25 Απρ. 2022

Την κρίση στην Ουκρανία “προείδε” το 2005 η ματωμένη εικόνα του Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου

| Ιστολόγιο |


 

"Κλίκ" στη φωτογραφία για μεγέθυνση 

 




Μια πραγματική ιστορία

Η κρίση στην Ουκρανία (2014) και η ματωμένη εικόνα του Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου

   Το 2005 στο γραφείο του Γενικού Προξένου της Ουκρανίας στη Θεσσαλονίκη, μια εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου μάτωσε. Ίσως ήταν προειδοποίηση ... ίσως από τότε μας μίλησε για τα σημερινά οδυνηρά γεγονότα … (σ.σ. 2014)
Μετά από εννέα χρόνια αποφάσισα να δημοσιεύσω αυτή την ιστορία γιατί η εικόνα με ήθελε αυτόπτη μάρτυρα... και η φωτογραφία που βλέπετε είναι από το αρχείο μου.

Ήταν Παρασκευή, 23 Απριλίου του 2005, ημέρα που ειορτάζει ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος. 
Το Πάσχα έπεφτε αυτή τη χρονιά 1η Μαϊου. 

Ο καιρός ηλιόλουστος και χαρούμενος, θύμιζε καλοκαίρι... Ήμουν ακόμα σπίτι.
Κτύπησε το κινητό μου και ήταν ο τότε Γενικός Πρόξενος της Ουκρανίας Βλαντιμίρ Ανατόλιεβιτς Σκούρωφ, ένας διπλωμάτης αλλά και επιστήμονας - βυζαντινολόγος. Την ελληνική γλώσσα την μιλάει άπταιστα, είναι άνθρωπος πνευματικός, ταπεινός, αγαπητός ...

-  Σοφία, μπορείτε να έρθετε στο γραφείο μου; αλλά τώρα.
-  Ναι, μπορώ, του απάντησα με μια περιέργεια… Έγινε τίποτα;
-  Θα σας πω από κοντά, αλλά πάρτε μαζί σας την φωτογραφική σας μηχανή.
Σε κανένα δεκάλεπτο έφτασα στο προξενείο, στα Λαδάδικα. Ανέβηκα στον δεύτερο όροφο.
Με υποδέχθηκε φιλικά στον διάδρομο και αμέσως με οδήγησε στο γραφείο του.

Κάθισα χωρίς να κοιτάω γύρω – ήμουν όλο προσοχή.

- Έγινε κάτι, που ακόμα δεν το είπα  σε κανέναν, εκτός από έναν κοντινό μου φίλο, Πρέσβη στη Γαλλία. Λοιπόν, την Τετάρτη ήρθε στην Ελλάδα ο Βίκτωρ Γιανουκόβιτς, (σ.σ. τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης) για να πάει για προσκύνημα στο  Άγιον Όρος).
Πριν πάω στο αεροδρόμιο, - συνεχίζει - πέρασα από το γραφείο μου για λίγο και είδα την εικόνα μου στον τοίχο με γραμμές αίμα ή σαν το αίμα που «έσταξαν», κατέβηκαν από εκείνο το μέρος της εικόνας, όπου ήταν η ζωγραφισμένη λίμνη αίματος του σκοτωμένου δράκου.

Και ο κ. Σκούρωφ μου δείχνει στον τοίχο αριστερά από την καρέκλα του, την εικόνα του Αγίου Γεωργίου που δεν την πρόσεξα όταν μπήκα στο γραφείο του, γιατί είναι συνηθισμένο στην Ελλάδα να βλέπεις στους τοίχους των γραφείων μια εικόνα αγίου.
Ο Άγιος Γεώργιος σκοτώνει τον δράκο με τροπαιοφόρο και από το μέρος της «λίμνης του αίματος» του σκοτωμένου δράκου κατεβαίνουν περίπου τέσσερις γραμμές μέχρι κάτω στον πάτο. Χρώμα κόκκινο – καφέ, χρώμα ξηραμένου αίματος…
Από την ιστορία ξέρουμε ότι η απεικόνισή του, που τον παριστά πάνοπλο και έφιππο να σκοτώνει έναν τρομερό δράκο, είναι αρχέτυπη και έχει μεγάλη αποτρεπτική σημασία. Όπως ο Άι-Γιώργης σκοτώνει τον δράκο, έτσι πιστεύει ο λαός μας ότι θα συνθλίψει και τους εχθρούς που επιβουλεύονται τα εδάφη και την ελευθερία μας.
- Έμεινα και εγώ άναυδος, είπε ο Βλαντίμιρ Ανατόλιεβιτς, αλλά δεν είχα ούτε λεπτό να ασχοληθώ με την εικόνα, έφυγα γρήγορα για το αεροδρόμιο. Υποδεχτήκαμε τον κ. Γιανουκόβιτς, τον συνόδευσα στο Άγιον Όρος. Την νύχτα προς την Πέμπτη κοιμηθήκαμε εκεί στο μοναστήρι. Εγώ όλο σκεφτόμουν την εικόνα, αλλά δεν μίλησα σε κανέναν.
Την Πέμπτη, εκεί στην τραπεζαρία που ήμασταν μαζί με μοναχούς, με πλησιάζει ένας γέροντας και λέει: Ξέρω, μάτωσε η εικόνα σου στο γραφείο, ο Θεός σας λέει έρχονται δύσκολα χρόνια….  Εμένα με συγκλόνισε το γεγονός που ΞΕΡΕΙ για την εικόνα, ενώ εγώ δεν πρόλαβα ακόμα να το πω σε κανέναν!
Μετά εξαφανίστηκε ο γέροντας και εγώ όσο και να προσπαθούσα να τον δω ξανά, δεν τον έβρισκα, έψαχνα με τα μάτια μου, αλλά σαν να μη θυμόμουν και το πρόσωπό του…
Ήμουν, βέβαια, μέσα στο άγχος των υποχρεώσεών μου ως Γενικός Πρόξενος...

Μόλις επέστρεψε ο Γενικός Πρόξενος στη Θεσσαλονίκη, το βράδυ της Πέμπτης, αμέσως μίλησε με τον φίλο του στο Παρίσι, ο οποίος του ζήτησε να του στείλει τις φωτογραφίες να δει με τα μάτια του το θαύμα.
Τελείωσε την ιστορία ο Βλαντίμιρ Ανατόλιεβιτς και εγώ, συγκλονισμένη, σηκώθηκα, άρχισα να φωτογραφίζω ….
Με προσοχή σήκωσα την εικόνα και …δεν είχε τίποτα πίσω της, ούτε στον τοίχο... κάτι που να έδειχνε ότι οι γραμμές ήταν φτιαγμένες από κάποιον…   

Οι γραμμές ξεκινούσαν ακριβώς από εκεί που ήταν μαζεμένο αίμα του δράκου (Φώτο)… Είχαν κατέβει μέχρι και τον πάτο, όπου μαζεύτηκε μια ποσότητα…
Δυστυχώς αυτό δεν τον φωτογράφισα, με εμπόδιζε το ασήκωτο γραφείο που ήταν κολλημένο στον τοίχο, και επίσης δεν έκανα καμμία φωτογραφία με γενικό πλάνο το γραφείο του. Δεν τόλμησα, μόνη μου αποφάσισα ότι
"δεν πρέπει", ... αλλά αν τον ρωτούσα, ίσως θα μου έλεγε "ναι"...
- «Γιατί επιλέξατε εμένα να βγάλω τις φωτογραφίες; Μήπως θέλετε να το δημοσιεύσουμε;» τον ρώτησα. 
- «Όχι, με τίποτα, δεν χρειάζεται, απλά θέλω όσο πιο γρήγορα γίνεται να στείλω τις φωτογραφίες στον φίλο μου», είπε.

Την ίδια χρονιά, στις 11 Νοεμβρίου σκοτώθηκαν στο τροχαίο στον Μαλιακό οι γονείς μου, ο Βάνια και η Βάλια ... και η νονά μου Ντάντα μαζί τους... Δεν έδωσα σημασία, ότι έχει σχέση με την εικόνα, γιατί ένας ιερέας που ρώτησα, μου είπε ότι το συμβάν δεν είναι θαύμα, αλλά μια πραγματικότητα, μια είδηση από τον Θεό, και αφορά την χώρα που εκπροσωπεί ο Πρόξενος, αφού έγινε στο γραφείο του...
Αλλά τελικά είχε σχέση και με την τραγωδία της οικογένειάς μου... 

Πέρασαν 9 χρόνια από τότε…
Από το 2010 ο Βλαντίμιρ Ανατόλιεβιτς Σκούρωφ είναι Πρέσβης της Ουκρανίας στην Αθήνα.
Μετά την Θεσσαλονίκη ο Βλαντίμιρ Ανατόλιεβιτς Σκούρωφ υπηρέτησε στο Υπουργείο Παιδείας της Ουκρανίας, υπεύθυνος για την παιδεία των μειονοτήτων, μετά εκπροσωπούσε την χώρα του στην Παλαιστίνη, που πήρε και την εικόνα μαζί του.
- «Πριν φύγω από την Θεσσαλονίκη ήθελα να την αφήσω στο Άγιο Όρος, αλλά οι γέροντες μου είπαν ότι ανήκει σε μένα, και πρέπει να την κρατήσω, μια και την αγόρασα εγώ, τότε σε ένα μαγαζί με εικόνες στα Μετέωρα που πήγα εκδρομή. Είναι μια απλή εικόνα, δεν είναι χειροποίητη, λίγα χρήματα πλήρωσα». Ο ιδιόκτητης του μαγαζιού έμαθε για την ματωμένη εικόνα και την ζήτησε πίσω. «Αλλά εγώ δεν την έδωσα. Την κράτησα…». 

Σήμερα (σ.σ. 2014) η εικόνα βρίσκεται στο σπίτι του, στο Κίεβο. Και αναφερόμενος στα σημερινά γεγονότα στη χώρα του, είπε: - «Μακάρι, να μη ζήσουμε χειρότερα από αυτά που βιώνουμε αυτές τις ημέρες. Μακάρι ο Άγιος Γεώργιος να σκότωνε τον δράκο του πολέμου!».
___________________

Ο Άγιος συχνά λέγεται ότι εθεάθη να καθοδηγεί τα στρατεύματά μας σε νικηφόρες μάχες. Ο Άγιος Γεώργιος, αν και καβαλάρης, είναι προστάτης του πεζικού και εορτάζει 23 Απριλίου…

Σοφία Προκοπίδου, δημοσιογράφος, αυτόπτης μάρτυς της ιστορίας

Θεσσαλονίκη 4 Μαρτίου 2014

https://sofia-niki.blogspot.com/2014/03/