18 Ιουλ. 2021

Οι αληθινοί Χριστιανοί δεν φοβούνται

| Ιστολόγιο |


 

 

 

 

   Η δειλία είναι νηπιακή συμπεριφορά μιας ψυχής που εγήρασε στην κενοδοξία. Η δειλία είναι απομάκρυνσις της πίστεως, με την ιδέα ότι αναμένονται απροσδόκητα κακά.
Ο φόβος είναι κίνδυνος που προμελετάται. Ή διαφορετικά, ο φόβος είναι μία έντρομη καρδιακή αίσθησις, που συγκλονίζεται και αγωνιά από αναμονή απροβλέπτων συμφορών. Ο φόβος είναι μία στέρησις της εσωτερικής πληροφορίας.
Η υπερήφανη ψυχή είναι δούλη της δειλίας∙ έχοντας πεποίθηση στον εαυτόν της και όχι στον Θεόν, φοβάται τους κρότους των κτισμάτων και τις σκιές.
Όσοι πενθούν και όσοι καταπονούνται χωρίς να υπολογίζουν κόπους και πόνους, δεν αποκτούν δειλία.
Πολλές φορές όσοι υποκύπτουν στην δειλία χάνουν το μυαλό τους. Και είναι φυσικό αυτό, διότι είναι δίκαιος Εκείνος που εγκαταλείπει τους υπερηφάνους, ώστε και οι υπόλοιποι να μάθωμε να μην υψηλοφρονούμε.
Όλοι όσοι φοβούνται είναι κενόδοξοι, αλλ΄ όμως όλοι όσοι δεν φοβούνται δεν σημαίνει ότι είναι ταπεινόφρονες, αφού και οι λησταί και οι τυμβωρύχοι δεν υποκύπτουν εύκολα στην δειλία.
Σε όποιους τόπους συνηθίζεις να φοβάσαι, μη διστάζεις να πηγαίνεις, όταν ακόμη δεν έχει ξημερώσει. Εάν δείξεις κάποια χαλαρότητα στο σημείο αυτό, τότε θα γηράσει μαζί σου το νηπιακό και αξιογέλαστο τούτο πάθος. Ενώ βαδίζεις προς τα εκεί οπλίζου με την προσευχή.
Μόλις φθάσεις σ΄ εκείνους τους τόπους, ανύψωσε τα χέρια σου. Με το όνομα του Ιησού μάστιζε τους εχθρούς, διότι δεν υπάρχει ούτε στον ουρανό ούτε στην γη ισχυρότερο όπλο.
Αφού απαλλαγείς από την αρρώστεια αυτή, ας ανυμνήσεις τον Λυτρωτή σου∙ διότι εάν τον ευγνωμονείς, θα σε σκεπάζει παντοτινά.
Ποτέ δεν μπορείς διά μιας να γεμίσεις την κοιλία. Παρόμοια βέβαια δεν μπορείς διά μιας να νικήσεις την δειλία.
Όταν έχωμε πολύ πένθος, θα υποχωρήσει πιο γρήγορα∙ όταν όμως αυτό μας λείπει, θα παραμένουμε συνεχώς δειλοί. «Έφριξάν μου τρίχες και σάρκες» είπε ο Ελιφάζ (Ιώβ δ΄ 15), περιγράφοντας την πανουργία τούτου του δαίμονος.
Άλλωτε εδειλίασε πρώτα η ψυχή και άλλοτε το σώμα, και εν συνεχεία μεταβίβασε το ένα στο άλλο το πάθος.
Αν συμβεί να φοβηθεί το σώμα, χωρίς όμως να εισδύσει ο άκαιρος φόβος στην ψυχή, ευρισκόμεθα πλησίον στην θεραπεία. Όταν δε όλα τα δυσάρεστα και απροσδόκητα τα δεχώμεθα πρόθυμα, με συντριμμένη καρδιά, τότε ελευθερωθήκαμε πραγματικά από την δειλία.
Δεν ενισχύει τους δαίμονας εναντίον μας το σκότος και η ερημία των τόπων, αλλά η ακαρπία της ψυχής μας. Μερικές φορές όμως πρόκειται για οικονομική παίδευση εκ μέρους του Θεού.
Εκείνος που έγινε δούλος του Κυρίου, θα φοβηθεί μόνο τον δικό του Δεσπότη. Και εκείνος πού δεν φοβάται ακόμη Αυτόν, φοβάται πολλές φορές την σκιά του.
Όταν πλησιάσει αοράτως ένα πονηρό πνεύμα, φοβάται το σώμα. Όταν όμως πλησιάσει κάποιος Άγγελος, αγάλλεται η ψυχή των ταπεινών. Γι΄αυτό, μόλις από την ενέργεια αυτή αντιληφθούμε την παρουσία του, ας τρέξουμε γρήγορα στην προσευχή, διότι ήλθε να προσευχηθεί μαζί μας ο αγαθός μας φύλαξ.
Όποιος ενίκησε την δειλία, είναι φανερό ότι ανέθεσε στον Θεόν και την ζωή και την ψυχή του.

«Περί Δειλίας», ΚΛΙΜΑΞ, Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου

theomitoros.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης