12 Ιουν. 2020

Να σε σπλαχνισθεί ο Θεός, άνθρωπέ μου, και να μη σου λογαριαστεί ως αμαρτία τίποτε απ’ όσα μου είπες

| Ιστολόγιο |


 

 

 

 

 





Υπήρξε κάποιος μοναχός στη Θηβαΐδα, με το όνομα Απολλώνιος.
Αυτός φανέρωσε πάρα πολλές δυνάμεις της ενάρετης ζωής του, είχε αξιωθεί να γίνει και διάκονος.
Ξεπερνώντας σε όλες τις αρετές, όλους εκείνους που κάποτε ευδοκίμησαν στον καιρό των διωγμών, ενθαρρύνοντας τους ομολογητές τού Χριστού, πολλούς τους έκανε μάρτυρες.
Και αυτός - αφού συνελήφθη - τον φύλαγαν στη φυλακή, εκεί όπου πήγαιναν οι πιο φαύλοι εθνικοί και του απηύθυναν λόγια εξοργιστικά και βλασφημίες.
Ένας από αυτούς, άνδρας μουσικός αυλού και περιβόητος για τα ατοπήματά του, πήγε και τον έβριζε, λέγοντάς τον ανόσιο και απατεώνα, πλάνο και μισητό από όλους τούς ανθρώπους, και ότι έπρεπε να πεθάνει το ταχύτερο.Του είπε τότε ο Απολλώνιος:

- Να σε σπλαχνισθεί ο Θεός, άνθρωπέ μου, και να μη σου λογαριαστεί ως αμαρτία τίποτε απ’ όσα μου είπες.
Ακούγοντας αυτά εκείνος ο μουσικός, με το όνομα Φιλήμων, συγκινήθηκε πάρα πολύ από τα λόγια του τα οποία τον πλήγωσαν βαθιά. Όρμησε αμέσως στο βήμα, παρουσιάσθηκε στον δικαστή και του είπε μπροστά στον λαό:
- Διαπράττεις αδικίες, δικαστή μου, τιμωρώντας θεοφιλείς και αθώους ανθρώπους. Γιατί οι Χριστιανοί ούτε κάνουν ούτε λένε τίποτε το φαύλο, αλλ’ αντίθετα ευλογούν και τούς εχθρούς τους. Αυτός στην αρχή νόμιζε πως - λέγοντας αυτός αυτά - τον ειρωνευόταν και τον περιέπαιζε, όταν όμως τον είδε να επιμένει, είπε:
- Τρελλάθηκες, άνθρωπέ μου, και έχασες ξαφνικά τα λογικά σου; 
Και αυτός του λέγει:

- Δεν τρελλάθηκα, άδικότατε δικαστή, γιατί είμαι Χριστιανός. 
Ο δικαστής μαζί με τον λαό με πολλά κολακευτικά λόγια προσπαθούσαν να τον πείσουν.
Μόλις όμως είδε ότι είναι αμετάπειστος, τον παρέδωσε σε κάθε είδους βασανιστήρια.
Άρπαξε από εκεί και τον Απολλώνιο και τον βασάνιζε, προξενώντας του πολλές σωματικές κακώσεις, επειδή τον θεωρούσε πλάνο. Και ο Απολλώνιος του είπε:

- Θα ευχόμουν και σύ, δικαστή μου, και όλοι οι δικαστές να με ακολουθήσουν σ’ αυτή μου την πλάνη.
Αυτός τότε, διέταξε να τους κάψουν και τους δύο, μπροστά σε όλο το πλήθος. Όταν τον έβαλαν στη φωτιά, παρουσία του δικαστή, απηύθυνε ο μακάριος Απολλώνιος παράκληση προς τον Θεό, ενώ άκουγε όλος ο λαός και ο δικαστής:
- Μη παραδώσεις, Κύριε, στα θηρία ψυχές που σε λατρεύουν, αλλά φανέρωσέ μας τον εαυτό σου με σημείο. Αμέσως νεφέλη δροσερή και φωτεινή ήρθε και κάλυψε τους άνδρες, σβήνοντας την φωτιά. Θαυμάζοντας ο λαός και ο δικαστής, φώναζαν:
- Ένας είναι ο Θεός των Χριστιανών.
Κάποιος κακούργος όμως, τα είπε όλα αυτά στον έπαρχο της Αλεξάνδρειας, ο οποίος, αφού διάλεξε μερικούς βίαιους και άγριους προτέκτορες καί ταξεώτες, τούς έστειλε εκεί, με εντολή να τους φέρουν δεμένους όλους, γύρω από τον δικαστή και τον Φιλήμονα. Οδηγήθηκαν εκεί, μαζί με αυτούς και ο Απολλώνιος και μερικοί άλλοι οι οποίοι ομολόγησαν την πίστη τους. Ενώ προχωρούσαν όλοι, τους επισκέφτηκε η χάρη του Θεού και άρχισε να διδάσκει τους στρατιώτες. Επειδή αυτοί συγκινήθηκαν και πίστεψαν στον Σωτήρα, οδηγήθηκαν όλοι δεμένοι στο βήμα. Βλέποντάς τους όλους έτσι ο έπαρχος και καταλαβαίνοντας ότι αυτοί δεν πείθονται, διέταξε να τους ρίξουν στον βυθό της θάλασσας, πράγμα που έγινε σύμβολο του βαπτίσματός τους.
Οι συγγενείς τους, τούς βρήκαν ριγμένους στις όχθες της θάλασσας και έκαναν σ’ όλους μνήμα, στο οποίο γίνονται πολλά θαύματα. Τόσο μεγάλη δηλαδή ήταν ή χάρη του άνδρα, ώστε να εισακουσθεί αμέσως και για όσους προσευχήθηκε, τιμώντας τον έτσι ο Σωτήρας.
Τον είδαμε και εμείς στο μαρτύριο μαζί μ’ όλους εκείνους που μαρτύρησαν μαζί του.
Και αφού προσκυνήσαμε τον Θεό, ασπαστήκαμε τα σκηνώματά τους στη Θηβαΐδα.

wra9.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης