Η Πλατυτέρα των Ουρανών

26 Δεκ. 2020

| Ιστολόγιο |


 

 

 

 

 

 

 

 

   Λυπήσου μας Θεέ μου, λυπήσου μας, Σε παρακαλούμε. Γιατί είμαστε αμαρτωλοί. Γιατί είμαστε απροετοίμαστοι αλλά και αδιάφοροι στον πνευματικό πόλεμο. Κερδίζουμε μία μάχη και χάνουμε δύο.
Λυπήσου μας Θεέ μου. Γιατί είμαστε ανίκανοι ν’ αγαπήσουμε.
Είμαστε ανίκανοι να Σου μοιάσουμε. Εσένα που μας έπλασες κατ’ εικόνα και ομοίωση, μας ονόμασες ανθρώπους, μας έφτιαξες αγωνιστές αλλά εμείς οι ανεπίδεκτοι μαθήσεως καταντήσαμε χαμερπείς και λιποτάκτες. Αρνηθήκαμε την εικόνα Σου στον καθρέφτη της ψυχής μας και φτιασιδώνουμε τη δική μας μπροστά σε καθρέφτες κομμωτηρίων, ινστιτούτων αισθητικής και γυμναστηρίων, επιδιώκοντας την ομοίωση με εφήμερα και αναλώσιμα είδωλα τα οποία προσκυνούμε αντί για Σένα.
Λυπήσου τα παιδιά μας που στα σχολεία μαθαίνουν για το προπατορικό αμάρτημα, αλλά στα σπίτια και μπροστά στα χαζοκούτια εκπαιδεύονται πως να το επαναλαμβάνουν.
Λυπήσου μας Θεέ μου. Εμάς που με μεγάλη ευκολία ξεχάσαμε τι σημαίνει «Τετάρτη και Παρασκευή». Στα σπίτια μας νηστεύουμε το λάδι μόνο στα καντήλια που μένουν σβηστά. Το θυμίαμα μάς πέφτει βαρύ, σε αντίθεση με κάθε λογής αρρενωπά ή θηλυκά αρώματα και αποσμητικά χώρου.
Αντικαταστήσαμε καθημερινές ευλαβικές συνήθειες αιώνων με τον ξενόφερτο τρόπο ζωής και τις «μόδες» που αλλάζουν κάθε τόσο προς όφελος των κερδοσκόπων.
Ντρεπόμαστε να φοράμε και να κάνουμε τον Σταυρό μας, ενώ άνετα κυκλοφορούμε στον κόσμο φορτωμένοι με κάθε λογής χαϊμαλιά, σύμβολα και τατουάζ που φανερώνουν τις προτιμήσεις μας – καλλιτεχνικές, αθλητικές, σεξουαλικές και άλλες. Χορεύουμε αδιάκριτα σε πίστες, παραλίες, γλέντια και «γιορτές» και δεν βρίσκουμε χρόνο να μάθουμε τα πνευματικά βήματα για τον χορό των Αγγέλων και των Αγίων που μας περιμένουν (λυπημένοι σε κάθε μας πτώση) για το μελλοντικό μας ουράνιο πανηγύρι.
Λυπήσου μας Θεέ μου, γιατί μας έδωσες την Αγάπη κι εμείς την κάναμε reality. Μας δίδαξες την Ανοχή και τη Συγγνώμη αλλά εμείς εξακολουθούμε να μη σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας. Αγόμεθα και φερόμεθα ως πρόβατα επί σφαγή στη λεωφόρο μιας ιδεατής πραγματικότητας, αρνούμενοι το μονοπάτι που οδηγεί στην αυλή Σου, καλέ ποιμένα. Κι ας ξέρουμε ότι Εσύ μας περιμένεις πάντοτε με την πατρική Σου αγκαλιά ανοιχτή και έτοιμη να δεχθεί το πληγωμένο από την αποστασία σώμα και πνεύμα μας.
Λυπήσου μας Κύριε, λυπήσου μας και καθοδήγησε τα βήματά μας στη μετάνοια και την επιστροφή. Σε παρακαλούμε στήριξέ μας, εμάς τα παιδιά Σου στους δύσκολους καιρούς και τις δοκιμασίες που μας περιμένουν.
Σε ευχαριστούμε και Σε δοξάζουμε για τη μεγάλη Σου αγάπη και φιλανθρωπία. Αμήν.

theomitoros.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης


 

 

 

 

30 Νοε. 2020

Ο Γέροντας Εφραίμ Αριζονίτης λέει την ευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με" για μία ώρα, συνδιάζοντας και τις ευχές "Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς" και "Παναγία Θεοτόκε σώσον ημάς".
- Έλεγε ο Γέροντας για την ευχή: Θα σκύψουμε το κεφάλι λίγο μπροστά στο στήθος, θα προσπαθήσουμε τον νου να τον ξεκολλήσουμε από κάθε τι και να τον βάλουμε μέσα στο στήθος, μέσα στην καρδιά μας. Με το σκύψιμο θα βιάσουμε τον νου μας να μπεί εκεί μέσα. Αφού μπεί εκεί μέσα, θα αρχίσουμε με την εισπνοή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» και το κομποσχοίνι θα δουλεύει. Πρώτον θα φέρει την αμετεώριστον προσευχήν, θα φέρει χαρά, ειρήνη· συνάμα θα φέρει δάκρυα χαράς, διαύγεια του νού. Ο νούς θα γίνει δεκτικός θεωριών, θα δημιουργηθεί μετά η απόλυτος καρδιακή ησυχία. Δεν θα θέλει ο άνθρωπος να ακούει τίποτε απολύτως. Θα νομίζει ότι βρίσκεται σε μια Σαχάρα έρημο. Συνάμα θα γίνεται η ευχή και πιο σύντομα. Θέλω να την έχω σύντομα, θέλω αργά, όπως αναπαύεται η ψυχή, όπως της αρέσει εκείνη την ώρα.

"Όρος Αλατόμητον"

20 Σεπ. 2020

Ιστολόγιο |


 

 

 

 

 


Παρθένα στήριγμα γλυκό Μητέρα του Θεού μας

που είσαι για μας παρηγοριά στο σώμα και στο νου μας
Βασίλισσα των Ουρανών που είσαι για μας γαλήνη…
αστέρι που λαμποκοπής χωρίς ποτέ να σβήνει
Στείλε Μητέρα του Θεού στον κόσμο την ειρήνη
κι' οδήγα κάθε άσπλαχνο εις την ελεημοσύνη.
Τέλος αξίωσε και μας όπου σε προσκυνούμε
και στρατιώτες τίμιοι του Γιου Σου να γενούμε.
Στον σκλαβωμένο χάρισε ελεύθερη πατρίδα
στον ναυαγό που δέρνεται του γλυκασμού σανίδα.
Σωσίβιο αληθινό στον ναυαγό που πλέει
ελπίδα ολοζώντανη σε κείνον όπου κλαίει.
Δροσιά και ανακούφιση στ` αρρώστου το κρεββάτι
που χύνεις μύρα κι ευωδιά με όλη Σου την χάρη.
Στην χήρα την παρηγοριά στον άρρωστο υγεία
σε μας δίνε ανακούφιση γλυκιά μας Παναγία.
Προστάτευέ μας Παναγιά με μητρική αγάπη
απ' το σκληρό κι απ' τ' άδικο στον κόσμο μονοπάτι.
Όποιος ελπίζει εις Εσέ και Σε επικαλείται
από κινδύνους σώζεται θάνατο δεν φοβείται.
Ω! Παναγιά μου Δέσποινα και του Χριστού Μητέρα
σε Σε παραδινόμαστε και νύχτα και ημέρα.

i-n-ag-nektariou-patron.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης