Η Πλατυτέρα των Ουρανών

20 Σεπ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

 

Επιστολή Γέροντα Δανιήλ Κατουνακιώτη (5.9.1925)

 

Ο μακαριστός Γέροντας Δανιήλ Κατουνακιώτης (1846-1929) στις 5 Σπτεμβρίου 1925 έστειλε μία επιστολή προς τον Σ. Βεργώνην, ο οποίος είχε ετοιμάσει μία πραγματεία στην οποία ασχολείτο με τον αριθμό 666 και τον Αντίχριστο. Μετά από 87 ολόκληρα χρόνια η επιστολή συνεχίζει να είναι επίκαιρη και εποικοδομητική όπως μπορείτε να διαβάσετε στη συνέχεια.
~ Με πολλή χαρά πήρα μόλις αυτές τις μέρες από τον πατέρα Ιλαρίωνα, το πνευματικό τέκνο του αειμνήστου Σάββα ιερομονάχου, την επιστολή σας της 25ης Μαΐου.
Την διάβασα με πολλή προσοχή και επαίνεσα, όπως και έπρεπε, τον ένθεο ζήλο σου και το ότι σαν καλός Χριστιανός ενδιαφέρθηκες να ερευνήσεις την Αγία Γραφή και να γράψεις μελέτη, όπου ασχολείσαι με τον αριθμό 666, που υπονοεί τον Αντίχριστο.
Και όσον αφορά τους Χιλιαστές που στηλιτεύεις, είσαι αξιέπαινος. Ο πανάγαθος Θεός, που βλέπει την αγαθή σου πίστη και την καλή σου θέληση, δεν θα σε αφήσει να πέσεις σε πλάνες, όπως έπεσαν κάποιοι άλλοι, γιατί στηρίχθηκαν στο εγώ τους και θέλησαν να ερμηνεύσουν θέματα της Αποκαλύψεως του Ιωάννου του Θεολόγου.
Απόδειξη της ταπεινής ιδέας που έχεις για τον εαυτό σου είναι ότι φοβήθηκες τις εκ δεξιών παγίδες του δολίου δράκοντος και δεν βασίστηκες στον εαυτό σου και στις απόψεις σου. Γι΄ αυτό και έκανες σαρανταλείτουργο και άλλες ιερές πράξεις και στη συνέχεια έγραψες και έστειλες αυτή τη μελέτη.
Σ΄ αυτό είσαι αξιέπαινος, διότι μιμήθηκες τον Απόστολο Παύλο, που αν και είχε βεβαιότητα για όσα δίδασκε, διότι τα διδάχθηκε κατευθείαν από τον ίδιο τον Σωτήρα μας Ιησού, όμως με τον φόβο μήπως τρέχει ή έτρεξε μάταια, πήγαινε κάθε χρόνο στα Ιεροσόλυμα για να καταθέσει στον Πέτρο και Ιάκωβο τις σκέψεις του. Έτσι καθοδηγούμενος έγινε πλέον αλάθητος φωστήρας της οικουμένης.
Επειδή λοιπόν μου εμπιστεύθηκες τα πάντα, αγαπητέ, και ζήτησες με ακράδαντη πίστη να σου πω αν η γνώμη που εκθέτεις και το συμπέρασμα που διατυπώνεις για τον αριθμό 666 έχει βάσεις ή όχι, σπεύδω να σου πω με κάθε ειλικρίνεια ό,τι οι Άγιοι της Εκκλησίας Πατέρες αποφαίνονται περί αυτού.
Γενικώς μας συνιστούν προσοχή, να μην προχωρούμε σε ερμηνεία της Αποκαλύψεως του Αγίου Ιωάννου σύμφωνα με τις δικές μας γνώμες, διότι όσοι μέχρι σήμερα από τους παλαιούς χρόνους αποπειράθηκαν να το κάνουν, απατήθηκαν οικτρά.
Επίσης όσοι καταφεύγουν σε αριθμούς και ισχυρίζονται ότι ο τάδε και τάδε αριθμός σημαίνουν τον ερχομό του Αντιχρίστου ή και τον χρόνο, ματαιοπονούν χωρίς το παραμικρό όφελος. Όπως και να΄ ναι, αυτοί που ασχολούνται με τέτοια θέματα είναι αδύνατο να μην πέσουν σε πολλές αλλόκοτες πλάνες.
Οι Άγιοι Απόστολοι και όλοι οι μεγάλοι Πατέρες διαπιστώνουμε ότι άφησαν ανεξήγητη την Ιερά Αποκάλυψη, διότι αυτή αναφέρει με ασαφή τρόπο τα μέλλοντα να συμβούν, τα οποία μόνο όταν πραγματοποιούνται αποκαλύπτονται.
Ο Απόστολος Παύλος στην προς Γαλάτας επιστολή κατακρίνει αυτούς που παρατηρούν τους χρόνους και τους καιρούς. Γράφει: «Ημέρας παρατηρείσθε και μήνας και καιρούς και ενιαυτούς! Φοβούμαι υμάς μήπως εική κεκοπίακα εις υμάς» (Γαλ. 4, 10-11).
Επίσης βλέπουμε καθαρά στο Ιερό Ευαγγέλιο ότι ο Κύριος ημών Ιησούς, αν και εξηγούσε στους μαθητές όλα τα υπερφυή μυστήριά Του και το μέγα μυστήριο της Υπερουσίου Τριάδος και όσα ήταν ανάγκη να γνωρίζουν για την σωτηρία τους, όλα τους τα αποκάλυψε, όμως τον χρόνο και τον καιρό της Δευτέρας Ελεύσεώς Του τον απέκρυψε λέγοντας: «Περί δε της ημέρας εκείνης και ώρας ουδείς οίδεν, ουδέ οι άγγελοι των ουρανών, ει μη ο πατήρ μου μόνος» (Ματθ. 24, 36).
Τί λοιπόν; Δεν ήξερε τίποτε σχετικά με αυτό ο Θεάνθρωπος Ιησούς μας; Τούτο και να το συλλογιστεί κανείς είναι βλάσφημο. Το ήξερε πολύ καλά ως ομοούσιος με τον Πατέρα και συναΐδιος, αλλά δεν συνέφερε να διαδοθεί, κυρίως από τους Αποστόλους, η ημέρα εκείνη και να το μάθουμε όλοι.
Δήλωσε μόνο τα σημεία και τις περιστάσεις που θα προμήνυαν τον ερχομό του Αντιχρίστου και, όπως βλέπουμε σήμερα, πλησιάζει ο χρόνος. Επίσης στις Πράξεις των Αποστόλων βλέπουμε ότι ο Κύριος μας αποτρέπει από την ανωφελή αυτή έρευνα. Γράφει ο Λουκάς:
«Ουχ υμών έστι γνώναι χρόνους ή καιρούς ους ο πατήρ έθετο εν τη ιδία εξουσία» (Πράξεις 1, 7).
Και επειδή, όπως γράφεις, είσαι άνθρωπος αμαρτωλός, όπως και εγώ που σου γράφω, και ελεήθηκες από τον Θεό με την εξομολόγηση και είσαι ήδη υπό κανόνα, αφού έτσι έχουν τα πράγματα, γιατί, αγαπητέ μου, να εγκαταλείψουμε την ταπεινή αυτογνωσία και να ασχοληθούμε με πράγματα ανώτερα των δυνάμεων μας; Γιατί να καταγινόμαστε με αριθμούς και εικασίες υποκειμενικές για να μάθουμε τους χρόνους και τους καιρούς;
Αντί να ασχολείσαι με τέτοιες επικίνδυνες έρευνες, δεν είναι καλύτερα να φροντίζεις πως θα αρέσεις στον Κύριο με ενάρετες πράξεις και με την αποφυγή της κρυφής υπερηφάνειας; Όσο ευχαριστείται ο Πανάγαθος με την ταπεινή επίγνωση του εαυτού μας και με ένα δάκρυ που χύνουμε για τις αμαρτίες μας, δεν ευχαριστείται με μύριες ανακαλύψεις της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης.
Απόδειξη ο ληστής, ο οποίος, αν και ήταν κακούργος και αμαρτωλός, επειδή ταπείνωσε τον εαυτό του και ζήτησε έλεος για τις αμαρτίες του, υψώθηκε τόσο πολύ, ώστε μπήκε πρώτος στον Παράδεισο.
Όσον αφορά την έλευση του Αντιχρίστου, εμείς, αγαπητέ, έχουμε αλάνθαστο διδάσκαλο την Εκκλησία, που έχει την βοήθεια του Αγίου Πνεύματος. Αυτό δεν μπορεί να σφάλει. Να τι λέει η Εκκλησία: Πρώτα θα έλθουν στη γη οι προφήτες Ενώχ και Ηλίας. Ο Αντίχριστος θα γεννηθεί από Εβραία πόρνη κλπ. και θα κάνει τέρατα και σημεία κατά φαντασίαν και έτσι θα έλθει το τέλος (βλέπε Τριώδιο, Κυριακή της Απόκρεω).
Αυτές είναι οι σωτήριες αλήθειες που πρέπει να πιστεύουμε, και πιστεύοντας να γινόμαστε έτοιμοι να υποδεχθούμε τον Κύριο, σύμφωνα με το «αγρυπνείτε και προσεύχεσθε, διότι ουκ οίδατε την ώραν και την στιγμήν καθ΄ ην ο υιός του ανθρώπου έρχεται» (Ματθ. 25, 13).
Πραγματικά, τί θα μας ωφελήσει η εξήγηση του ονόματος του Αντιχρίστου ή η αναδίφηση των αριθμών, όταν πριν από τον ερχομό του Αντιχρίστου μας προλάβει ο θάνατος;
Αυτά είναι αρκετά, και πιστεύω ότι ως φρόνιμος εργάτης του αμπελώνος του Χριστού να μη με παρεξηγήσεις, αλλά να πειστείς ότι αυτή είναι η αλήθεια.
Να αφήσεις λοιπόν αυτές τις παρατηρήσεις και να στραφείς στα συγγράμματα των Πατέρων, τα οποία θα σε ωφελήσουν μύριες φορές περισσότερο. Και τότε να προσεύχεσαι και για μένα τον ελάχιστο, ο οποίος σου εύχομαι όσα συντελούν στη σωτηρία.

Κατουνάκια Αγίου Όρους
5 Σεπτεμβρίου 1925
Δανιήλ Μοναχός Κατουνακιώτης

agioritikesmnimes.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης


 

 

 

 

 

13 Σεπ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

 

   Κάποτε ο Ηγούμενος παπά - Θανάσης ο Γρηγοριάτης βρισκόταν στο γραφείο με έναν μοναχό. Αυτός ο μοναχός ήταν οξύθυμος και πάνω στην συζήτηση για να επιβάλει την γνώμη του, ράπισε τον Ηγούμενο. Τότε φάνηκε το μεγαλείο της αρετής του Ηγουμένου. Δεν έδειξε καμμία αντίδραση ούτε θύμωσε ούτε είπε τίποτε. Ειρηνικότατος πήρε την ηγουμενική του ράβδο και πήγε στην Εκκλησία - είχε αρχίσει ο Εσπερινός - και ο Ηγούμενος έψαλλε σαν να μην είχε συμβεί τίποτε.
Έκτοτε ούτε είπε τίποτε ούτε και έκανε κάποια ενέργεια εναντίον του, ενώ ως Ηγούμενος θα μπορούσε ακόμη και να τον διώξει από το Μοναστήρι. Αλλά ούτε και απλή παρατήρηση του έκανε προς συμμόρφωση.Έκανε μόνο θερμή προσευχή γι’ αυτόν. Έτσι μετά από χρόνια, όταν ήταν στα τελευταία του ο μοναχός, ο Χριστός και η Παναγία δεν τον άφησαν, διότι είχε μεν το πάθος του θυμού, αλλά είχε εργασθεί και είχε προσφέρει πολλά για το Μοναστήρι του και για όλο το Άγιον Όρος. Ήρθε σε μετάνοια και συναίσθηση, ζήτησε τον Ηγούμενο. Του έβαλε συντετριμμένος μετάνοια και ζητούσε να τον συγχωρήσει που τόλμησε να σηκώσει το χέρι του και να τον χτυπήσει.
Τότε ο παπά - Θανάσης του είπε με σκοπό να τον ωφελήσει:
– Πάτερ μου, ολόκληρη την ζωή σου αγωνίστηκες να χτίζεις ντουβάρια και Μετόχια. Καλά όλα αυτά. Όμως γι’ αυτήν την στιγμή που βρίσκεσαι τώρα, έκανες καμμία προετοιμασία;
– Συγχώρησέ με, συγχώρησέ με, έλεγε ο μοναχός και έκλαιγε με αναφιλητά.
– Εγώ σε συγχώρησα τότε αμέσως. Αλλά τώρα καλά έκανες και με φώναξες, για να σου διαβάσω συγχωρητική ευχή. Έτσι εκοιμήθη εν μετανοία, ειρηνικά και είχε καλό τέλος.

Από το βιβλίο «Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση»

iliaxtida.wordpress.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης


 

 

 

 

 

2 Αυγ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

 




   Ενθρονίστηκε - την παραμονή της εορτής του Προφήτου Ηλιού (με το Παλαιό Εορτολόγιο) - Δικαίος της Ιεράς Κοινοβιακής Σκήτης Προφήτου Ηλιού, στη χηρεύσασα θέση του μακαριστού Γέροντα Αρχιμανδρίτη Ιωακείμ Ιερομόναχου, ο χαριτωμένος Γέροντας Φιλήμων.
Οι ευχές όλων να τον συνοδεύουν στο δύσκολο έργο το οποίο αναλαμβάνει για μια αγαστή διακονία και η Παναγία η Δακρυροούσσα να τον κατευθύνει σε κάθε βήμα του.

trelogiannis.blogspot.com


 

 

 

 

 

 

6 Ιουν. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

 


Αφηγείται ο Γέρων Μάρκελος
:

Να σάς πω μίαν ιστορία τους: Ήταν ένας δόκιμος, Ιωάννης το όνομά του, τον οποίον είχε υποτακτικό ένας Γέροντας πολύ σκληρός. Ό Ιωάννης δεν αναπαυόταν κοντά του, γιατί δεν τον βοηθούσε πνευματικά να βρει τη νοερά προσευχή, τον δυσκόλευε στην άσκηση κλπ. Πήγε λοιπόν ό Ιωάννης -επειδή ήτο φιλότιμο παιδί και ήθελε να προκόψει στην αρετή- κι έκανε Πνευματικό έναν άλλο Γέροντα στα Καυσοκαλύβια. Αυτός τον συμβούλευσε να σηκώνεται τη νύκτα, την ώρα πού κοιμόταν ό Γέροντάς του και να κάνει τότε τα πνευματικά του καθήκοντα, τον αγώνα του. Πράγματι ό Ιωάννης σηκωνόταν τη νύκτα και αγωνιζόταν κρυφά. Όμως ό Γέροντάς του τον πήρε είδηση και τον μάλωσε, γιατί κάνει άλλα από αυτά πού τον πρόσταξε αυτός. Τί να κάνει ό Ιωάννης, αποφάσισε να σηκώνεται να φεύγει τις νύκτες για να μη τον παίρνει είδηση ό Γέροντας.
Σηκωνόταν λοιπόν μόλις κοιμόταν ό Γέροντάς του και πήγαινε στο Κυριακό της σκήτης κι εκεί έξω από τον νάρθηκα έκανε μετάνοιες, προσευχές, αγρυπνούσε με άσκηση και κόπο πολύ. Μία βραδιά εκεί πού προσευχόταν, βλέπει να έρχεται ένας από αυτούς τούς γυμνούς ασκητές, αρκετά ηλικιωμένος. Πλησιάζει ό ασπρομάλλης αυτός Γέροντας χωρίς να δει τον Ιωάννη -γιατί ήτο σκοτάδι- στέκεται μπροστά στην πόρτα της εκκλησίας, την σταυρώνει και ή πόρτα ανοίγει! Μπαίνει, προχωρεί στο κέντρο του ναού, πέφτει στα γόνατα, σηκώνει τα χέρια προς τον ουρανό και αρχίζει να προσεύχεται μεγαλοφώνως.
Προσευχόταν ώρα πολλή. Όταν τελείωσε, βγαίνει έξω, σταυρώνει πάλι την πόρτα και ή πόρτα κλείνει! Σαν να μην είχε μπει και να μη βγήκε κανείς… Ξεκινά και παίρνει τον δρόμο ανηφορικά, να πάει στην κορυφή του Άθωνος. Μόλις είδε όλα αυτά ό Ιωάννης, λέει συγκλονισμένος μέσα του: Να, αυτός είναι Γέροντας για μένα. Αυτόν θα επακολουθήσω. Τον παίρνει λοιπόν κατά πόδα. Μπροστά ό γέροντας, πίσω ό υποτακτικός σε αρκετή απόσταση, να μη τον καταλάβει.
Λίγο πριν φθάσουν στην Παναγία - ένα εκκλησάκι κάτω από την αθωνική κορυφή όπου σταματούν συνήθως οι προσκυνηταί για να ξεκουραστούν λίγο ή να περάσουν τη νύκτα - φοβήθηκε ό Ιωάννης μη τυχόν πάρει άλλο μονοπάτι ό Γέροντας και τον χάσει. Τάχυνε λοιπόν το βήμα για να τον φθάσει, για να πάρει την ευχή του και να του ζητήσει να τον κάνει υποτακτικό. Μόλις τον πλησίασε, τον κατάλαβε ό Γέροντας ασκητής. Σταματάει λοιπόν, γυρνάει και του λέει κάπως «άγρια»:
– Πού πηγαίνεις;
– Γέροντα, ήλθα να πάρω την ευχή σου. Σε παρακαλώ να με πάρεις δόκιμο κοντά σου, γιατί δεν αναπαύομαι στον Γέροντά μου.
– Εκεί που μένουμε εμείς, είναι πολύ δύσκολες οι συνθήκες. Δεν μπορείς να ζήσεις εκεί. Θα πάς πίσω στον Γέροντά σου.
– Μα ο Γέροντάς μου με πιέζει πολύ. Έχω πολλές δυσκολίες, άγιε Γέροντα.
– Όχι, παιδί μου, εκεί θα πάς. Εκεί θα μείνεις και από εκεί θα βρεις τον παράδεισο.
– Να ‘ναι ευλογημένο. Εφ’ όσον δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, να ‘ναι ευλογημένο. Θα γυρίσω πάλι πίσω.
Παίρνει την ευχή και κάνει να φύγει. Τον φωνάζει ο ασκητής. Με λαχτάρα γυρίζει και ακούει να του λέει:
– Πρόσεξε, παιδί μου, ετοιμάσου, γιατί σε λίγο καιρό θα φύγεις από αυτό τον κόσμο και θα φύγεις μέσα από αυτή την υπακοή. Δεν θα αλλάξεις Γέροντα.
– Να ναι ευλογημένο, λέει πάλι ό Ιωάννης. Κατεβαίνει, πάει στον Πνευματικό του, έτσι κι έτσι του λέει βρήκα έναν αόρατο γυμνό ασκητή και του ζήτησα να με κάνει υποτακτικό του, αλλά αυτός μου είπε να κάνω υπακοή και να παραμείνω στον Γέροντά μου και σε λίγες ημέρες μου είπε ότι θα φύγω από αυτόν τον κόσμο.

– Όπως σου είπε έτσι θα κάνεις και έτσι θα γίνει, του είπε ό Πνευματικός του.
Πράγματι σε λίγο διάστημα τελείωσε ο δόκιμος Ιωάννης, εκοιμήθη!

Όταν ήλθε ή ώρα και έκαναν την εκταφή, από την αγία κάρα του έτρεχε μύρο! Τα έχασαν οι Γεροντάδες. Τόσο νέος υποτακτικός, μάλιστα δόκιμος και όμως απέκτησε την χάρη! Με αυτό το περιστατικό, βλέπετε τί σημαίνει υπακοή. Δίπλα σ’ αυτόν τον σκληρό Γέροντα και όμως από εκεί θα πάς στον παράδεισο, του είπε ό ασκητής.

 ΜΑΝΩΛΗ ΜΕΛΙΝΟΥ: “ΛΟΓΟΣ ΑΘΩΝΟΣ, ΠΝΕΎΜΑ, ΑΝΑΤΑΣΗ, ΓΟΗΤΕΙΕΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ, ΑΝΑΒΛΥΣΜΑ ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΟ ΦΑΝΕΡΩΜΑΤΟΣ ΙΕΡΟΥ

anazhthseis-elena.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης