεδομένου ότι έβγαζε τον κ. Μεϊμαράκη, που - όπως φαίνεται - δεν καλοστεκόταν στο στομάχι των σατανικών αφεντικών. Για να επιστρατεύσουν την διαβόητη SINGULAR LOGIC που μας πρόσφερε τον Κορωνο-Κούλη.
Ή μήπως δεν θυμάστε την άλλη παρόμοια δύσοσμη ιστορία του Σκοπιαν-Αλέξη; Που καταπρόδωσε αλλεπάλληλες φορές Ελλάδα και Έλληνες! Που κλωτσοπάτησε το ηρωικό δημοψήφισμα του λαού, που - παρόλη την κατατρομοκράτηση που υφίστατο - ψήφισε παλληκαρίσια ΟΧΙ στο καθεστώς της δολοφονικής εξάρτησης απ’ το συνδικάτο του ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου εγκλήματος. Για να εκλεγεί και πάλι ο Σκοπιαν-Αλέξης πανηγυρικά, πέρα από κάθε νοσηρή φαντασία στις αμέσως επόμενες εκλογές μαζί με τον συμπροδότη του Καμένο. Για ν’ αποφύγουν στη συνέχεια, όπως ο διάβολος το λιβάνι,  το σχετικό, με την ιστορική γι’ αυτούς προδοσία της Μακεδονίας, δημοψήφισμα.
Το ίδιο αυτό σατανικό καθεστώς που τα τελευταία χρόνια «εκλέγει» τα καθάρματα, που ανελλιπώς φορτώνει ως πρωθυπουργούς, στο σβέρκο μας
Αυτά που συστηματικά και προγραμματισμένα μας κουβαλούν εδώ τους λαθρομετανάστες, μέχρις ότου καταφέρουν να μεταλλάξουν ολοκληρωτικά (φυλετικά, πληθυσμιακά, πολιτισμικά) την Ελλάδα, ώστε Ελλάδα να μην είναι.
Που έχουν μπασταρδέψει την ιστορία μας, την  παιδεία μας, τα θρησκευτικά, τη γλώσσα κ.λπ. ώστε να συντομεύσουν την σατανική μας αυτή μετάλλαξη. Και τώρα με τις κορωνο-ιστορίες, τα  τέστ, τους εμβολιασμούς κ.λπ. προχωρούν, όπως φαίνεται, και στην εκ βάθρων μετάλλαξη της οντολογικής μας υπόστασης με την μετάλλαξη του DNA μας. Προκειμένου να εκτελούμε τα παραγγέλματά τους, χωρίς αντιλογία, όπως τα γουρουνάκια της ομηρικής Κίρκης. Όπως μέχρι τώρα και με τους πρωθυπουργούς μας συμβαίνει…

Όμως το χριστεπώνυμο πλήρωμα, που αισθάνεται «ως πρόβατα ερριμμένα και μη έχοντα ποιμένα», περίμενε στήριξη από την - όπως ναρκισσιστικά αυτοχαρακτηρίζεται - «μητέρα εκκλησία». Η οποία όμως πολυειδώς και πολυτρόπως αποδεικνύεται μητρυιά του χειρίστου είδους. Και δεν αναφερόμαστε εδώ μόνο στο, λεγόμενο, φιλανθρωπικό έργο, με το οποίο προσφέρει ένα πιάτο φαγητό. Που είναι ευνόητο, για τους ανάπηρους και τους πάσης φύσεως ανήμπορους να εργαστούν. Αλλά αποτελεί προσβολή χειρίστου είδους γι’ αυτούς, που σφύζουν από ζωή και το πολλαπλά προδοτικό κατεστημένο τους έχει κλείσει όλους τους δρόμους, ώστε να μη μπορέσουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
Με άλλα λόγια, πατέρες, ο λαός χρειάζεται την δικαιοσύνη, που την βλέπει ποικιλοτρόπως σε όλα τα επίπεδα να στραγγαλίζεται. Και δεν βλέπει κάποιους να στέκονται απέναντι στο καθεστώς της συστηματικής πολυεπίπεδης δολοφονίας του. Που πρώτοι και καλύτεροι θα έπρεπε να είστε εσείς. Ή μήπως νομίζετε ότι οι προκάτοχοί σας αρχιερείς, που σταύρωσαν τον Χριστό, το έκαμαν, επειδή σκοτίστηκαν για τον Θεό. Για τα συμφέροντά τους καίγονταν και τσουρουφλίζονταν. Γιατί τους είπε ότι ήρθε να αναποδογυρίσει ολοκληρωτικά το φαύλο καθεστώς που επικρατούσε. Όταν ένοιωθαν ότι ψυχή και καρδιά αυτού του σάπιου καθεστώτος ήταν αυτοί οι ίδιοι.
Όπως νοιώθετε κι εσείς ότι είστε η ψυχή και καρδιά του σημερινού σάπιου καθεστώτοςΜε αποτέλεσμα να στηρίξετε σκανδαλωδέστατα τον συνεορτασμό του Ορθόδοξου Πάσχα με τους αντίχριστους νεοταξίτες. Σε προφανέστατη αντίθεση με το Ευαγγέλιο και την Ορθόδοξη Παράδοση. Επειδή ακριβώς σκέφτεστε και αισθάνεστε παρόμοια με τους Κορωνο-Κούληδες, τους Σκοπιανο-αλέξηδες, τους μνημονιο-ΓΑΠηδες και όλη αυτή την προδοτική συμμορία.
Γιατί αν στεκόσασταν αποφασιστικά απέναντί τους και πλάι στον λαό και την πατρίδα δεν θα τολμούσαν το παραμικρό. Αλλά σουλατσάρουν, επειδή ακριβώς κι εσείς σκέφτεστε παρόμοια με αυτούς και δεν τολμάτε να κάμετε το παραμικρό.

Βλέπετε η Νέα Τάξη δολοφόνησε τον Χριστόδουλο, που -αν μη τι άλλο- έβλεπε κάποια πράγματα κι έλεγε κάποιες αλήθειες. Και τον αντικατέστησαν με τον Ιερώνυμο, που -για να θυμηθούμε και τον Χρυσόστομο- είναι «αφωνότερος ιχθύος και απραγότερος βατράχου». Αφού σκέφτεται παρόμοια  με τον Κορωνο-Κούλη: «Αν πάω - σκέφτεται - αντίθετα, θα με ρίξουν». Και ακολουθούν οι υπόλοιποι, παρόμοια σκεπτόμενοι, μιτροφόροι και μπαστουνοφόροι τσελιγκάδες, που πρωταρχικό έργο τους θεωρούν να εφαρμόζουν τυφλά τον νόμο της Κορωνο-κυβέρνησης και της ομερτά για τους παπάδες. Που, στο τέλος της γραφής, έχουν στην πλάτη τους και το τσούρμο της φαμελιάς τους.
Ενώ οι θρονο-κένταυροι δεσποτάδες τίποτε άλλο δεν έχουν να σκεφθούν, πέρα απ’ τον θρόνο τους. Κι όχι βέβαια την υγεία του λαού και την Πατρίδα!

papailiasyfantis.wordpress.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης


 

 

 

 

 

6 Μαϊ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

 


Γράφει ο Γεώργιος Παύλος
Καθηγητής Φυσικής και Φιλοσοφίας
Δημ.Πανεπιστημίου Θράκης

Με όσα κριτικώς γράφουμε ακολούθως όχι μόνο δεν επιθυμούμε να προσβάλουμε το επισκοπικό αξίωμα, αλλά όλως αντιθέτως θέλουμε όντως να τιμήσουμε το αξίωμα του επισκόπου, το οποίο μειώνεται και σμικρύνεται με την σμίκρυνση του Χριστού κατά την μετακίνηση της εορτής της Αναστάσεως από την Κυριακή στο Μέγα και Ιερό Σάββατο.
Διότι ο επίσκοπος ως διάδοχος των Αποστόλων φέρει επ’ αυτού τον ίδιο τον Χριστό και ζώντα Θεό εν τη Εκκλησία και δια της Εκκλησίας.
Πολλοί αξιοσέβαστοι επίσκοποι με πραγματικά άγιο βίο, και άλλοι εκκλησιαστικοί ή και λαϊκοί, προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα όσον αφορά στην αλλαγή της ώρας τέλεσης του Μυστηρίου της Αναστάσεως διακόσια χρόνια μετά το 1821, στο συμβολικό και μαρτυρικό έτος 2021, κατά μετάθεση από την Κυριακή του Πάσχα στο Μέγα Σάββατο.
Όμως η Εκκλησία είναι σαφής όταν ψάλλει: “Αὔτη ἡ κλητὴ καὶ ἁγία ἡμέρα, ἡ μία τῶν Σαββάτων, ἡ βασιλὶς καὶ κυρία, ἑορτὴ ἑορτῶν καὶ πανήγυρις ἐστὶ πανηγύρεων” (Ειρμός 8ης Ωδής του Κανόνα του Πάσχα, Όρθρος της Αναστάσεως).
Γι᾽ αυτό η εκτροπή εφέτος το Πάσχα ήταν τεράστια και ασυγχώρητη. Είναι σμίκρυνση του Χριστού του ιδίου. Διότι η Κυριακή της Αναστάσεως είναι εορτή εορτών, βασιλίς και κυρία που με τίποτε δεν μπορεί να εξαφανιστεί και να σμικρυνθεί.
Διότι αφανίζοντας την Κυριακή της Αναστάσεως όπως συνέβη εφέτος, κατ᾽ ουσίαν εξαφανίζουμε και καθαιρούμε τον Χριστό τον ίδιο από την Θεία Δόξα του, την Δόξα της Αναστάσεώς Του και την Δόξα της αιώνιας Βασιλείας Του.
Προσβάλλουμε, αρνούμαστε και εκδιώκουμε τον Χριστό από την ιστορία, όπως θα διευκρινίσουμε ακολούθως.
Θεωρούμε πως η πλάνη είναι τεράστια και το κακό μέγιστο. Πολύ μεγαλύτερο απ᾽ αυτό της αλλαγής του ημερολογίου στις αρχές του εικοστού αιώνα.
Το τυπικό μέρος της πλάνης της μετάθεσης της εορτής της Αναστάσεως στο Μέγα Σάββατο, έχει αποδειχθεί περίτρανα από πολλά κείμενα που γράφηκαν, εις μάτην βέβαια, ως μια προσπάθεια να πεισθεί η Ιεραρχία της Εκκλησίας να μην διαπράξει ένα τόσο μεγάλο έγκλημα κατά της Εκκλησίας και κατά του Χριστού. Αναφέρουμε μεταξύ άλλων το κείμενο της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων, τα σχόλια στα κείμενα του αείμνηστου Ιωάννου Φουντούλη, Καθηγητού Λειτουργικής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, την σπουδαία μελέτη του ιερέως πατρός Αναστασίου Γκοτσόπουλου και άλλα σημαντικά και επιστημονικώς άρτια κείμενα.
Σε όλα αυτά τα κείμενα αποδεικνύεται σαφώς ότι από την εποχή των Αγίων Αποστόλων, όταν και ετέθη το ζήτημα του εορτασμού του Πάσχα, αλλά και αργότερα, με την Α´ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ., υπήρξε σαφής η θέση της Εκκλησίας πως η Εορτή της Αναστάσεως και του Ιερού Χριστιανικού Πάσχα υποχρεωτικά θα τελείται μόνον αφού περάσουμε το μεσονύκτιο του Μεγάλου Σαββάτου.
Περί αυτού δεν τίθεται ουδεμία αμφισβήτηση και αμφιβολία. Επομένως, σαφώς εφέτος με την απόφαση της ΔΙΣ είχαμε μια σοβαρή εκκλησιολογική εκτροπή.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι το όλο ζήτημα ετέθη, από όσους υπεραμύνθηκαν της απόφασης της ΔΙΣ, μόνον ως ένα πολύ τυπικό και δευτερεύον θέμα, χωρίς να καθίσταται φανερό πως με την μετάθεση της εορτής του Πάσχα στο Μέγα Σάββατο προκύπτουν και υφίστανται μέγιστες θεολογικές και δογματικές συνέπειες και προεκτάσεις.
Όπως θα δείξουμε ακολούθως, πρόκειται έστω ασυνηδείτως και αθελήτως περί μιας αιρετικής πράξης που συμπυκνώνει εντός της όλες τις αιρέσεις του παρελθόντος που ευχόμεθα να μην ξανασυμβεί στο μέλλον.
Στην ουσία πρόκειται περί πλήρους άρνησης του Μυστηρίου της Σαρκώσεως, της Αναστάσεως και της Σωτηρίας του κόσμου.

Το κλειδί για την θεολογική ερμηνεία της πράξης και απόφασης αυτής της κατ᾽ ουσίαν εντελώς αιρετικής μετάθεσης της εορτής του Πάσχα στο Μέγα Σάββατο, είναι η όλη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας περί Του Μεσσία Χριστού, περί Σαρκώσεως του Υιού του Θεού, περί των εσχάτων και περί της Βασιλείας των Ουρανών του Θεανθρώπου Χριστού.
Οι άγιοι ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος οφείλουν να γίνουν πολύ προσεκτικοί διότι με τις αποφάσεις των τα τελευταία χρόνια οδηγούν το σκάφος της Εκκλησίας σε υφάλους.
Μολονότι δεν επιθυμούμε να ασκούμε κριτική σε εκκλησιαστικά πρόσωπα, πάντως τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στον εκκλησιαστικό χώρο, μάς θέτουν προ των ευθυνών μας ως χριστιανούς.
Αναφέρομαι συντόμως: Κάποιες νεοφανείς διδασκαλίες περί ιεραρχίας εντός του Μυστηρίου της Αγίας Τριάδος· Ορισμένες απόψεις περί εσχατολογικής θεωρίας ερήμην του ιστορικού Χριστού· η καινοφανής θεωρία περί πρωτείου και πρώτου στην Ορθόδοξη Εκκλησία ως πρωτείου εξουσίας και όχι απλώς τιμής του πρώτου και ίσου μεταξύ ίσων· η μείωση του επισκοπικού αξιώματος αλλά και της Συνοδικότητας κατά την πρόσφατη σύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης, όπου οι παρευρισκόμενοι επίσκοποι δεν είχαν ισότιμη ψήφο με τους αρχιεπισκόπους και τους πατριάρχες.
Αλλά και όσα εκεί ακούστηκαν περί ισότιμων εκκλησιών πέραν κι εκτός της Ορθόδοξου Εκκλησίας· γενικότερα, ο νεοφανής και επιχειρούμενος υποβιβασμός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, από την θέση της ως της Μόνης Αληθούς Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, σε μια Εκκλησία ισότιμη με όλα τα νεώτερα δυτικά χριστιανικά αλλά πάντως αιρετικά δόγματα.
Όλα αυτά, δείχνουν ότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει αρχίσει να εισέρχεται σε μια πολύ περίεργη εποχή για την ίδια, αλλά και σε μια (μετα) νεωτεριστική και πολύ επικίνδυνη περιοχή ασάφειας και αιρετικότητας.
Όταν συμβαίνουν όλα αυτά τα εντελώς λανθασμένα πράγματα που κορυφώθηκαν με την μετατόπιση της εορτής του Πάσχα το 2021 στο Μέγα Σάββατο, δεν μπορούμε να σιωπούμε. Είναι αμαρτία και άρνηση του Χριστού η σιωπή μας.
Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, κλήρος και λαός, υποχρεούμεθα σαφώς να υπερασπιζόμεθα και να μαρτυρούμε την Ορθόδοξη Πίστη και Αλήθεια της Εκκλησίας του Χριστού.
Εάν μάλιστα μάς ειπωθεί ότι, οι λαϊκοί αλλά και οι ιερείς, ή όποιο άλλο μέλος της Εκκλησίας, πέραν των επισκόπων, δεν δικαιούνται να εκφέρουν γνώμη περί των εκκλησιαστικών θεμάτων, θα θυμίσουμε πως κάθε βαπτισμένος χριστιανός φέρει όλο το Άγιο Πνεύμα και δι᾽ Αυτού όλη την Αγία Τριάδα και όχι μέρος των.
Διότι το Άγιο Πνεύμα είναι υποστατικό και Θείο Πρόσωπο και όχι κάποια απρόσωπος και μετρούμενη θεία ουσία.
Επομένως, η μετοχή σε αυτό δεν είναι ποσοτικής και ιεραρχικής τάξης γεγονός, αλλά είναι μετοχή επί ολοκλήρου του Θείου Προσώπου Του Αγίου Πνεύματος, καθώς και μετοχή δι’ Αυτού σε όλη την ύπαρξη των λοιπών προσώπων της Αγίας Τριάδος, και όχι απλώς μια μετρήσιμη, μερική και ελαττωμένη μετοχή σε κάποια απρόσωπο θεία ουσία, όπου άλλος μετέχει περισσότερο και άλλος λιγότερο.
Κατά την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, όλοι οι βαπτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδος, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, είναι θεολογικώς ίσοι μεταξύ ίσων.
Διότι ο Χριστός όταν μας παρήγγειλε “γίνεσθε τέλειοι καθώς ο πατήρ μου ο εν τοις ουρανοίς τέλειος εστί” (Ματθ. 5: 48), σαφώς εννοούσε όλους τους βαπτισμένους εις το Όνομά Του χριστιανούς, και όχι μόνο κάποια χριστιανική ελίτ.
Ο Χριστός ποτέ δεν εννόησε μια χριστιανική αξιολογική, εξουσιαστική και ιεραρχική φεουδαρχία όπως συνέβη αργότερα σε διάφορες χριστιανικές αιρέσεις και παρεκτροπές.
Λαϊκοί και κληρικοί αποτελούν το έν, αδιαίρετο, Σώμα των αδελφών του Χριστού, με πολλά μέλη και πολλά χαρίσματα, και όχι πολλές φεουδαρχικές ιεραρχίες.
Θα λέγαμε πως μια μόνο μορφή ιεραρχίας υφίσταται στην Ορθόδοξη Εκκλησία: η Αγία και ανατρεπτική Ιεραρχία όπου το ανώτερο υπηρετεί το κατώτερο.
Ο Χριστός δεν έφτιαξε Αποστόλους και Επισκόπους για να εξουσιάζουν αλλά για να υπηρετούν, φέροντας, μεταφέροντας και μεταδίδοντας τον Χριστό στον κόσμο.
Ο εξουσιαστικός απρόσωπος και δαιμονιώδης ασιατισμός, εξουσίας και τυραννίας του ανώτερου επί του κατωτέρου, ήταν πάντα ένας πειρασμός που η Εκκλησία τον εξουδετέρωνε εν Αγίω Πνεύματι.
Επομένως, υπακοή στην Εκκλησία σημαίνει υπακοή στο Άγιον Πνεύμα και σε όσους το φέρουν και όχι απλώς σε ανθρώπους, έστω και περιβεβλημένους με εκκλησιαστικά αξιώματα.
Ο λαός του Θεού ενστικτωδώς βλέπει ευκρινώς τους πνευματοφόρους επισκόπους, ασκητές η απλούς μοναχούς και λοιπούς και τους ακολουθεί.
Η διαφορά, δηλαδή, των λαϊκών ή και των κληρικών με τους επισκόπους δεν οφείλεται σε μειωμένη, έναντι των επισκόπων, μετοχή των στο Άγιο Πνεύμα και στο Μυστήριο της Αγίας Τριάδος.
Οι λαϊκοί βεβαίως δεν μετέχουν στο μυστήριο της ιεροσύνης, τουλάχιστον κατά τον ειδικό τρόπο των ιερέων και των επισκόπων, όμως και αυτοί μετέχουν στο χάρισμα της γενικής ιεροσύνης.
Οι λαϊκοί δεν μπορούν να τελούν τα Άγια και Θεία Μυστήρια της Εκκλησίας που τελούν οι κληρικοί.
Ομοίως, όλοι οι κληρικοί δεν μετέχουν στο Αποστολικό αξίωμα των επισκόπων, δια των οποίων διασώζεται η Αποστολική Διαδοχή της Εκκλησίας. Αυτές όμως οι ουσιώδεις διαφορές και διακρίσεις λαϊκών, ιερέων και επισκόπων, ουδόλως αποτελούν διαιρετική, διχοτομική και αξιολογική ιεραρχία και φεουδαρχική εξουσιαστικότητα του ανώτερου επί του κατωτέρου.

Όταν πρόκειται περί της ουσιώδους Αλήθειας της Εκκλησίας όλοι έχουν ουσιαστικό και υποχρεωτικό λόγο.
Διότι ο Χριστός είπε προς όλους και προς όλα τα μέλη της Εκκλησίας Του, και όχι μόνον στους επισκόπους και στους ιερείς, πως, “όποιος δεν με εντραπεί, και με μαρτυρήσει ενώπιον των ανθρώπων, θα τον μαρτυρήσω και εγώ ενώπιον του Πατρός μου του επουράνιου” (Ματθ. 10: 26-42).
Άρα όλοι έχουμε ευθύνη απέναντι στον Χριστό και στην Εκκλησία Του. Και αν εμείς σιωπήσουμε και οι λίθοι κεκράξονται, όπως είπε ο Χριστός στους γραμματείς και φαρισαίους που ήθελαν να σιωπήσει ο λαός που έκραζε “Ευλογημένος ο Ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου” (Λουκ. 19: 40).
Ας στρέψουμε τώρα την προσοχή μας στο επίμαχο θέμα του εορτασμού του Πάσχα.
Ο Θεός δημιουργεί τον κόσμο εντός επτά ημερών από τις οποίες το Σάββατο είναι η έβδομη ημέρα και είναι ημέρα κατάπαυσης και αναπαύσεως του Θεού και ακολούθως και του ανθρώπου από τα δικά του έργα.
Άρα το Σάββατο, όπως και οι προηγούμενες ημέρες, είναι ημέρα του ιστορικού χρόνου και κόσμου.
Η πρώτη ημέρα της δημιουργίας είναι η Κυριακή, η οποία και σηματοδοτείται ως ξεχωριστή ημέρα αφού αυτή η ημέρα σχετίζεται με την παρουσία του Θεού ως Δημιουργού.
Το Σάββατο είναι ημέρα αναπαύσεως του Θεού από τα κοσμικά έργα του.
Μολονότι βέβαια ο Θεός εργάζεται διαρκώς ακόμη και τα Σάββατα, όπως είπε ο Χριστός όταν τον επέπλητταν οι γραμματείς και οι ιερείς των Εβραίων επειδή θαυματουργούσε τα Σάββατα.
Απαντούσε πως, “ο πατήρ μου έως άρτι εργάζεται καγώ δει εργάζομαι” (Ιω. 5: 17).
Η Κυριακή όμως, ενώ είναι η πρώτη ημέρα της Δημιουργίας, είναι συγχρόνως και η εσχάτη και αιώνια ημέρα της Βασιλείας των Ουρανών. Δηλαδή, η εσχάτη ημέρα της αιώνιας Βασιλείας του Χριστού.
Πριν την Δημιουργία υπήρχε μόνο η Αγία Τριάδα. Με την Ανάστασή του εκ νεκρών ο Χριστός εισάγει στον κόσμο τα έσχατα και την δική Του αιώνια Βασιλεία.
Μεταφέρει, δηλαδή, ο Χριστός, ως ο Αληθινός Μεσσίας του κόσμου και του ανθρώπου, το κτιστό από τον κλειστό και κτιστό χώρο και χρόνο στην περιοχή των εσχάτων της ογδόης ημέρας, της ημέρας της Αναστάσεώς Του.
Έτσι, η όγδοη ημέρα, δηλαδή η Κυριακή, είναι η μετοχή στην Άκτιστο Βασιλεία του Χριστού και Μεσσία.
Ο Χριστός που ως Υιός και Λόγος του Θεού και Θεός πλήρης ο Ίδιος κτίζει εκ του μηδενός με τον Πατέρα Του, εν Αγίω Πνεύματι, τον κτιστό κόσμο των αγγέλων και των ανθρώπων, σήμερα, την Κυριακή της Αναστάσεως, εισάγει πλέον αμετάκλητα τον κτιστό κόσμο στην περιοχή της Σωτηρίας του, ως την Ανάσταση όλου του κόσμου και του ανθρωπίνου γένους και την μετοχή του εν Χριστώ τον Θεό, στην εσχάτη και αιώνια ημέρα της Αναστάσεως.
Αυτή η ημέρα, η Μία των Σαββάτων, η Βασιλίς και Κυρία, είναι η Κυριακή. Αυτή η ημέρα είναι η Κυριακή ως η Εορτή Εορτών και Πανήγυρις Πανηγύρεων, η μια των Σαββάτων, όπου καταργήθηκε ο θάνατος και ο Άδης.
Αυτή η Κυριακή είναι η απαρχή των εσχάτων της αιώνιας Βασιλείας του Χριστού και Μεσσία, Θεού και ανθρώπου.
Για τον λόγο αυτό η Θεία Λειτουργία είναι μεν ανάμνηση και μετοχή στον Μυστικό Δείπνο του Χριστού αλλά συγχρόνως είναι η μετοχή στα έσχατα και στην Βασιλεία των Ουρανών.
Υπό την έννοια αυτή η Θεία Λειτουργία είναι και «ανάμνηση του μέλλοντος», δηλαδή μετοχή οντολογική και υπαρξιακή του κτιστού στην εσχάτη ημέρα την ογδόη της Βασιλείας του Σαρκωμένου, Σταυρωμένου και Αναστημένου Χριστού, Μεσσία και Θεού Λόγου, δημιουργού του παντός.
Έτσι η Κυριακή ως η ογδόη, εσχάτη και τελεία ημέρα της Βασιλείας του Χριστού, άρα ως ο Χριστός ο ίδιος, είναι η πηγή κάθε Θείας Λειτουργίας και κάθε θείου Μυστηρίου της Εκκλησίας.
Γι᾽ αυτό οι χριστιανοί βιώνουν την Κυριακή, την κάθε Κυριακή, ως την Λαμπροφόρο ημέρα της παρουσίας του Χριστού και Ζώντος Θεού μέσα στην ιστορία.
Έτσι, η Κυριακή ως εορτή εορτών και πανήγυρις πανηγύρεων και ως η μία των Σαββάτων, η βασιλίς και κυρία, είναι η τελεία ημέρα της αστραπής της θεότητος που εισήλθε, ως σαρκωμένος και ως αναστημένος τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος, στην Ιστορία, για να σώσει και να καινοποιήσει την ιστορία. “Ιδού, καινά ποιώ πάντα” (Αποκ. Ιω. 21: 5).
Υπό μια βαθιά υπαρξιακή, οντολογική, εκκλησιολογική, σωτηριολογική και θεολογική σημασία και νόημα η Κυριακή ταυτίζεται απολύτως με τον Χριστό ως Σαρκωθέντα, Αναστάντα και Ζώντα Θεό.
Η Κυριακή είναι ο Μεσσίας Χριστός εν μέσω ημών. Η Κυριακή είναι η αδιάκοπος και Αναστάσιμος παρουσία του Χριστού στην Ιστορία, και επομένως σε κάθε άλλη ημέρα και σε όλα τα έργα του ανθρώπου.
Όποιος προσβάλλει και σμικρύνει την Κυριακή της Αναστάσεως, σμικρύνει τον ίδιο τον Χριστό. Διότι ο Χριστός είναι ο αίτιος της Κυριακής ως ημέρας Αναστάσεώς Του.
Η Κυριακή είναι κυριολεκτικά η ημέρα του Κυρίου.
Γι᾽ αυτό κάθε αλλαγή της εορτής του Πάσχα σε άλλη ημέρα, ακόμη και την ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου, καταλύει την Κυριακή ως ημέρα του Κυρίου.
Καταλύει και εκδιώκει τον ίδιο τον Κύριο από την ιστορία, καταλύοντας την δική Του ημέρα.
Επιπλέον, η Αναστάσιμος Κυριακή ως η ογδόη ημέρα, είναι ταυτόσημη με την Εκκλησία, το Σώμα του Ζώντος Χριστού και τα θεία έργα και μυστήριά της.
Άρα, η Εκκλησία θεοπνεύστως έχει ορίσει τον εορτασμό του Πάσχα να άρχεται το μέγα Σάββατο αργά το βράδυ και ακολούθως να κορυφώνεται και να ολοκληρώνεται έως όρθρου βαθέως, όταν οι μαθήτριες και οι μαθητές γίνονται αυτόπτες μάρτυρες του Αναστάντος Χριστού.
Διότι η Εκκλησία μάς μεταφέρει μέσω του λειτουργικού και εσχατολογικού χρόνου στα ίδια τα μέγιστα ιστορικά γεγονότα της του Χριστού και Θεού παρουσίας στην ιστορία.
Γι᾽ αυτό θεοπνεύστως και επί δύο χιλιάδες χρόνια, η Εκκλησία εορτάζει την κοινή Ανάσταση την Κυριακή, την Όγδοη Ημέρα, την Ημέρα της Βασιλείας του Μεσσία Χριστού και Θεού.

“Και διαγενομένου του Σαββάτου Μαρία η Μαγδαληνή και Μαρία η του Ιακώβου και Σαλώμη ηγόρασαν αρώματα ίνα ελθούσαι αλείψωσιν αυτόν. Και λίαν πρωί της μιάς των Σαββάτων έρχονται επί το μνημείον και έλεγον προς εαυτάς: τις αποκυλίσει ημίν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου; και αναβλέψασαι θεωρούσιν ότι αποκεκύλισται ο λίθος… είδον νεανίσκον καθήμενον εν τοις δεξιοίς περιβεβλημένον στολήν λευκήν και εξεθαμβήσθησαν... Ο δε λέγει αυταίς, μη εκθαμβείσθε, Ιησούν ζητείτε τον Ναζαρηνόν τον εσταυρωμένον, ηγέρθη ούκ έστιν ώδε... (Μάρκ. 16: 1-7)”.
“Τη δε μια των Σαββάτων Μαρία η Μαγδαληνή έρχεται πρωί σκοτίας έτι ούσης εις το μνημείον και βλέπει τον λίθον ηρμένον εκ του μνημείου.... και ο άλλος μαθητής προέδραμε τάχιον του Πέτρου και ήλθε πρώτος εις το μνημείον, και παρακύψας βλέπει κείμενα τα οθόνια μόνα... έρχεται ουν Σίμων Πέτρος ακολουθώντας αυτώ και εισήλθε εις το μνημείον και θεωρεί τα οθόνια κείμενα ....τότε ουν εισήλθε και ο άλλος μαθητής ...και είδε και επίστευσεν, ουδέποτε γαρ ήδεισαν την γραφήν ότι δεί αυτόν εκ νεκρών αναστήναι... Μαρία δε ειστήκει προς το μνημείον κλαίουσα έξω ... θεωρεί δύο αγγέλους εν λευκοίς καθεζομένους... και λέγουσιν αυτή εκείνοι. Γύναι τι κλαίεις; λέγει αυτοίς ότι ήραν τον Κύριον μου και ούκ είδα που έθηκαν αυτόν. Και ταύτα ειπούσα εστράφη εις τα οπίσω και θεωρεί τον Ιησούν εστώτα και ούκ ήδει ότι ο Ιησούς έστι, λέγει αυτή ο Ιησούς: Γύναι τί κλαίεις; Τίνα ζητείς; εκείνη δοκούσα ότι ο κηπουρός εστί λέγει αυτώ: Κύριε, ει εσύ εβάστασας αυτόν ειπέ μοι πού έθηκας αυτόν καγώ αυτόν αρώ. Λέγει αυτή ο Ιησούς, Μαρία. Στραφείσα εκείνη λέγει αυτώ, Ραβουνί, ό λέγεται διδάσκαλε. Λέγει αυτή ο Ιησούς, μη μου άπτου. Ούπω γαρ αναβέβηκα προς τον πατέρα μου…” (Ιω. 20: 19).

Άρα ορθώς η Εκκλησία επί δυο χιλιάδες χρόνια εορτάζει την Ανάσταση του Χριστού και δι᾽ αυτής την ανάσταση όλου του ανθρωπίνου γένους την Κυριακή, την Μία των Σαββάτων, την εορτή εορτών και πανήγυρη πανηγύρεων.
Πολύ περισσότερο, η μεταφορά και ο εγκλωβισμός της εορτής του Πάσχα εντός του Μεγάλου Σαββάτου αποτελεί αρχή αιρέσεως και αρχή αρνήσεως του Χριστού ως του Αληθινού Θεού και του αληθινού Μεσσία του κόσμου.
Είναι στην ουσία, άρνηση της ταύτισης του Χριστού με τα έσχατα και την αιώνιο Βασιλεία του Θεού.
Είναι άρνηση της θεότητας του Χριστού και μετατροπή του σε απλό θρησκευτικό σύμβολο.
Δηλαδή κατά βάθος, είναι παναίρεση που εξορίζει και εκδιώκει τον Χριστό ως τον Αληθινό και Ζώντα Θεό από την Ιστορία.
Με τον ίδιο τρόπο, ο εγκλωβισμός του Πάσχα και της Αναστάσεως στο Μέγα Σάββατο είναι άρνηση του Μυστηρίου της Εκκλησίας και άρνηση της ταύτισης της Εκκλησίας με το Θείο πρόσωπο του Σαρκωμένου και Αναστάντος Χριστού του Μόνου Αληθινού Μεσσία και Ζώντος Θεού. Του Ενός της Τριάδος.

Για τους λόγους αυτούς, θεωρούμε πως όποιος επιχειρεί να μεταθέσει τον εορτασμό του Πάσχα και της Αναστάσεως του Κυρίου από την Κυριακή στο Μέγα Σάββατο διαπράττει μέγιστο έγκλημα διαλύοντας τα Χριστολογικά, εκκλησιολογικά και θεολογικά θεμέλια της Εκκλησίας του Χριστού.
Γι᾽ αυτό, όσοι ιεράρχες και όσοι άλλοι προσπάθησαν να δικαιολογήσουν θεολογικώς την πράξη αυτής της μετάθεσης του εορτασμού του Πάσχα στο Μέγα Σάββατο, στην ουσία αθελήτως και ασυνειδήτως πέρασαν στην κόκκινη περιοχή της αιρέσεως και της αρνήσεως του Χριστού ως του Κυρίου και Θεού, ως του Μεσσία του κόσμου και τον υποβίβασαν σε απλό θρησκευτικό σύμβολο.
Μετέβαλαν δε, την Εκκλησία του Χριστού σε απλή και ανθρώπινη θρησκεία, όπως όλες οι υπάρχουσες θρησκείες των ανθρώπων.
Πιστεύουμε πως οι σοφοί και άγιοι ιεράρχες που αντιλαμβάνονται τα σημεία των καιρών και γνωρίζουν τα ιερά σύμβολα της Ορθοδόξου Θεολογίας, Χριστολογίας και Εκκλησιολογίας, ότι θα ορθώσουν επειγόντως το ανάστημά των για να εμποδίσουν στο μέλλον κάθε παρόμοια κίνηση της Εκκλησίας της Ελλάδος στο πολύ ολισθηρό έδαφος που έχει κινηθεί το τελευταίο καιρό.

Χριστός Ανέστη!
Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!

 trelogiannis.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης