21 Μαρ. 2019

Υπόδειγμα αγνού και αληθινού υποτακτικού

Ιστολόγιο |


Ο Γέροντας της Καλύβης «των Αρχαγγέλων» στη Σκήτη της Αγίας Άννας, Ανανίας ιερομόναχος, έστειλε τον υποτακτικό του Μιχαήλ Μοναχό στη Δάφνη για επείγουσα εργασία, με τη ρητή εντολή, όπως επιστρέψει απαραίτητα το βράδυ στην Καλύβα τους.
Η συγκοινωνία Δάφνης - Αγίας Άννας γίνονταν τότε με τις βάρκες και τα κουπιά, επειδή δεν είχαν βγει ακόμη οι μηχανές. Και για το λόγο αυτόν, όλες οι ασκητικές Καλύβες που βρίσκονταν στην παραλία κοντά, διατηρούσαν ψαρόβαρκες, με τις οποίες πήγαιναν και στη Δάφνη.
Ο Μοναχός Μιχαήλ, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο καλούς και συνεπείς υποτακτικούς, ξεκίνησε το πρωί με τη βάρκα του Γέρο - Γιωργάκη, ο οποίος, επειδή δεν είχε άλλο εργόχειρο, έκανε με τη βάρκα του τη συγκοινωνία Δάφνη - Αγία Άννα. Έφτασε στη Δάφνη, τελείωσε εκεί την εργασία για την οποία πήγε, αλλά εν τω μεταξύ ο καιρός χάλασε, έπεσε στη θάλασσα δυνατός αέρας και ξεσηκώθηκε απότομα μεγάλη θαλασσοταραχή με θεόρατα κύματα. Όλοι οι Πατέρες που είχανε πάει στη Δάφνη, επειδή ήταν αδύνατο να γυρίσουν στις Καλύβες τους, άλλοι πήγαν στα γειτονικά Μοναστήρια Σίμωνος Πέτρας και Ξηροποτάμου, κι άλλοι ξεκίνησαν με τα πόδια για τις Καρυές.
Αυτό το φαινόμενο γίνονταν τακτικά και οι Πατέρες ήταν μαθημένοι να φέρουν κι αυτό τον Σταυρό της πρόσθετης ταλαιπωρίας, κι έτσι φορτωμένοι τους ντορβάδες με τα ψώνια, πήγαιναν αγόγγυστα με τα πόδια. Με το κομποσχοίνι στο χέρι, την ευχή στο στόμα και την καρδιά, τέλειωναν τις εργασίες τους, μέχρι που βγήκαν, μετά από το 1933, οι μηχανές και τα μοτεράκια και γλίτωσαν από το πρόσθετο αυτό μαρτύριο.

Ο αδελφός Μιχαήλ, ένας Μοναχός απλός, αγαθός και άκακος, έμεινε κοντά στην παραλιακή ακτή, στο λιμάνι της Δάφνης και περίμενε τη θάλασσα να γαληνέψει, που είχε κυριολεκτικά εκμανεί και αφριζομανούσε με τα θεόρατα κύματά της, αλλ' αυτός δεν εννοούσε ν' απομακρυνθεί και ήταν στενοχωρημένος για την εντολή που είχε από τον γέροντά του, να γυρίσει το βράδυ στο σπίτι. 
Εκεί πού έκανε αυτές τις σκέψεις, πως να γυρίσει πίσω στην Αγία Άννα, βλέπει μπροστά του δύο λαμπροφορεμένους νέους, οι οποίοι τον ρώτησαν γιατί είναι στενοχωρημένος. Κι αυτός τους είπε:
- Έχω εντολή από το Γέροντά μου να γυρίσω οπωσδήποτε το βράδυ και να μη μείνω ούτε μια βραδιά έξω από την ασκητική μας Καλύβα.
Οι φαινόμενοι νέοι τού είπαν:
- Θέλεις να μπεις στη βάρκα μας να σε πάμε εμείς στο Γέροντά σου;
Ο αδελφός Μιχαήλ μετά χαράς δέχθηκε την πρόταση των νέων, μπήκε στη βάρκα τους και ο ένας από τους νέους πήρε τα κουπιά της βάρκας, τα κούνησε δυο - τρεις φορές και ξαφνικά βρέθηκαν στο λιμανάκι της Αγίας Άννας (ας σημειωθεί ότι σήμερα τα πετρελαιοκίνητα μοτεράκια, από τη Δάφνη στην Αγία Άννα, κάνουν δύο περίπου ώρες να φθάσουν, και τότε με τα κουπιά ήθελαν περισσότερο από πέντε ώρες).

Σκήτη Αγίας Άννας

Ο Μοναχός Μιχαήλ, υπό την σκέπη της υπακοής βρισκόμενος, δεν κατάλαβε τίποτε από τα υπερφυσικά φαινόμενα και από τη χαρά του που φθάσανε νωρίς, αφού βγήκε στην παραλία της Αγίας Άννας, ευχαρίστησε τους δύο λαμπρούς εκείνους νέους για την καλοσύνη που του κάνανε, κι ανέβηκε σχεδόν τρέχοντας τον ανήφορο, να φτάσει σύντομα στο Γέροντά του. Στον δρόμο τον συνάντησε, ο Πάτερ Γαβριήλ, όπως του φάνηκε, από την Καλύβα «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» και αφού χαιρετήθηκαν καλογερικά, «ευλογείτε, ο Κύριος, ο Πάτερ Γαβριήλ ρώτησε τον υποτακτικό Μιχαήλ:
- «Από που έρχεσαι Πάτερ και γιατί είσαι τόσο βιαστικός;»
Ο Πατήρ Μιχαήλ απάντησε στον φαινόμενο Μοναχό και είπε ότι ο Γέροντας με έστειλε σήμερα στη Δάφνη να πάρω τρόφιμα και να γυρίσω το βράδυ στο σπίτι, αλλά επειδή ο καιρός χάλασε και η θάλασσα είχε μεγάλη φουρτούνα, η βάρκα του Γέρο - Γιωργάκη, που κάνει τη συγκοινωνία, δεν μπορούσε να’ρθει, με πήραν εμένα δύο νέοι και με έφεραν από τη Δάφνη με τη δική τους βάρκα, και τώρα τρέχω να φτάσω νωρίς στον Γέροντά μου για να μη με μαλώσει και μου βάλει κανόνα - αυστηρή προσευχή και νηστεία.
Τότε ο φαινόμενος Μοναχός Γαβριήλ, ρώτησε τον υποτακτικό Μιχαήλ:
- Πού είναι τώρα αυτοί οι νέοι με τη βάρκα τους; Κι αυτός απάντησε πως μείνανε κάτω στην παραλία, εγώ βιαστικά έφυγα και δεν τους ρώτησα που θα μείνουν.
Ο Μοναχός Γαβριήλ, λέγει στον καλό υποτακτικό:
- Αδελφέ, για ρίξε μια ματιά προς τη θάλασσα, και τότε γύρισαν και βλέπουν πως η θάλασσα είχε ασπρίσει από τους αφρούς και τα κύματά της σκέπαζαν, όχι μόνον το λιμανάκι, αλλά όλη την παραλία μέχρι τα βράχια. Ούτε βάρκα, ούτε ψυχή φαίνονταν πουθενά.
Ο φαινόμενος Μοναχός Γαβριήλ έγινε άφαντος από τα μάτια του υποτακτικού Μιχαήλ, ο οποίος συνήλθε από την έκσταση, που η τυφλή υπακοή προς τον Γέροντά του τον είχε μέχρι τη στιγμή εκείνη σκεπάσει, και κατάλαβε πώς οι δύο εκείνοι νέοι ήταν, ο μεν ένας που πήρε τα κουπιά της βάρκας από τη Δάφνη και τα κούνησε τρεις φορές, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο δε άλλος που παρουσιάστηκε μπροστά του με το σχήμα του Μοναχού Γαβριήλ από την Καλύβα «Ευαγγελισμός» ήταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ.

Τα μάτια του καλού υποτακτικού Μιχαήλ μοναχού πλημμύρισαν από δάκρυα χαράς και ευγνωμοσύνης προς τους Αρχαγγέλους και μ' όλη τη δύναμη της ψυχής και του σώματος, έτρεξε να αναγγείλει το θαύμα των Αρχαγγέλων στον Γέροντά του. Όταν έφτασε στην Καλύβα τους, βρήκε τον Γέροντά του, Ανανία ιερομόναχο, γονατιστό μπροστά στην εικόνα των Αρχαγγέλων να προσεύχεται και να παρακαλεί τον Θεό και τους Αρχαγγέλους -που στο μέσον της εικόνος έχουν τον Δεσπότη Χριστόν- με δάκρυα στα μάτια και ζητούσε να βοηθήσουν τον υποτακτικό του Γαβριήλ να επιστρέψει. Και ιδού ο Πανάγαθος θεός εισακούει την προσευχή του Γέροντα και με την πρεσβεία των Αγίων και των δούλων του «αμ' έπος, αμ' έργον» γοργά εισακούει και κάνει το θέλημα των φοβούμενων Αυτόν!

(Σημείωση Συντάκτου: Βλέπετε όμως, αδελφοί, ότι δεν ήταν μόνον ο υποτακτικός θεοφοβούμενος και συνεπής στις υποχρεώσεις του, αλλά και ο Γέροντάς του ήταν αγρυπνών και προσευχόμενος και παρακαλών τον Θεό να βοηθήσει και να σκεπάσει τον υποτακτικό του από κάθε κακό, έτσι έρχεται η χάρις και ευλογία του Θεού στον Γέροντα και ο φωτισμός, αλλά και η πληροφορία στον υποτακτικό τυφλά να υπακούει και να έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον Γέροντα και πνευματικό οδηγητή.
Δεν πρέπει λοιπόν να ζητούμε τα πάντα τέλεια από τον υποτακτικό, αλλά θα πρέπει να συμβάλει προς τούτο και η πνευματική αγωγή του Γέροντα, Ηγούμενου και υπόλογου Προεστώτος, όπως λέγει και ο Απόστολος Παύλος:
«Αδελφοί, πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε' αυτοί γαρ αγρυπνούσιν υπέρ των ψυχών υμών ως λόγον αποδώσοντες...» (Εβρ. ΙΓ' 17). Ο νοών νοείτω!)

pigizois.net

 
Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης