23 Μαϊ. 2022

Η δια Χριστόν σαλή Ερικαίτη - Η φιλακόλουθη κοσμοκαλόγρια

| Ιστολόγιο |


 

 

 

 ~ Στα Γιάννενα ζει ακόμη μία αγωνίστρια της πνευματικής ζωής: η Ερικαίτη.
Δεν αφήνει ακολουθία, μνήμη Αγίου, αγρυπνία. Με ένα ταγάρι στον ώμο, με αγιασμό και βιβλία η διά Χριστόν σαλή των Ιωαννίνων καθημερινώς θα παρακολούθησει τον Όρθρο και τον Εσπερινό. Έχασε τον Όρθρο και τον Εσπερινό; Έχασε την ημέρα. Και μάλιστα ζητάει μετ' επιμονής την ακολουθία του Όρθρου ή του Εσπερινού να την τελεί ο ιερεύς.

Όταν γίνεται αγρυπνία παρούσα και η Ερικαίτη. Τελειώνει η αγρυπνία, αλλά η φιλακόλουθη ψυχή της δεν αναπαύεται. Μετά την ολονυκτία θα πάει το πρωί σ' ένα άλλον ιερό Ναό. Θα καθίσει στα “προπύλαια”, κάτω στα σκαλοπάτια και θα περιμένει να ανοίξει ο Ιερός Ναός για να παρακολουθήσει και εκεί τον Όρθρο και την Θεία Λειτουργία.
Όταν ζούσε ο αείμνηστος πατήρ (Όσιος) Παΐσιος και ασκήτευε στην Ιερά Μονή Στομίου Κονίτσης πήγαινε και εκείνη να λειτουργηθεί. Κάποτε την ακολούθησε μία αρκούδα έως την Πύλη της Μονής. Το ανέφερε στον π. Παΐσιο νομίζοντας ότι επρόκειτο για σκύλο. Εκείνος όμως κατάλαβε ότι δεν ήταν σκύλος, αλλά αρκούδα. Τόση αρετή έχει ή ψυχή ώστε και τα άγρια ζώα την πλησιάζουν.
Τον π. Παΐσιο τον φιλοξένησε στην οικία της επί τρεις μήνες όταν έκανε εγχείρηση στον πνεύμονα και τον περιποιήθηκε ιδιαιτέρως. Ο π. Παΐσιος εσέβετο πολύ την μητέρα της Ερικαίτης.
Ήταν ελεήμων. Οι δικοί της δεν της επέτρεπαν να δίνει ελεημοσύνη, αλεύρι κλπ.
Ο π. Παΐσιος —κατόπιν συνεννοήσεως— απασχολούσε την μητέρα της Ερικαίτης και η Ερικαίτη έδινε το αλεύρι στους πτωχούς, οι οποίοι ήρχοντο με τα ζώα τους.
Είχαν οι δικοί της ένα βαρέλι με κρασί. Περνούσε ένας πτωχός και η Ερικαίτη έτρεξε να πάρει με ένα δοχείο και για να τον προλάβει να μην αναχωρήσει ο πτωχός, από την βιασύνη της, άφησε ανοικτή την κάνουλα του βαρελιού. Το κρασί χύθηκε. Τότε οι δικοί της, της κήρυξαν τον πόλεμο.
Από την αγανάκτηση των δικών της αναγκάσθηκε να φύγει. Ηργάσθη εθελοντικά στην παιδόπολη της Κονίτσης, αν και κατήγετο από αρχοντική οικογένεια. Είχε μία «κάπα» μακριά και έβαζε κάτω από την κάπα φαγητά και τρόφιμα και τα έδιδε ελεημοσύνη.
Τα λεωφορεία της γραμμής την γνώριζαν και την έπαιρναν.
Ποτέ δεν χρησιμοποιεί μέσον συγκοινωνίας. Κινείται με «Ωτοστόπ». Ποτέ δεν φοράει κάλτσες. Θα την δεις να κινείται με ένα ζευγάρι μπότες. Φοράει τα ίδια ρούχα. Ακόμα δεν παίρνει και την συγκοινωνία.
«Γιατί να το δώσω το εισιτήριο; Κάποιο παιδάκι θα πεινά», λέει.

Στην Θεία Λειτουργία τον περισσότερο χρόνο είναι γονατιστή.
Αγαπάει ιδιαιτέρως τον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ. Είναι κι αυτός σαν κι’ εμένα: καμπούρης, λέει.
Πράγματι, έχει τόσο πολύ καμπουριάσει, που μετά πολλής βίας ανασηκώνει το κεφάλι της να πάρει την Θεία Μετάληψη.

Συχνά προφέρει αυτή την φράση για τον π. Παΐσιο: «Αυτός μας βλέπει, αλλά εμείς δεν μπορούμε να τον ιδούμε. Διότι είμεθα τυλιγμένοι μέσα στην ομίχλη των παθών μας».
Στον πόλεμο, τους πήραν ομήρους. Την πήραν κι' εκείνη όμηρο. Μαζί της έφερνε αγιασμό, αντίδωρο κλπ.
Οι κάτοικοι της Κονίτσης έλεγαν: «Έχομεν τρεις τρελλούς: Τον Παΐσιο, την Ερικαίτη και έναν Τούρκο τρελλό». Αλλά οι δύο πρώτοι ήταν σαλοί = τρελλοί διά Χριστόν.
Η Ερικαίτη είναι ο άνθρωπος της παρηγοριάς και της προσευχής. Ο άνθρωπος ο ταπεινός, ο οποίος προσεύχεται για όλον τον κόσμο. Άνθρωπος από εκείνους τους ανθρώπους «ων ουκ έστιν άξιος ο κόσμος». Από εκείνους τους ανθρώπους, οι οποίοι είναι το «άλας της γης», το αλάτι της κοινωνίας.
Είχε πει ότι, κατά την εποχή του Αντιχρίστου οι άνθρωποι του Θεού θα ζουν σαν «πεταλουδίτσες».
Όταν δούλευε στην παιδόπολη του Ζηρού, την ρώτησαν πως ξυπνούσε το πρωί για να πάει στα παιδιά χωρίς ξυπνητήρι και απαντούσε: «Άφηνα το παράθυρο ανοικτό και κρύωνα για να ξυπνήσω και να πάω στα παιδάκια».
Σε όλα τα προσκυνητάρια ανάβει τα καντηλάκια. Όταν έβλεπε ότι τα σπίρτα δεν άναβαν, σταματούσε τα αυτοκίνητα να ζητήσει σπίρτα.

 ~ Ταύτα πάντα μου ανέφεραν με σεβασμό πολύ για το ταπεινό πρόσωπόν της, το ζεύγος Λαγού Γεώργιος και Αλεξάνδρα, καθηγητής και καθηγήτρια του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων.

Βιβλιογραφία

"Απλοί και άπλαστοι και αληθινοί άνθρωποι"
Αρχιμανδρίτης Ιωαννίκιος Κοτσώνης, 2000

apantaortodoxias.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης