6 Ιουν. 2020

Το Πανάγιον Πνεύμα

| Ιστολόγιο |


 

Του π. Γεωργίου Αλεντά

 


  Λίγες ώρες προ του επιγείου τέλους, ο Κύριος απευθύνεται στους μαθητές του. Μιλά, νουθετεί, εμψυχώνει, υπόσχεται και προσεύχεται. Προσεύχεται και κουβεντιάζει με τον Πατέρα. Αυτές ακριβώς τις στιγμές, πόθος του είναι να κατανοήσουν οι μαθητές του και μετέπειτα Απόστολοι, να καταλάβουν ότι ό,τι είδαν και ό,τι θα δουν, ό,τι συνέβη και ό,τι θα συμβεί δεν είναι απλά και τυχαία γεγονότα. Είναι η εκπλήρωση της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο.
Βέβαια οι μαθητές δεν μπόρεσαν να καταλάβουν. Την ίδια ημέρα θ’ αρχίσουν να διασκορπίζονται. Άλλος προδίδει, άλλος απαρνείται, όλοι επιστρέφουν εις τα ίδια. Θα χρειαστεί να εμφανιστεί μπροστά τους, θα χρειαστεί να βάλουν την χείρα
«εις τον τύπον των ήλων», για να πειστούν ότι ο δάσκαλος με τον οποίο γύριζαν 3 ολόκληρα χρόνια μαζί είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας, ο Κύριος τους και ο Θεός τους. Σαράντα μέρες ο εκ νεκρών αναστάς Κύριος διαβεβαίωνε με την παρουσία Του ότι είναι αδύνατο ένας τάφος να κρατήσει μέσα του τον Θεό. Και την ημέρα την τεσσαρακοστή, την ημέρα της εν δόξη Αναλήψεως Του εις τους ουρανούς, οι μαθητές χαροποιούνται παίρνοντας τη μεγάλη υπόσχεση. Φεύγει, σωματικά και μόνο ο Κύριος από κοντά τους, φεύγει για να καθίσει εκ δεξιών του Πατρός αλλά δεν θα μείνουν μόνοι τους. Δεν θα μείνουν ορφανοί.
«Εγώ ερωτήσω τον Πατέρα και άλλον Παράκλητον δώσει υμίν, ίνα μένη μεθ’ υμών εις τον αιώνα, το Πνεύμα της αληθείας» (Ιωάν. ιδ’ 16).
Το Πνεύμα είναι ο Παράκλητος, που υποσχέθηκε ο Κύριος να αποστείλει στους Μαθητές του, για να μην αφήσει αυτούς ορφανούς• Και σε άλλο σημείο και πάλι υπόσχεται:
«όταν έλθη ο παράκλητος όν εγώ πέμψω υμίν παρά του Πατρός, το Πνεύμα της αληθείας… οδηγήσει υμάς εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιωάν. ιε’ 26, ιστ’ 13) της οικουμένης.

Και έρχεται η Πεντηκοστή (50ή) ημέρα από της Αναστάσεώς Του.
Όλοι οι μαθητές βρίσκονται συγκεντρωμένοι στο ίδιο μέρος, έζησαν συγκλονιστικές στιγμές. Τότε έγινε το μεγάλο θαύμα. Μια βοή ακούστηκε που γέμισε όλο το σπίτι και συντάραξε τους Αποστόλους. Πύρινες γλώσσες εμφανίσθηκαν και κάθισαν πάνω στον καθένα από τους δώδεκα - την 12η θέση του Ιούδα είχε πάρει ο Ματθίας -. Με το γεγονός αυτό που έγινε με την επενέργειαν του Αγίου Πνεύματος, από την στιγμήν εκείνην, οι σχεδόν αγράμματοι μαθητές, γέμισαν από Πνεύμα Αγιον, πήραν δύναμη και άρχισαν να διδάσκουν ανά τον κόσμο Κύριον Ιησούν τον Εσταυρωμένον και Αναστάντα. Μιλούσαν εκεί σε όλον τον συγκεντρωμένο κόσμο, ήταν γιορτή για τους Ιουδαίους εκείνη η ημέρα και μάλιστα στη γλώσσα του καθενός.
Έτσι ξεκινά η Εκκλησία μας με την κάθοδον του Αγίου Πνεύματος επί των Αποστόλων την ημέρα της Πεντηκοστής. Ακούνε και πείθονται και πιστεύουν οι πρώτοι ανά τον κόσμον άνθρωποι - τρείς χιλιάδες (3.000) πίστεψαν εκείνη την ημέρα - και συγκροτείται ο πρώτος πυρήνας, η πρώτη μαγιά του Χριστιανισμού, που με τον χρόνο φούσκωσε και ξεχείλισε και κατέκλεισε όλο τον κόσμο. Το Πνεύμα το Άγιον, λοιπόν, συγκρότησε την Εκκλησία του Χριστού.
Διότι - ναι μεν - την Εκκλησία την ίδρυσε ο Κύριος, αλλά η Εκκλησία σαν Θείο καθίδρυμα σωτηρίας συνεστήθη υπό του Αγίου Πνεύματος κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, αφού
«πάντα χορηγεί το Πνεύμα το Άγιον, βρύει προφητείας, ιερείς τελειοί, αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξεν, αλιείς θεολόγους ανέδειξεν, όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας». Και μένει στην Εκκλησία και την καθοδηγεί σε όλη την αλήθεια, τελεσιουργεί και αγιάζει τα Θεία Μυστήρια και μέσω αυτών αγιάζει τους πιστούς και καθοδηγεί στην Ορθή Πίστη δια των αγίων Οικουμενικών Συνόδων, κατευθύνει τον κάθε έναν από εμάς στην οδό της σωτηρίας.

Από τα χαρακτηριστικά «Άγιον, Κύριον, Ζωοποιόν», με τα οποία μας παρουσιάζει το Πνεύμα το Σύμβολο της Πίστεως, φαίνεται καθαρά πως η πίστη μας στο Άγιον Πνεύμα είναι πίστη σε Θεό.
Όπως δηλαδή πιστεύουμε, ότι ο Πατήρ είναι Θεός, όπως πιστεύουμε, ότι ο Υιός είναι Θεός, ομοίως πιστεύουμε και ομολογούμε, ότι και το Πνεύμα είναι Θεός. Άγιο λέμε τον Πατέρα, Άγιο και τον Υιό, Άγιο και το Πνεύμα. Κύριο αναγνωρίζουμε τον Πατέρα, Κύριο και τον Υιό, Κύριο και το Πνεύμα. Πηγή ζωής δεχόμαστε τον Πατέρα, Ζωοδότη τον Υιό, Ζωοποιό και το Άγιον Πνεύμα. Επομένως, όπως είναι Θεός ο Πατήρ, Θεός και ο Υιός, έτσι Θεός είναι και το Άγιον Πνεύμα. Λέμε και στην Εκκλησία μας•
«Άγιος ο Θεός, ο άναρχος, Άγιος Ισχυρός ο Υιός ο συνάναρχος, Άγιος Αθάνατος το Πνεύμα το Άγιον». Την ίδια επομένως θέση έχει το Πνεύμα με τον Πατέρα και τον Υιό, την ίδια ουσία, την ίδια εξουσία, την ίδια δόξα. Και εκ μέρους μας, την ίδια προσκύνηση και λατρεία. Και το διακηρύττουμε κατά την Θεία Λειτουργία: «Προσκυνούμεν Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα• Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον». Την τρίτη θέση στη Θεότητα κατέχει το Πνεύμα το Άγιον, αλλά στην ίδια γραμμή με τα άλλα Θεία Πρόσωπα. Πρώτος ο Πατήρ ως αρχή της θεότητας και αρχή πάντων των δημιουργημάτων. Δεύτερος ο Υιός, διότι εκείνος είναι «η δημιουργική και συνεκτική των απάντων Θεού σοφία και δύναμις». Τρίτον το Άγιον Πνεύμα, το οποίο τελειοί, δηλαδή τελειοποιεί και αγιάζει τα πάντα. Και όπως το λέει ο μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας, ο Άγιος Βασίλειος• «Αρχή γαρ των όντων μία, δι’ Υιού δημιουργούσα και τελειούσα εν Πνεύματι».

Αδελφοί μου ας τελειώσουμε με κάτι πιο πρακτικό. Κάτι για μας!
Πότε καὶ ποιοὶ ἀποκτοῦν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα; Ο Ιησούς Χριστός είπε: «Ο άνεμος πνέει όπου θέλει• ακούς τη βοή του, αλλά δεν ξέρεις από που έρχεται και που πηγαίνει. Έτσι συμβαίνει και με καθέναν που γεννιέται από το Πνεύμα» (Iω. 3:8). Τα λόγια αυτά σημαίνουν, ότι την παρουσία του Αγίου Πνεύματος στην καρδιά μας μπορούμε να την ακούσουμε, να την αισθανθούμε και να την αντιληφτούμε, αλλά δεν μπορούμε ποτέ να προσδιορίσουμε από πριν την περίσταση και την ώρα που θα μας επισκεφθεί.
Βλέπουμε πως οι Απόστολοι έλαβαν το Άγιον Πνεύμα σε στιγμές που δεν το περίμεναν. Μόνο η επίσημη κατάβαση του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής τους είχε προαναγγελθεί, και πραγματοποιήθηκε την προκαθορισμένη ημέρα στον προκαθορισμένο τόπο• και τότε, όμως, δεν έλαβαν το Πνεύμα σαν ανταμοιβή για προσωπικά τους κατορθώματα, αλλά δωρεάν, χάρη στην πίστη και την ελπίδα τους. Η ομόψυχη προσευχή, στην οποία ήταν αφοσιωμένοι από την Ανάληψη του Κυρίου ως την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, δεν ήταν τόσο το μέσον, για να πάρουν το Πνεύμα, όσο μία προετοιμασία γι' αυτό το γεγονός.

Πριν μιλήσουμε για το πως μπορούμε ν' αποκτήσουμε το Άγιον Πνεύμα, πρέπει να τονίσουμε ότι Αυτό δίνεται μόνο στους αληθινά πιστούς. Και αληθινά πιστός είναι εκείνος που ομολογεί σωστά την Αγία Ορθόδοξη Πίστη, χωρίς καμμιά πρόσθεση ή αφαίρεση ή αλλοίωση, όπως μας την παρέδωσαν οι Άγιοι Απόστολοι και όπως την διατύπωσαν και την επικύρωσαν οι Άγιοι Πατέρες στις Οικουμενικές Συνόδους. Κάθε αμφιβολία ή σόφισμα σε θέματα πίστεως είναι ανυπακοή. Και ο ανυπάκουος δεν μπορεί ποτέ να γίνει ναός και κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος. (Η πνοή του Αγίου Πνεύματος, Αγίου Ιννοκεντίου Μόσχας).

Για τούτο ας προσευχηθούμε σήμερα βαθιά μέσα από την καρδιά μας:
«Ουράνιε Βασιλέα. Εσύ που είσαι το Πνεύμα από όπου πηγάζει η Αλήθεια, Εσύ που βρίσκεσαι παντού και εσύ που γεμίζεις τα πάντα με την παρουσία σου. Εσύ που είσαι το θησαυροφυλάκιο των καλών. Εσύ που χορηγείς την ζωή. Έλα και κατοίκησε μέσα μας. Και καθάρισέ μας από κάθε αμαρτία και σώσε, Εσύ που είσαι απόλυτα Αγαθός, τις ψυχές μας». Αμήν!

ntprodromoy.blogspot.com

 Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης