Η Πλατυτέρα των Ουρανών

29 Νοε. 2020

Ο Άγιος ιερομάρτυρας Φιλούμενος γεννήθηκε στην Λευκωσία, στις 15 Οκτωβρίου 1913. Μαζί με τον δίδυμο αδελφό του, τον π. Ελπίδιο, από μικροί ξεχώρισαν για την αγάπη που είχαν προς τον Θεό και γι' αυτό άναψε μέσα τους η επιθυμία να γίνουν μοναχοί. Το 1927, σε ηλικία μόλις 14 ετών αναχώρησαν και οι δύο για την Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, αφού πήραν την ευχή του πνευματικού τους, αλλά και των ευλαβών γονέων τους. Εκεί έμειναν 6 περίπου χρόνια, όταν ο Έξαρχος του Παναγίου Τάφου τους πήρε για να φοιτήσουν στο Γυμνάσιο του Πατριαρχείου στα Ιεροσόλυμα, όπου βρέθηκαν το 1934, μαθητές στην Σχολή της Αγίας Σιών.
Το 1937 εκάρησαν μοναχοί παίρνοντας ο Σοφοκλής το όνομα Φιλούμενος και ο Αλέξανδρος το όνομα Ελπίδιος. Ο π. Ελπίδιος έφυγε από την Αγία Γη, υπηρετώντας σε άλλους τόπους. Ο Άγιος Φιλούμενος παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα για 45 συνεχή χρόνια, μέχρι το μαρτύριό του. Το 1943 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και αφού πέρασε από διάφορες διακονίες μέσα στο Πατριαρχείο και διορίσθηκε σε διάφορες θέσεις υπηρετώντας πάντοτε με ευθύνη και φόβο Θεού και με πολύ αγάπη προς τους αγιοταφίτες πατέρες, στις 8 Μαΐου του 1979 μετατέθηκε στο Φρέαρ του Ιακώβ όπου υπηρέτησε μέχρι τον μαρτυρικό του θάνατο, στις 29 Νοεμβρίου του ιδίου έτους. Εκεί όμως, αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα από φανατικούς Εβραίους που συνέχεια τον απειλούσαν ότι αν δεν εγκαταλείψει το Φρέαρ και πάρει τις εικόνες και τον Εσταυρωμένο να φύγει, θα τον σκοτώσουν. Εκείνος όμως απαντούσε ότι δεν θα εγκαταλείψει ποτέ το προσκύνημα, αλλά ότι ήταν έτοιμος ακόμα και να μαρτυρήσει, ως πιστός φύλακας αυτού.
Το απόγευμα της 29ης Νοεμβρίου του 1979, ημέρα της μνήμης του Αγίου Μάρτυρος Φιλουμένου, φανατικοί Εβραίοι μπήκαν στον χώρο του Φρέατος του Ιακώβ κι ενώ ο Άγιος τελούσε τον Εσπερινό, του επιτέθηκαν με τσεκούρι, τον κακοποίησαν και τέλος τον σκότωσαν. Το μαρτύριό του ήταν φρικτό, γιατί οι δήμιοί του τον χτύπησαν αλύπητα στο πρόσωπο και του έκοψαν τα δάχτυλα του δεξιού του χεριού. Στη συνέχεια βεβήλωσαν την Εκκλησία και τον Σταυρό και έριξαν μια χειροβομβίδα καταστρέφοντας τον χώρο. Είναι συγκλονιστική η μαρτυρία του π. Σωφρονίου που παρέλαβε το τίμιο λείψανο του μάρτυρα για να το ντύσει και να το ετοιμάσει για την ταφή, ότι παρέμεινε 5 μέρες μετά το μαρτύριό του ζεστό και εύκαμπτο και «βοήθησε» τον Γέροντα Σωφρόνιο για να τον ντύσει. Συγκλονιστική είναι επίσης η μαρτυρία του κατά σάρκα αδελφού του π. Ελπιδίου, που αν και μίλια μακρυά, άκουσε τη φωνή του π. Φιλουμένου να του λέγει: «Αδελφέ μου με σκοτώνουν προς δόξαν Θεού. Σε παρακαλώ μην αγανακτήσεις».
Η Εκκλησία τον τιμά ως Άγιο στις 29 Νοεμβρίου και το ευωδιάζον και θαυματουργό σκήνωμά του βρίσκεται εντός του νέου τρισυπόστατου μεγαλοπρεπούς ιερού ναού που χτίστηκε στο Φρέαρ του Ιακώβ, επ’ ονόματι της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, του Αγίου Φιλουμένου και του Αγίου Ιουστίνου.
Τεμάχιο ιερού λειψάνου του, ένα πετραχήλι του και μαζί με την πρώτη εικόνα που αγιογραφήθηκε επ’ ονόματι του Αγίου Φιλουμένου, βρίσκονται στο μοναστήρι μας, στο Τρίκορφο Φωκίδος, στην Ιερά Μονή Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σαρώφ.

"Geron Nektarios"

8 Νοε. 2020

Ο Άγιος Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός, είναι άγιος του περασμένου αιώνα μας, αλλά ταυτόχρονα ο αγαπημένος άγιος του νυν αιώνα, μαζί με τους συγχρόνους Αγίους της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και η μνήμη του τιμάται στις 9 Νοεμβρίου.
Ένας Άγιος της υπομονής, είναι ο Άγιος Νεκτάριος της Αίγινας, διότι έδειξε τεράστια υπομονή στον πόλεμο που δέχθηκε μέσα από τον χώρο της εκκλησίας. Από τότε που έγινε Επίσκοπος δέχθηκε μεγάλες και τρομερές συκοφαντίες από κληρικούς που τον ανάγκασαν να φύγει από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ερχόμενος στην Ελλάδα να δεχθεί τον ίδιο πόλεμο, συκοφαντούμενος από τους κόλπους της εκκλησίας.
Ο Άγιος Νεκτάριος γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1846 στη Σηλυβρία της Θράκης και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Αναστάσιος Κεφαλάς. Οι γονείς του ήταν φτωχοί και ευσεβείς. Η μητέρα του, του διάβαζε την Αγία Γραφή και το Ψαλτήρι. Στη μικρή ηλικία των 14 ετών πήγε στην Κωνσταντινούπολη όπου εργάστηκε σκληρά. Έγινε δημοδιδάσκαλος στη Χίο, στο χωριό Λίθειο και είχε τον πόθο να γίνει μοναχός.
Στις 7 Νοεμβρίου 1886 έγινε μοναχός στη Νέα Μονή Χίου και πήρε το όνομα Λάζαρος, ενώ όταν χειροτονήθηκε διάκονος έλαβε το όνομα Νεκτάριος. Αργότερα πήγε στην Αθήνα όπου ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Σωφρόνιος τον βοήθησε οικονομικά για να σπουδάσει στη Θεολογική Σχολή και εν συνεχεία ο ίδιος Πατριάρχης τον πήρε στην Αλεξάνδρεια, όπου τον χειροτόνησε Πρεσβύτερο και αργότερα στις 15 Ιανουαρίου 1889 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πενταπόλεως. Διετέλεσε ως Ιεροκήρυκας, Γραμματέας και Πατριαρχικός Επίτροπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στο Κάιρο, στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Ο Άγιος Νεκτάριος παρόλα τα αξιώματα που έλαβε, δεν έχασε την ταπεινότητά του, ακόμα και τον καιρό της ζήλιας και του φθόνου που δέχθηκε από τους κληρικούς τόσο της Εκκλησίας της Αλεξάνδρειας όσο και της Ελληνικής Εκκλησίας. Ο πόλεμος και η συκοφαντία των κληρικών τον εξουθένωσαν σε σημείο φτώχειας και δυστυχίας, διότι δεν είχε που να μείνει, δεν είχε που να Λειτουργήσει, δεν είχε που να πάει, δεν είχε μισθό, διότι οι συκοφαντίες συνεχίστηκαν και όταν έφτασε Ελλάδα, από τους κληρικούς της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Κάποια στιγμή έγινε πλέον γνωστό στον κόσμο και στους πιστούς ότι οι συκοφαντίες αυτές του Αγίου Νεκταρίου προέρχονται από τους κληρικούς του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και τους κληρικούς της Εκκλησίας της Ελλάδος, με αποτέλεσμα οι πιστοί να στραφούν εναντίον τους.
Ο Άγιος Νεκτάριος διετέλεσε διευθυντής στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή των Αθηνών, όπου έβγαλε Αγίους μαθητές, όπως τον Άγιο Σάββα τον Καλύμνιο, τον Όσιο Φιλόθεο Ζερβάκο, τον Άγιο Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, τον Άγιο Αμφιλόχιο Μακρή της Πάτμου κ.α. Ο Άγιος Νεκτάριος καλλιέργησε τις ψυχές όλων των μαθητών για να ποθούν την αγιότητα και την αγάπη τους για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
Το 1904 ίδρυσε την γυναικεία Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος στην Αίγινα, τη γνωστή σε όλους μας, Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου, όπου μετά την παραίτησή του από την Ριζάρειο Σχολή εγκαταβίωσε εκεί το 1908. Εκοιμήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1920 και εφέτος το 2020 εορτάζουμε τα 100 χρόνια από την κοίμησή του. Επετέλεσε πολλά θαύματα, πριν αλλά και μετά τον θάνατο του και ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος στην Αίγινα.
Ο Άγιος Νεκτάριος έζησε μια ζωή μαρτυρική και μια ζωή μέσα στη φτώχεια κι όμως υπέμενε τα πάντα, ακόμα και τις συκοφαντίες. Δεν ανταπέδωσε, δεν κατηγόρησε, δεν κυνήγησε κανέναν, δεν πήγε κανέναν στα δικαστήρια, δεν ζήτησε την δικαιοσύνη, παρά μόνο την δικαιοσύνη του Θεού. Ο Άγιος Νεκτάριος μιμήθηκε κατά πάντα την ζωή του Χριστού και χωρίς γογγυσμό την ώρα του μαρτυρίου που υπέστη.
Ο Άγιος Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός είναι παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας. Παράδειγμα υπομονής για εμάς όταν δεχόμαστε συκοφαντίες ή πόλεμο. Αυτός που υπομένει μέχρι τέλους με την βοήθεια του Θεού, αξιώνεται της αγιότητος του Θεού και της Βασιλείας των Ουρανών.

“Geron Nektarios”

12 Σεπ. 2020

Ο Ηγούμενος της Ι.Μ. Μακρυμάλλης Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος μιλάει στο Πρακτορείο μας για την πνευματική σχέση που είχε με τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη.
Στην συνέντευξή του, αναφέρεται στα θαυμαστά γεγονότα που έζησε κοντά στον Άγιο αλλά και στις μαρτυρίες που του είχε καταθέσει ο Γέροντας στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ.

"ORTHODOXIA NEWS AGENCY"

6 Σεπ. 2020

Ομιλία του Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου με θέμα τον επίκαιρο βίο του θαυμαστού Γέροντος Χατζηφλουρέντζου από τη Μηλιά Αμμοχώστου. Στην ομιλία παρευρέθηκαν η Αδελφή Ελισάβετ, κόρη του Γέροντος Χατζηφλουρέντζου, η Δήμαρχος Λευκονοίκου Ζήνα Λυσάνδρου, ο Κοινοτάρχης Μηλιάς Αμμοχώστου Αντώνης Καραντώνης και άλλοι συγχωριανοί που γνώρισαν από κοντά, κατά τα παιδικά τους χρόνια, τον άνθρωπο του Θεού Χατζηφλουρέντζο.

"ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΟΡΦΟΥ"

14 Αυγ. 2020

15 Αυγούστου: Η Κοίμηση και η Μετάσταση της Παναγίας. Η Παναγία μας είχε γονείς γέροντες, τον Ιωακείμ και την Άννα, σε μεγάλη ηλικία όταν γέννησαν την Θεοτόκο και αυτό έγινε μετά από πολλή προσευχή. Μάλιστα ο Άγιος Ιωακείμ πήγε στην έρημο της Ιουδαίας, στο σπήλαιο που είχε κρυφτεί ο Προφήτης Ηλίας και τον τάϊζε το κοράκι, για να κάνει περισσότερη προσευχή. Εκεί, σε εκείνο το σημείο βρίσκεται σήμερα η Ιερά Μονή Χοζεβά.
Ο Άγιος Ιωακείμ και η Αγία Άννα, όταν η Παναγία μας έγινε 3 ετών την αφιέρωσαν στον Ναό του Σολομώντα. Εκτός από την Παναγία και άλλοι γονείς αφιέρωναν κορίτσια στον ναό. Η Παναγία μας μεγάλωνε στα Άγια των Αγίων, όπου εκεί περνούσε την περισσότερη ημέρα της.
Η Κυρία Θεοτόκος από μικρό παιδί διακρινόταν από τα άλλα κορίτσια για τις αρετές που είχε. Την υπακοή της, την ταπείνωση, την αγάπη, την ακτημοσύνη, την παρθενία της αλλά και άλλες αρετές και αξιώθηκε να γίνει σκεύος εκλογής του Θεού. Το πλήρωμα του χρόνου ήλθε και η Παναγία που ήταν γεμάτη από αρετές, την επέλεξε ο Θεός για να γεννήσει τον Ιησού Χριστό, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος.
Η Παναγία μας γέννησε τον ίδιο τον Θεό και γι’ αυτό ονομάζεται Θεοτόκος, αλλά την ονομάζουμε και Αειπάρθενο, διότι αγιάστηκε ολόκληρη μένοντας έγκυος εκ Πνεύματος Αγίου και όχι όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν ότι έμεινε έγκυος από τον κρίνο, κάτι τέτοιο δεν υφίσταται στην Ορθοδοξία μας.
Η Εικόνα της Παναγίας που εικονίζεται με τον άγγελο να της δίνει κρίνο, ανήκει στην εικονογραφία των λατίνων. Στην Ορθόδοξη εικονογραφία και αγιογραφία παρουσιάζεται ο άγγελος ενώπιον της Υπεραγίας Θεοτόκου κρατώντας μια ράβδο που συμβολίζει ότι έρχεται εξ ονόματος Κυρίου.
Η Παναγία μας λαμβάνει το μήνυμα από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ ότι θα αφήσει αυτή τη ζωή και επέστρεψε από το όρος των Ελαιών και πήγε στο σπίτι του Ιωάννη όπου μοίρασε όλα της τα υπάρχοντα και τότε είπε τον όμορφο ύμνο που ψέλνουμε στις Παρακλήσεις της Παναγίας την περίοδο του Δεκαπενταυγούστου «Απόστολοι εκ περάτων, συναθροισθέντες ενθάδε, Γεθσημανή τω χωρίω, κηδεύσατε μου το σώμα, και συ, Υιέ και Θεέ μου, παράλαβέ μου το πνεύμα».
Όλοι οι μαθητές που βρισκόντουσαν στα πέρατα της Οικουμένης για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο του Χριστού με θαυμαστό τρόπο πάνω σε σύννεφα το Πνεύμα το Άγιο μετέφερε τους Αποστόλους κοντά στην Παναγία για να την αποχαιρετήσουν. Η Παναγία αποχαιρετά τους μαθητές και Αποστόλους και παραδίδει το πνεύμα Της όχι σε άγγελο Κυρίου, αλλά στον ίδιο τον Χριστό. Γι’ αυτό και στην αγιογραφία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, εικονίζεται η Παναγία μας κεκοιμημένη και από πάνω της είναι ο Χριστός που κρατά την ψυχή Της.
Στις 15 Αυγούστου κάθε χρόνο εορτάζουμε την Κοίμηση και Μετάσταση της Θεοτόκου στα Ουράνια, ώστε να πρεσβεύει για όλους εμάς, διότι «πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη», δηλαδή η προσευχή ενός Αγίου ανθρώπου προς τον Θεό έχει πολύ δύναμη και πολύ περισσότερο έχει δύναμη η προσευχή και η δέηση της Παναγίας, Την οποία επικαλούμαστε να πρεσβεύει καθημερινά για εμάς που είμαστε παιδιά Της.

Στηρίξτε το διαδικτυακό κανάλι του Γέροντος Νεκταρίου με την ΔΩΡΕΑΝ εγγραφή σας στον σύνδεσμο: https://bit.ly/2LgqqdN