9 Ιουν. 2020

Τί να κάνω αν η οικογένειά μου δεν συμφωνεί με την χριστιανική ζωή μου;

| Ιστολόγιο |


 

 


 

Ερώτηση που λάβαμε

Οικογένεια και πίστη

Όλοι αγαπάμε την οικογένειά μας. Είναι ένα από τα άγια δώρα που μας έδωσε ο Κύριος. Τα παιδιά κάνουν ασφαλώς υπακοή στους γονείς συνάμα με την αγάπη που τους τρέφουν. Τί γίνεται όμως όταν οι γονείς δεν έχουν άμεση σχέση με την Eκκλησία, την αποφεύγουν ή ακόμα, ακόμα - Θεός φυλάξοι - δεν πιστεύουν στον Κύριο και θεωρούν «υπερβολή» τις εκάστοτε επιλογές του χριστιανού, όπως να πηγαίνει κάθε Κυριακή στην Εκκλησία, να νηστεύει, να απέχει από νυχτερινές εξόδους κ.ο.κ.; Στην ενδεχόμενη παρότρυνσή τους για να μιμηθεί το παιδί την συμπεριφορά αυτή και εφόσον πρέπει να τους υπακούει, τί στάση μπορεί να κρατά;

Η απάντηση της ιστοσελίδας μας

Τη στάση που πρέπει να έχουν τα παιδιά απέναντι στους γονείς τους παρουσιάζει με σαφήνεια ο Απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή: Τα παιδιά να υπακούτε τους γονείς σας σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου. Διότι αυτό είναι δίκαιο. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου. Η εντολή αυτή είναι η πρώτη στον δεκάλογο που συνοδεύεται με υπόσχεση ανταμοιβής. Διότι στη συνέχεια λέει η Αγία Γραφή: για να βρεις καλό, να ευτυχήσεις και να ζήσεις πολλά χρόνια στη γη (στ΄ 1-4). Ο Απόστολος Παύλος στη επιστολή αυτή μιλάει στους πρώτους Χριστιανούς ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν και νέοι με γονείς ειδωλολάτρες.
Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά θα διαπιστώσουμε ότι δεν κάνει λόγο για “άνευ όρων” υπακοή αλλά για υπακοή
εν Κυρίω! Υπακοή δηλαδή σύμφωνη με το θέλημα του Κυρίου και στο σημείο αυτό μας υπενθυμίζει την πέμπτη κατά σειρά Θεϊκή Εντολή του δεκαλόγου τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου….

Σε περίπτωση όμως που το θέλημα των γονέων εναντιώνεται στο θέλημα του Θεού, στην τήρηση του Ευαγγελίου και στη συνείδηση ενός Χριστιανού, τότε ισχύουν οι λόγοι της Αγίας Γραφής
Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος (Ματθ. ι 37) και πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις (Πράξ. ε΄29). Σε θέματα συνειδήσεως, ηθικής και πίστεως, δεν χωρούν συμβιβασμοί και υποχωρήσεις! Εδραίοι γίνεσθε αμετακίνητοι. (Α’ Κορ. ιε στ 58)
Αυτό όμως δε σημαίνει πως χάνει την αξία της η εντολή της τιμής προς τους γονείς! Έχουμε το δικαίωμα να μην υπακούσουμε σε εντολές των γονιών μας που είναι αντίθετες με τις Εντολές του Θεού, δεν έχουμε όμως το δικαίωμα να υποτιμήσουμε, να περιφρονήσουμε ή να ειρωνευτούμε τους γονείς μας. Η επιμονή μας στην τήρηση του Ευαγγελίου, γίνεται αφενός από αγάπη στον Θεό, Δημιουργό και Σωτήρα μας και αφετέρου από αγάπη και προς τους γονείς μας, προκειμένου να γευτούν και οι ίδιοι τον θησαυρό που έχουμε και εμείς γευτεί μέσα στην Εκκλησία.

Σε περίπτωση κατά την οποία ο γονιός ζητάει κάτι αντίθετο με την συνείδησή μας, ας προσευχηθούμε - σύντομα μέσα μας - ώστε με τον φωτισμό του Θεού, να μπορέσουμε να χειριστούμε με διάκριση την λεπτή αυτή και δύσκολη θέση. Μήπως μπορούμε να αντιπροτείνουμε μια άλλη λύση που να ικανοποιεί το αίτημα του γονιού μας χωρίς να αντικρούει σε κάποια εντολή του Θεού; Ας αποφύγουμε, όσο είναι δυνατόν, την ρήξη και την σύγκρουση αν μπορούμε να παραμείνουμε με κάποιο τρόπο σταθεροί στα θέματα της πίστης και του Ορθόδοξου ήθους. Σε περίπτωση όμως που αυτό δεν είναι εφικτό, τότε ας πούμε με ειλικρίνεια, απλότητα και σταθερότητα συγνώμη αλλά αυτό που μου ζητάς δεν μπορώ να το κάνω. Λυπάμαι αλλά είναι αντίθετο στην συνείδησή μου.
Ποιός γονιός δεν θα εκτιμήσει βαθιά μέσα του αυτό το ήθος και φρόνημα του παιδιού του ακόμη και αν αυτό γίνεται σε κάτι με το οποίο δεν συμφωνεί ο ίδιος!
Θα μπορούσαμε ίσως - σε δεύτερο χρόνο - με περισσότερη ψυχραιμία και σε κατάλληλη περίσταση να απαντήσουμε και εμείς με διάκριση με τα δικά μας επιχειρήματα. Κυρίως όμως και σε κάθε περίσταση πρέπει να μιλάει το παράδειγμά μας. Θα έρθει στιγμή που και οι επιφυλακτικοί γονείς βιώνοντας καθημερινά το τι είναι ο Χριστός και η Εκκλησία μέσα από την ζωή των αγωνιζόμενων παιδιών τους, θα αφήσουν κατά μέρος τις επιφυλάξεις τους και θα αναζητήσουν και αυτοί την μόνη
Οδό και Αλήθεια και Ζωή (Ιω. ιδ΄ 6).

Στο σημείο αυτό, ας αναλογιστούμε, πρώτον, πως στην εποχή μας υπάρχει πολλή παραπληροφόρηση για τα θέματα της πίστεως, για το τι είναι Εκκλησία και το τι διδάσκει το Ευαγγέλιο. Ως αποτέλεσμα, συμβαίνει κάποιοι γονείς να αποκτούν λανθασμένη εικόνα της Εκκλησίας και γι΄αυτό προσπαθούν να προστατέψουν τα παιδιά τους από αυτό το οποίο νομίζουν επικίνδυνο ή και επιβλαβές, λόγω της παραπληροφόρησης. Δεύτερον, δεν είναι λίγες οι φορές που βλέποντας οι γονείς το παιδί τους να κινείται αντίθετα σε αυτό που κάνουν οι πολλοί, ανησυχούν για το αν και κατά πόσον το παιδί τους θα μπορέσει να ενταχθεί ομαλά στην κοινωνία. Αγωνιούν μήπως ο γνήσιος εκκλησιαστικός τρόπος ζωής οδηγήσει τα παιδιά τους στην απομόνωση και γι' αυτό θέλουν να τα προστατεύσουν από ένα τέτοιο ενδεχόμενο - ξεχνώντας ίσως - προς στιγμήν, ότι ο χριστιανικός βίος είναι ο μόνος ο οποίος οδηγεί σε πραγματική κοινωνία και με τον Θεό και τους ανθρώπους. Τρίτον, υπάρχει το πιθανό ενδεχόμενο, οι γονείς να μην εναντιώνονται στην πίστη των παιδιών τους αλλά στον τρόπο με τον οποίο αυτή η πίστη εκφράζεται, πιθανόν με μια δόση υπερβολικού εφηβικού ζήλου.

Ας μην είμαστε λοιπόν βιαστικοί στο να παρεξηγήσουμε και να απορρίψουμε μέσα μας ως πρόσωπα τους γονείς μας ακόμη και στην περίπτωση που θεωρούμε ότι αντιδρούν στην πίστη μας. Κατά κανόνα ό,τι μας λένε το κάνουν με καλή διάθεση, από αγάπη και σύμφωνα με αυτό που εκείνοι θεωρούν ως το καλύτερο για εμάς ακόμη και αν, ως άνθρωποι, συμβαίνει να κάνουν λάθος.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις πολύ θα βοηθήσει η τακτική επικοινωνία του νέου με τον πνευματικό του πατέρα ο οποίος θα μπορέσει με διάκριση να τον καθοδηγήσει, προκειμένου να χειριστεί ο νέος με λεπτότητα την αντίδραση που συναντάει στην οικογένειά του.
Με αυτές τις προϋποθέσεις, η καλοπροαίρετη και με αγάπη επιφύλαξη των γονέων απέναντι στην Εκκλησιαστική ζωή των παιδιών τους δεν θα αποτελέσει εμπόδιο για τους πνευματικά αγωνιζόμενους νέους, αλλά αντίθετα αφορμή για εντονότερο, πιο συνειδητό και πιο ελεύθερο πνευματικό αγώνα, για πιο γνήσια πνευματική ζωή, για πιο σταθερό και πιο ώριμο ορθόδοξο φρόνημα. Ο Θεός ο οποίος βλέπει την καλή διάθεση των γονέων και των παιδιών θα σκεπάσει με την Χάρη Του γονείς και παιδιά ώστε οι μεν νέοι να εδραιώνονται στην πίστη περισσότερο, οι δε γονείς να ανακαλύπτουν την παρουσία Του σιωπηλά, αργά και σταθερά μέσα από την ζωή των παιδιών τους.


agonistes.gr

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης