16 Ιουν. 2020

Της ασυδοτοκρατίας …

| Ιστολόγιο |


 

 

 

Του παπα - Ηλία Υφαντή

 

 

 

Διηγείτο θεολόγος καθηγήτρια: «Ο παππούς μου ήταν ιερέας! Και ο μητροπολίτης του ζήτησε να τον επισκεφθώ, για να με γνωρίσει. Πήγα και μου επεφύλαξε θερμή υποδοχή. Με έβαλε να καθίσω δίπλα του, με κέρασε γλυκό και μου επιδαψίλευσε πολλές φιλοφρονήσεις.
Σε λίγο τον επεσκέφθη ένας χωρικός ιερέας. Ταλαιπωρημένος και ατημέλητος. Δεν του είπε να καθίσει και τον
«στόλισε» μ’ ένα συντριπτικό υβρεολόγιο, που έκανε σκουπίδι τον παπά κι εμένα να ντρέπομαι. Και συνειδητοποίησα τότε, «εξ απαλών ονύχων», τα λεγόμενα περί της δεσποτικής ασυδοσίας. Την οποία ο πολύς κόσμος ούτε καν μπορεί να διανοηθεί. Γιατί οι περισσότεροι δεσποτάδες για τον πολύ λαό φορούν, με εξαιρετική επιτηδειότητα, την μάσκα της καλοσύνης και αγιότητας. Ενώ στους ιερείς, που είναι του χεριού τους, εξαντλούν την αγριότητά τους, την οποία με περισσή φροντίδα κρύβουν στα τρίσβαθα της καρδιάς τους.
Το χαρακτηριστικό αυτό περιστατικό αποτελεί, θα μπορούσα να πω, ανατομία του δράματος της Εκκλησίας. Την οποία υποτίθεται ότι εκπροσωπούν οι άνθρωποι αυτοί, ενώ στην πραγματικότητα είναι οι ανατροπείς της και συκοφάντες της.

Αλλά, ας δούμε πώς - οι «άγιοι» δεσποτάδες - φιλοτεχνούν την μάσκα της ανύπαρκτης αγιότητάς τους. Πρόκειται για ασυναγώνιστους ταχυδακτυλουργούς! Ο συγχωρεμένος αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, μεμφόμενος κάποιους συναδέλφους του, που γίνονταν θύματα σκανδαλολογίας, έλεγε: «Εγώ δεν είμαι κορόιδο. Πληρώνω και κάνω τις δουλειές μου»!. Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το κλειδί. Το κεράκι, που πληρώνει ο λαός, το λειψανεμπόριο και το αγιεμπόριο, μεθοδικά οργανωμένα, αποφέρουν πακτωλό χρημάτων στα δεσποτικά θυλάκια. Και με αυτά πληρώνουν τους δημοσιογράφους, προκειμένου να διαφημίζουν την ανύπαρκτη αγιότητά τους και να κουκουλώνουν τα πελώρια σκάνδαλά τους.
Ή πληρώνουν τους εισαγγελικούς και δικαστικούς λειτουργούς, προκειμένου να τους ξεμπλοκάρουν απ’ τα δικαστικά αδιέξοδα και να τους βγάζουν λάδι.
Και από το άλλο μέρος, συντρίβουν τους αδύναμους να αντιδράσουν αντίδικους κληρικούς οι οποίοι δεν διαθέτουν ανάλογες, όχι μόνον οικονομικές αλλά και μεθοδολογικές δυνατότητες. Γιατί επιβάλλεται στο σημείο αυτό να επισημανθεί ότι οι διωκόμενοι από την ασύδοτη δεσποτοκρατία κληρικοί είναι, κατά κανόνα, οι έντιμοι. Αυτοί που δεν κάμπτουν οσφύν στην ιταμότητα της δεσποτικής οφρύος και δεν υποκλίνονται στις δεσποτικές ανοησίες και αυθαιρεσίες.
Γιατί αυτοί επέλεξαν να υπηρετήσουν το ελεύθερο Ευαγγελικό πνεύμα και όχι το δουλοπρεπές και δουλαγωγικό δεσποτικό.

Θυμηθείτε, για παράδειγμα, τους διωγμούς που υπέστη ο Μέγας Χρυσόστομος απ’ τους φθονερούς δεσποτάδες της εποχής του. Οι οποίοι, επειδή δεν μπορούσαν ν’ αντιμετωπίσουν την απαράμιλλη μεγαλοφυΐα του, τον καθαίρεσαν και τον οδήγησαν στην εξορία και τελικά στον θάνατο. Για να τον αναγκάσουν να πει το παροιμιώδες εκείνο:
«Κανέναν δεν φοβήθηκα τόσο, όσο τους επισκόπους, πλην ελαχίστων».
Και να μην ξεχνάμε, εξάλλου, τον επίσης Μεγάλο Πατροκοσμά, ο οποίος μέσα στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας, πραγματοποίησε έργο σπουδαιότερο από όλους μαζί τους υπουργούς Παιδείας της ελεύθερης - υποτίθεται - Ελλάδας. Από τους οποίους, τώρα, κάποιοι ανθέλληνες συστηματικά τον αγνοούν και κατεδαφίζουν το έργο του.
Της τωρινής δεσποτοκρατίας κοιμωμένης και ροχαλίζουσας μακαρίως. Η οποία ωστόσο, τότε δεν παρέλειψε να του επιβάλει επιτίμιο ως αιρετικού! Και για να μην ξεχάσουμε τον Άγιο Νεκτάριο, τον οποίο κατασυκοφάντησαν και τον οδήγησαν στην έσχατη πενία!

Αλλά το φοβερότερο όλων είναι ότι οι δημοσιογράφοι και οι δικαστικοί λειτουργοί δεν υποκύπτουν μόνο στο χρώμα τους χρήματος αλλά και στη δεσποτική γοητεία. Διότι δε μπορούν να διανοηθούν το απύθμενο έρεβος που οι προβατόσχημοι αυτοί λύκοι κρύβουν στα άσπλαχνα σπλάχνα τους.
Και τους φαίνεται απίθανο ότι είναι δυνατόν ποτέ να μηχανευτούν τις σατανικές μεθοδεύσεις τις οποίες καταγγέλλουν τα θύματά τους. Και που μπορεί - μπροστά στις μεθοδεύσεις αυτές - να ωχριά ακόμη και η υπόθεση Ντρέϋφους!
Αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού τους, εκτός απ’ τη δεσποτική γοητεία, εμφωλεύει και ο φόβος. Γιατί γνωρίζουν ότι τα ζόμπι αυτά έχουν διασυνδέσεις με τα υψηλά κλιμάκια της δικαστικής αλλά και της πολιτικής ιεραρχίας. Πώς να τολμήσουν να τους παραπέμψουν σε δίκες και - πολύ περισσότερο - να τους καταδικάσουν! Όταν γνωρίζουν πως συνάδελφοί τους, οι οποίοι τόλμησαν να σταθούν απέναντί τους, είχαν ολέθριες συνέπειες για την μελλοντική τους σταδιοδρομία. Καλύτερα, λοιπόν, να κάμουν το μαύρο - άσπρο και να συνεχίσουν την πορεία τους. Και ποιος ξέρει, μπορεί τα ζόμπι αυτά - κάποτε - να τους φανούν πολύ χρήσιμα. Και όσο για την συνείδηση; Αυτήν την στέλνουμε περίπατο και την επικαλούμαστε μόνον, όταν την χρειαζόμαστε για να δημιουργήσουμε πνευματικά βραχυκυκλώματα σε άλλους...
Υπάρχει χαρακτηριστική περίπτωση μιας μεγάλης Μητροπόλεως, στην οποία το Σ.Δ.Ο.Ε., διαπίστωσε έλλειμμα άνω του ενός και μισού εκατομμυρίου (1.500.000) ευρώ. Ο δεσπότης βρέθηκε σε δεινό αδιέξοδο.
Φρόντισαν, λοιπόν, να κατακερματιστεί το ποσό και να παραγραφεί η εκδίκαση της υπόθεσης, ούτως ώστε ο δεσπότης και οι συγκατηγορούμενοί του να απαλλαχτούν δια βουλεύματος.
Αν ήταν κατηγορούμενος ένας ταλαίπωρος παπάς θα
«τον έτρωγε το μαύρο φίδι». Χαρακτηριστικά, παπάς - στην ίδια Μητρόπολη - σε βάρος του οποίου στήθηκε σατανική πλεκτάνη, όχι μόνο δεν βρήκε το δίκιο του, αλλά καταδικάστηκε να πληρώσει και 2.500 ευρώ. Για να χωνέψει - επιτέλους - ότι δεν μπορεί να πηγαίνει κόντρα στη δεσποτική ασυδοσία!
Ο μακαριστός πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης έλεγε: «Στις μέρες μας ο σατανάς αναπαύεται. Την δουλειά του την έχουν αναλάβει οι δεσποτάδες»!
Αν οι δεσποτάδες, οι πολιτικοί και οι δικαστές μας είχαν αληθινή σχέση με την δικαιοσύνη, η πατρίδα μας δεν θα ήταν κόλαση, όπως την κατάντησαν. Θα ήταν παράδεισος, όπως την θέλει ο Θεός, που μας την χάρισε!

papailiasyfantis.wordpress.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης