18 Ιουλ. 2020

Κυριακή των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων: Ακτινοβόλος εμπειρία

| Ιστολόγιο |


 

 

 

«Εγώ ειμί το φως του κόσμου»

 


Η Εκκλησία μας τιμά (αύριο, Κυριακή) την μνήμη των αγίων 630 Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνήλθε το 451 μ.Χ. στην Χαλκηδόνα. Στη Σύνοδο αυτή έγινε κατορθωτή η διατύπωση του Χριστολογικού Δόγματος, κατά τρόπο που διασφαλιζόταν ο σωτηριολογικός χαρακτήρας της Εκκλησίας και αναδεικνυόταν η αιώνια αλήθεια της.
Συγκεκριμένα, με αφορμή τις διάφορες αιρέσεις που διαστρέβλωναν την αλήθεια της Εκκλησίας μας γύρω από το πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, η Σύνοδος της Χαλκηδόνας διατράνωσε την πίστη της Ορθοδοξίας ότι ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος.

Η ένωση των δύο φύσεων στο Πρόσωπό του είναι πραγματική και όχι φαινομενική ή φανταστική. Έτσι το ανθρώπινο προσλαμβάνεται πραγματικά από το θείο και ανυψώνεται στην προοπτική της αιωνιότητας σε μια οντολογική θεώρηση των πραγμάτων. Με αυτή την ομολογία πίστεως, ο Χριστός είναι ο πραγματικός Σωτήρας και Θεός μας και επομένως καθοδηγητής των ανθρώπων που δείχνει τον δρόμο προς το πραγματικό φως, προς τον Πατέρα των φώτων.
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, επέλεξε το συγκεκριμένο ευαγγελικό ανάγνωσμα που είναι παρμένο από την
«Επί του όρους ομιλία» του Κυρίου και στο οποίο ο Χριστός παρομοιάζει τους μαθητές Του με φως του κόσμου, με πόλη κτισμένη πάνω σε βουνό που φαίνεται από παντού. Τους παρουσιάζει ακόμα με λυχνάρι που καίει επάνω στον λυχνοστάτη.

Το φως της ζωής

Μπορούμε να επιμείνουμε λίγο στον παραβολικό λόγο του Ιησού Χριστού, με τον οποίο οι μαθητές παρουσιάζονται να είναι το «φως του κόσμου». Όπως μας πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, αληθινό φως του κόσμου είναι μόνο ο Θεός. Στο Θεανδρικό Πρόσωπο του Χριστού, οι άνθρωποι είδαμε το απρόσιτο φως της Θεότητας («εγώ ειμί το φως του κόσμου»), από το οποίο καταυγάζεται «το φως της ζωής».
Εκείνος, λοιπόν, είναι «το φως των ανθρώπων»«το φως το αληθινόν, ό φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον». Τόσο οι μαθητές του Κυρίου όσο και οι πιστοί γενικότερα, επειδή ακριβώς δέχονται το φως το αληθινό, μπορούν να καταστούν και οι ίδιοι φως. Ο Χριστός είναι ο ίδιος το φως και πηγή του φωτός.
Οι πιστοί είναι ετερόφωτοι γιατί αντλούν φως από την πηγή Εκείνου. Παίρνουν τον θείο φωτισμό «εκ του πληρώματος αυτού» και έτσι γίνονται «τέκνα» και «υιοί φωτός». Η εν Χριστώ ζωή, όπως υπογραμμίζει ο Γρηγόριος Νύσσης, είναι τελικά μια πορεία μέσα στο φως του Κυρίου και ταυτόχρονα μια ακτινοβολία του φωτός αυτού μεταξύ των ανθρώπων. Έτσι, στον βαθμό που είμαστε δεκτικοί του φωτός του Χριστού και υπακούμε στα κελεύσματα του Ευαγγελικού λόγου του, γινόμαστε και εμείς ως παρουσία φως του κόσμου. Αποτελούμε επίσης την «πόλιν», η οποία «επάνω όρους κειμένη ου δύναται κρυβήναι», κατά τον λόγο του Κυρίου.
Η θέση μας ως μαθητών του Χριστού μέσα στον κόσμο είναι περίοπτη. Όλοι έχουν στραμμένα τα μάτια τους πάνω μας. Οι Χριστιανοί ως άλλοι λύχνοι – λυχνάρια, αναμμένα από το φως του Χριστού, καλούμαστε να εκπέμψουμε το νοητό φως της πίστεως, τόσο με τα λόγια όσο και με τα καλά μας έργα αλλά και εν γένει με την όλη ζωή μας.
Αγαπητοί αδελφοί, η συνειδητοποίηση του ιερού μας χρέους απέναντι στην αγάπη του Κυρίου και Θεού μας, θα έχει σαν αποτέλεσμα την αγαθοεργό καρποφορία και την φωτεινή δραστηριότητά μας, κατά το πρότυπο των τιμωμένων σήμερα Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, αλλά και της Αγίας Μακρίνης, αδελφής του Μεγάλου Βασιλείου και του Δίου του Οσίου, των οποίων επίσης την μνήμη τιμούμε.
Τα πρόσωπά τους έλαμψαν ως φως του κόσμου, που φωτίζει τον δρόμο προς την Βασιλεία του Θεού.

Χριστάκης Ευσταθίου, Θεολόγος

“Εκκλησία της Κύπρου”

 Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης