5 Μαρ. 2021

Άγιος Γεώργιος, ο Νεομάρτυς της Ραψάνης

| Ιστολόγιο |


 

 

 

 

Ἡ ὄμορφη καί ὀρεινή Ραψάνη καυχᾶται γιά τή μεγαλώνυμη σχολή της, γιά τήν ἀνάπτυξη τοῦ ἐμπορίου σέ ὅλους τους τομεῖς, γιά τήν οἰκονομική της ἀκμή, τήν παραγωγή μέχρι καί σήμερα τοῦ ἐξαίρετου κρασιοῦ, γιά τά μοναστήρια της, τά μνημεῖα της, τίς πολλές της ἐκκλησίες, πού τήν ἔκαναν πραγματικά πόλο ἕλξεως γιά ὅλη τήν περιοχή τοῦ κάτω Ὀλύμπου. Μά πιό πολύ ἀπ’ ὅλα καυχᾶται γιά τόν Νεομάρτυρά της καί Διδάσκαλο τοῦ Γένους μας, τόν Ἅγιο Γεώργιο τόν Θαυματουργό, τόν ἐκλεκτό γόνο τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς κωμοπόλεως, πού ἔχυσε τό αἷμα του γιά τόν Ἐσταυρωμένο καί Ἀναστάντα Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.
Ὁ Νεομάρτυς Γεώργιος, τό καύχημα ὅλης της τοπικῆς Ἐκκλησίας, γεννήθηκε στήν Ραψάνη τό 1798 ἀπό γονεῖς εὐσεβεῖς, τόν Χατζηλάσκαρη καί τήν Σμαράγδα Σακελλαρίδου. Στή γενέτειρά του ἔλαβε τήν ἐγκύκλιο μόρφωση, ἀποφοιτήσας καί ἀπό τήν Ἀνώτατη Σχολή τῆς Ραψάνης γύρω στά 1816 καί ἐν συνεχείᾳ ἄσκησε στόν τόπο του τό λειτούργημα τοῦ γραμματοδιδασκάλου μέ ἕναν ἰδιαίτερο ζῆλο, μέ νεανικό σφρῖγος, μέ πίστη στόν Θεό, τήν ὁποία πίστη μετέδιδε καί στούς νεαρούς μαθητές του, δημιουργώντας μέσα στίς νεανικές τους καρδιές, ζωηρά καί ἐθνικά βιώματα. Εἶναι ἀλήθεια πώς ἡ Ραψάνη εἶχε ἀπό τότε μεγάλη ἐμπορική καί βιομηχανική ἀνάπτυξη καί παράλληλα ὑψηλή πνευματική ἄνθιση καί τά σχολεῖα της ἔδιναν ἰδιαίτερο βάρος στήν καλλιέργεια τῶν γραμμάτων, ἀλλά καί στήν διαμόρφωση ἰσχυρῶν προσωπικοτήτων. Ἀποτελοῦσε μορφή καυχήσεως γιά ἕναν γονέα νά ἀποστέλλει γιά σπουδές τόν υἱό του στή Ραψάνη. Ἔτσι καί ἕνας ἀπό τούς Ὀθωμανούς κατοίκους τῆς κωμοπόλεως Δερελί (σημερινοί Γόνοι), ἐπιθυμώντας ὁ υἱός του νά τύχει ἀξιόλογης παιδείας τόν ἀπέστειλε οἰκότροφο σέ φίλο του πού διέμενε στή Ραψάνη.
Ἄρχισε ἔτσι τό τουρκόπουλο νά παρακολουθεῖ καί νά μαθαίνει τά στοιχειώδη γράμματα, μαζί μέ τά ἑλληνόπουλα, στά πόδια τοῦ γραμματοδιδασκάλου Γεωργίου.
Ὁ μικρός ἀγαρηνός προσαρμόστηκε σύντομα στό κλίμα τοῦ σχολείου καί συναγωνιζόταν τούς συμμαθητές του, ἐνθαρρυνόμενος ἀπό τόν διδάσκαλό του, ἀλλά καί ἀπό τήν ὅλη κατάσταση πού γοήτευσε τήν νεανική του ψυχή. Γι’αὐτό καί δέν ἄργησε νά φανεῖ ἡ καλή ἀλλοίωση τοῦ μικροῦ τουρκόπουλου στά φρονήματα, στά πιστεύω καί στόν χαρακτήρα του ἀκόμη. Ἡ ἑλληνορθόδοξη παιδεία καλλιεργοῦσε τό πνεῦμα του καί ὁ ἔνθεος ζῆλος τοῦ διδασκάλου του κατακτοῦσε σιγά-σιγά τήν παιδική του ψυχή. Ἔφτασε μάλιστα νά ἐκφράζεται δημόσια ὁ μικρός ἀγαρηνός μέ ἰδιαίτερη ἐκτίμηση γιά τά ἱερά καί τά ὅσια των Ρωμιῶν, ἀντιδιαστέλλοντάς τα μέ τά τῶν ὁμοεθνῶν του, τά ὁποῖα τώρα τά ὑποτιμοῦσε καί τά περιφρονοῦσε. Κι αὐτό, γιατί ὁ πιστός διδάσκαλος τῆς Ραψάνης Γεώργιος εἶχε ἐμφυτεύσει μέσα στήν ψυχή του τόν Ἰησοῦ Χριστό, τόν μοναδικό Σωτήρα ὅλου του κόσμου.
Στόν κόσμο ὅμως τῶν ἀγαρηνῶν πλεόναζε τώρα πιά τό μῖσος γιά ἐκδίκηση καί τιμωρία. Δέν ἄντεχαν αὐτή τήν ντροπή. Ἕνα τουρκόπουλο ἕτοιμο νά ἀπαρνηθεῖ τήν πίστη του καί νά ἀλλαξοπιστήσει! Γί΄ αὐτό, διψασμένοι γιά ἐκδίκηση ξεχύθηκαν στούς δρόμους τῆς Ραψάνης γιά νά ἀναζητήσουν τόν ἔνοχό της προσβολῆς. Ποιός ἦταν αὐτός; Ὁ Ἑλληνοδιδάσκαλος τῆς σχολῆς, ὁ νεαρός διάκονος τῆς παιδείας καί τῶν γραμμάτων τῶν ἑλληνικῶν, τό παλικάρι τῆς Ραψάνης, ὁ Γεώργιος. Τόν ἐντοπίζουν στό σχολεῖο τῆς Ραψάνης. Τόν σέρνουν σιδεροδέσμιο γιά τά περαιτέρω στόν Τύρναβο, ὅπου ἀπό τό 1811 εἶχε τήν ἕδρα του ὁ διορισμένος σατράπης τῆς Θεσσαλίας, Βελῆ Πασᾶς. Ἡ κατηγορία μιά καί μοναδική, ἀλλά ἡ πλέον ἰσχυρή: ἐκχριστιανισμός μουσουλμανόπαιδου! Ἡ διαδικασία ἦταν σύντομη καί τελεσίδικη, τό ἀποτέλεσμα ἀκριβῶς τό προβλεπόμενο: θάνατος- ἐκτέλεση διά βασανισμοῦ! Καί τό μαρτύριο ἄρχισε! Ὁ πόνος τῶν γονέων τοῦ Γεωργίου βαρύς. Ὁ κόσμος τῶν γραμμάτων καί τῆς παιδείας θλίβεται. Ἡ κωμόπολη τῆς Ραψάνης πνίγεται στά δάκρυα. Μιά βουβή σιωπή ἁπλώνεται παντοῦ. Καί ὁ Γεώργιος ρίχνεται γυμνός σέ πυρακτωμένο λουτρό. Τόν τρυποῦν μέ σιδερένια νύχια. Τοῦ καρφώνουν πέταλα στά πόδια. Τόν διαπομπεύουν σέ ὅλη τήν πόλη τοῦ Τυρνάβου. Τόν καρφώνουν σέ τετράγωνο στύλο, ἴσο στό ὕψος του μέ τόν Μάρτυρα. Τόν περιτυλίγουν μέ σχοινιά βουτηγμένα στήν πίσσα, στό ἀκάθαρτο πετρέλαιο καί σέ ἄλλα ἐλαιώδη καί οἰνοπνευματώδη ποτά καί τόν παραδίδουν στή φωτιά.
Ὅμως, ὦ τοῦ θαύματος, δέν καίγεται οὔτε μιά τρίχα τοῦ Μάρτυρος. Αὐτό ἐξόργισε πιό πολύ τους Ὀθωμανούς, οἱ ὁποῖοι στό τέλος τόν ἀποκεφαλίζουν καί τόν καταστρέφουν ἔτσι μέ τό μαρτύριο τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Ἦταν στίς 5 Μαρτίου τοῦ 1818, ὅταν ὁ ἀθλητής τῆς πίστεως Γεώργιος, ἀφοῦ μαρτύρησε καί ὁμολόγησε τό ὄνομα Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, σέ ἡλικία μόλις 20 ἐτῶν, παρέδωσε τήν ψυχή του στόν Νυμφίο Χριστό καί πορεύτηκε πρός τήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τήν ἐπουράνιο και ἀτελεύτητο. Καί ἡ γέφυρα τοῦ Τυρνάβου, πού τόν ἴδιο χρόνο δέχθηκε καί τό μαρτύριο τοῦ πολιούχου της Ἁγίου Γεδεῶν τοῦ Θαυματουργοῦ, βάφτηκε μέσα στό νεανικό, μαρτυρικό αἷμα τοῦ καλλινίκου ἀθλητοῦ τῆς πίστεως Γεωργίου.
Στό σημεῖο αὐτό, πλησίον της γέφυρας τοῦ Τυρνάβου, ἐνταφιάστηκε ὁ Νεομάρτυς τῆς Ἐκκλησίας. Καί μάλιστα, τήν πρώτη νύχτα τοῦ ἐνταφιασμοῦ, οἱ Τοῦρκοι σκοποί τῶν στρατώνων ἀντίκρισαν μιά οὐρανομήκη στήλη φωτός νά σημαδεύει τόν τάφο τοῦ Νεομάρτυρος. Τήν ἑπόμενη ἐνημέρωσαν τούς προϊσταμένους τους καί ἐκεῖνοι ἀφοῦ διαπίστωσαν τήν ἰσχυρή αὐτή φωτοφάνεια καί κατά τήν δεύτερη νύχτα, ἀνέφεραν τό παράδοξο αὐτό γεγονός στόν Βελῆ Πασᾶ, ὁ ὁποῖος διέταξε νά ἔλθουν τό συντομότερο ἀπό τήν Ραψάνη οἱ συγγενεῖς τοῦ Νεομάρτυρος γιά νά ξεθάψουν καί νά παραλάβουν τό ἱερό του σκήνωμα, πρᾶγμα τό ὁποῖο καί ἔγινε. Μέ ἰδιαίτερη εὐλάβεια, συγκίνηση καί κατάνυξη τά ἅγια λείψανα μετακομίσθηκαν στήν Ραψάνη, ὅπου τιμῶνται μέχρι σήμερα ἀπό τούς πιστούς ἀξιοχρέως.
Αὐτό εἶναι τό φωτεινό παράδειγμα ἑνός Νεομάρτυρος τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας πού μέ τήν ἔνθεη ἀφοσίωσή του στό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί μέ τήν ἄσβεστη φλόγα τῆς ψυχῆς του, κατηύθυνε τίς ψυχές τῶν μαθητῶν του στήν ἀλήθεια τῆς Πίστεώς μας τῆς Ἁγίας, στήν σωτηρία καί τόν ἁγιασμό. Καί δέν δίστασε νά φτάσει μέχρι καί τοῦ φρικτοῦ μαρτυρίου, μέχρι καί τόν ἀποκεφαλισμό, γιά τήν δόξα τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἁγίου Θεοῦ.
Ἡ μνήμη του τελεῖται κάθε χρόνο πανηγυρικά στήν Ραψάνη στίς
5 Μαρτίου
, καί προστρέχουν ἐκεῖ πιστοί ἀπ’ ὅλη τήν γύρω περιοχή τοῦ κάτω Ὀλύμπου, ἀλλά καί οἱ ἁπανταχοῦ Ραψανιῶτες γιά νά πάρουν τήν εὐλογία τοῦ δικοῦ τους Ἁγίου, τοῦ προστάτου τους καί προστάτου μας Ἁγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου, τοῦ ἐκ Ραψάνης καταγομένου καί ἐν Τυρνάβῳ μαρτυρήσαντος καί τελειωθέντος γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.

Ε.ΡΩ. ΛΑΡΙΣΑΣ
enromiosini.gr

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης