27 Ιουλ. 2021

Όποιος αγαπάει τον Θεό, κουβεντιάζει μαζί του σαν με τον πατέρα του

| Ιστολόγιο |


 

 

 

Άγιος Νείλος ο Ασκητής




--
Όταν προσευχηθείς όπως πρέπει, περίμενε αυτά, που δεν πρέπουν, και αντιστάσου γενναία φυλάγοντας τον καρπό σου. Γιατί από την πρώτη αρχή έχεις ταχθεί σε τούτο ακριβώς το έργο, δηλαδή στο «εργάζεσθαι και φυλάσσειν» (Γενέσ. β΄15). Μη λοιπόν, αφού δούλεψες, αφήνεις αφύλαχτο ό,τι πραγματοποιήθηκε. Αλλιώς δεν ωφελεί σε τίποτε η προσευχή σου.
-- Όλος ο πόλεμος, που γίνεται ανάμεσα σε μας και τους ακάθαρτους δαίμονες, δεν γίνεται για τίποτε άλλο παρά για την πνευματική προσευχή. Οι δαίμονες εχθρεύονται πολύ την προσευχή και τους είναι πολύ δυσάρεστη, ενώ για μας είναι σωτήρια και πάρα πολύ χρήσιμη.
-- Τί θέλουν να ενεργούν μέσα μας οι δαίμονες; Γαστριμαργία, πορνεία, φιλαργυρία, οργή, μνησικακία και τα υπόλοιπα πάθη, ώστε, αφού χοντρύνει ο νους από αυτά, να μην μπορεί να προσευχηθεί όπως πρέπει. Γιατί όταν κυριαρχήσουν τα πάθη του μη λογικού μέρους της ψυχής, δεν αφήνουν τον νου να κινείται λογικά.
-- Εργαζόμαστε και εφαρμόζουμε τις αρετές για τους λόγους των γεγονότων, αυτών που έχουν γίνει, των δημιουργημάτων δηλαδή. Και τους λόγους των γεγονότων για τον λόγο, που τους δίνει ουσία και ύπαρξη. Κι αυτός συνήθως φανερώνεται στην κατάσταση της προσευχής.
-- Κατάσταση προσευχής είναι μόνιμη ψυχική διάθεση, ελεύθερη από πάθη, που αρπάζει τον φιλόσοφο νου σε ύψος νοητό με πολύ σφοδρό έρωτα.
-- Δεν πρέπει να είναι, όποιος θέλει να προσευχηθεί αληθινά, μόνο κύριος του θυμού και της επιθυμίας, αλλά και ελεύθερος από κάθε νόημα εμπαθές (διαποτισμένο ή επηρεασμένο από πάθος).
-- Όποιος αγαπάει τον Θεό, κουβεντιάζει μαζί του σαν με τον πατέρα του, ενώ ταυτόχρονα σιχαίνεται κάθε νόημα γεμάτο πόθος (εμπαθές).
-- Το ότι κάποιος έχει πετύχει την απάθεια, δεν σημαίνει πως και προσεύχεται αληθινά. Γιατί μπορεί να βρίσκεται μπλεγμένος στα γυμνά νοήματα και να τραβάει την προσοχή του η γνώση στα γυμνά νοήματα και να βρίσκεται μακρυά από τον Θεό.
-- Όταν δεν μένει ώρα πολλή ο νους στις γυμνές έννοιες των πραγμάτων, δεν σημαίνει αυτό πως έφτασε κιόλας σε κατάσταση προσευχής. Γιατί μπορεί να βρίσκεται πάντα σε κατάσταση θεωρίας των πραγμάτων (δηλ. έννοιες πραγμάτων), δίνουν σχήμα και μορφή στον νου και τον οδηγούν μακρυά από τον Θεό.
-- Αν ο νους δεν ξεπέρασε την θεωρεία (θεώρηση) της σωματικής φύσης, δεν είδε τέλεια τον τόπο του Θεού. Γιατί μπορεί να μένει στην γνώση των πραγμάτων και να παίρνει μορφή σύμφωνη μ’ αυτά.
-- Αν θέλεις να προσευχηθείς, έχεις ανάγκη του Θεού, που δίνει «ευχήν τω ευχομένω» δίνει λόγια προσευχής σ’ όποιον προσεύχεται (Α΄ Βασ. β΄ 9). Να τον επικαλείσαι λοιπόν λέγοντας «αγιασθήτω το όνομά σου, ελθέτω η βασιλεία σου» (Ματθ. ς΄ 9), δηλαδή να έρθει το Άγιο Πνεύμα και ο Μονογενής Σου Υιός. Γιατί έτσι μας δίδαξε ο Χριστός, όταν έλεγε, πως πρέπει να προσκυνούμε και να λατρεύουμε τον Πατέρα «εν Πνεύματι και αληθεία» (Ιω. δ΄ 24).
-- Όποιος προσεύχεται «εν πνεύματι και αληθεία» δεν δοξάζει τον Θεό παίρνοντας αφορμή από τα κτίσματα, αλλά τον υμνεί παίρνοντας αφορμή από αυτόν τον ίδιο.
-- Αν είσαι θεολόγος, θα προσευχηθείς αληθινά. Κι αν προσεύχεσαι αληθινά, είσαι θεολόγος.
-- Όταν ο νους σου, από πολύ πόθο για τον Θεό μοιάζει να αποτραβιέται σιγά σιγά από την σάρκα και σιχαίνεται όλα τα νοήματα τα οποία προέρχονται από τις αισθήσεις ή την μνήμη ή την ιδιοσυγκρασία γεμίζοντας από χαρά και ευλάβεια, τότε να θεωρείς πως έχεις πλησιάσει τα όρια της αληθινής προσευχής.

Κεφάλαια περί προσευχής από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη Ευσεβίου Βίττη, «Εις ύψος νοητόν… Λόγος περί Προσευχής Αγίου Νείλου του Ασκητού», Εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας

pemptousia.gr

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης