1 Ιουν. 2020

Αναμένοντας τον Παράκλητο

| Ιστολόγιο |


 


 
Του Μητροπολίτη Σουρόζ Anthony Bloom

 

 

 

Βρισκόμαστε στήν περίοδο ἀνάμεσα στή γιορτή τῆς Ἀνάληψης τοῦ Κυρίου καί τή γιορτή τῆς Ἁγίας Τριάδoς κι ἔτσι θά ἤθελα νά πῶ κάτι σχετικό καί μέ τίς δύο.

Ὁ προφήτης Ἠσαΐας λέει στό 53ο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου του (Ἡσ. 53.4) ὅτι ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας πληγώθηκε γιά τίς ἁμαρτίες μας, ὅτι ἐπωμίστηκε τίς ἀδυναμίες μας, ὅτι οἱ μώλωπές Του μᾶς ἔχουν θεραπεύσει. Ὅταν σκεφτόμαστε τόν ἀναστημένο Χριστό νά ἐμφανίζεται στούς μαθητές Του καί νά τούς δίνει νά ἀγγίξουν τά χέρια Του, νά προσκαλεῖ τόν Ἀπόστολο Θωμά νά ἐξετάσει τήν πραγματικότητα καί τό βάθος τῶν πληγῶν πάνω στά χέρια, τά πόδια καί τήν πλευρά Του, τείνουμε νά ξεχάσουμε ὅτι ὁ Χριστός καί κατά τήν Ἀνάληψή Του ἔφερε στή σάρκα Του, τίς πληγές πού Τοῦ προκάλεσαν οἱ ἁμαρτίες μας – ὅτι μέ τρόπο ἀκατάληπτο ὁ Χριστός, ὄχι μόνο ὕστερα ἀπό τήν Ἀνάσταση, ἀλλά καί ὕστερα ἀπό τήν εἰς οὐρανούς Ἀνάληψη καί τήν ἔνδοξη ἐνθρόνισή Του στά δεξιά του Θεοῦ Πατέρα φέρει στήν ἀνθρώπινη σάρκα Του, τά τραύματα πού Τοῦ κατάφερε ἡ ἀνθρώπινη ἁμαρτία. Ἐξακολουθεῖ νά μεταφέρει τήν ἀνθρώπινη ἀσθένειά μας στούς ὤμους Του καί τόσο ἡ Ἀνάσταση ὅσο καί οἱ φρικώδεις μέρες τοῦ Πάθους εἶναι τώρα, κατά κάποιο τρόπο, τυλιγμένες, ἀποθεμένες μέσα στό μυστήριο τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, τῆς Ἁγίας, Ἀκατάληπτης καί Μεγάλης Τριάδος. Ὅλες οἱ ὀδύνες τοῦ κόσμου, ὅλη ἡ ἁμαρτία, οἱ θλίψεις, ἡ φρίκη του, βάρυναν τόν Χριστό κι Ἐκεῖνος δέν τίς πέταξε οὔτε μέ τήν Ἀνάσταση, οὔτε μέ τήν ἔνδοξη Ἀνάληψή Του. Ὁ Χριστός παραμένει «τό ἀρνίον τό ἐσφαγμένον πρό καταβολῆς κόσμου ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας».

Ὅταν τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, τήν ἡμέρα πού γιορτάζουμε ὡς τήν ἡμέρα τῆς Ἁγίας Τριάδος, στέλνει τό Ἅγιον Πνεῦμα Του στούς μαθητές Του, τούς Ἀποστόλους Του, τήν Ἐκκλησία, γιά τήν ἀναγέννηση τοῦ κόσμου ὁλόκληρου. Τό στέλνει μέ τρόπο διττό. Ἀπό τήν μιά μεριά εἴμαστε τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τό ζωντανό, παλλόμενο, μαρτυρικό, λαβωμένο στούς αἰῶνες, τό «βαστάζον τά στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ», κατά τήν ἔκφραση τοῦ Ἀπ. Παύλου (Γαλάτ.17) τό «ἀνταναπληροῦν τά ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ» (Κολασ. 1.24) ἀπό αἰώνα σέ αἰώνα ἡ Ἐκκλησία καλεῖται νά εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ τό «κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν», τό «μελιζόμενον ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας». Και ἐπειδή εἴμαστε τό Σῶμα αὐτό, ὅσο ἀνάξιοι και ἄν εἴμαστε, μόνο καί μόνο ἐπειδή ἀνήκουμε στόν Χριστό, ἐπειδή εἴμαστε ἡ Ἐκκλησία, μετέχουμε στήν δωρεά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀπό τήν ἄλλη μεριά τό Ἅγιον Πνεῦμα ἔρχεται σ’ ἐμᾶς διότι εἴμαστε ἀδύνατοι, ἁμαρτωλοί, καί γι’ αὐτό μόνο ἡ θεϊκή ἰσχύς μπορεῖ νά μᾶς σώσει. Ὀφείλουμε νά προετοιμαστοῦμε μέ ἰδιαίτερη προσοχή γιά τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς. Θά ἔλθουμε βέβαια μέ τήν ἁμαρτωλότητά μας, ἅς ἔλθουμε ὅμως ἐντελῶς ἀνοικτοί, μέ ὅλο τόν ἔνθεο πόθο μας, πεινασμένοι καί διψασμένοι γιά τόν ἐρχομό τοῦ Κυρίου πού θά δώσει ζωή στίς ψυχές μας, πού θ’ ἀλλάξει τή ζωή μας, πού θά γεμίσει τό χάσμα τό ὁποῖο χωρίζει μέσα μας τό θεοειδές ἀπό αὐτό πού ἀκόμα ἀνήκει στή φθορά, τήν ἁμαρτία καί τόν θάνατο.

Ἅς περάσουμε αὐτή τήν ἑβδομάδα συγκεντρωμένα, ἅς τήν περάσουμε μέσα στήν ἀναμονή καί τήν προσευχή, ὥστε ὅταν θά ψάλλουμε μαζί τήν ἐπίκληση πρός τό Ἅγιο Πνεῦμα «ἐλθέ, καί σκήνωσον ἐν ἡμῖν», αὐτά νά μήν εἶναι λόγια πού θά ποῦμε ἀπό συνήθεια ἀλλά τό ἀποκορύφωμα τοῦ πόθου μας γιά τόν Θεό, τῆς ἀγάπης μας, τό ἄνοιγμά μας μπροστά Του, παρόμοιο μέ τό ἄνοιγμα τῆς ψυχῆς στήν ἀγάπη καί τή χαρά. Θά μπορέσουμε τότε, παρ’ ὅλη τήν ἀσθένεια καί ἁμαρτωλότητά μας, νά δεχτοῦμε γιά μίαν ἀκόμη φορά, μέ καινούριο τρόπο, ἕνα νέο μέτρο τῆς Χάρης ἐκείνης πού μᾶς κάνει πιό κοντινούς καί πιό ἀγαπητούς στόν Θεό, τόν Θεό Ἐκεῖνον ὁ Ὁποῖος μπῆκε στή δόξα μέ τή σάρκα πού φέρει ἀγιάτρευτα τά τραύματα ἀπό τήν ἁμαρτία μας, ἀγιάτρευτα ἐφ’ ὅσον ἡ ἁμαρτία ἐξακολουθεῖ νά ὑπάρχει.

Πόσο θαυμαστός εἶναι ὁ Θεός μας! Μέ πόση εὐγνωμοσύνη πρέπει νά Τόν σκεφτόμαστε! Μᾶς ἀγαπᾶ παρ’ ὅλη τήν ἀπιστία μας, τήν ἄσχημη ζωή μας· πάντα πιστεύει, πάντα δύναται, πάντα ἐλπίζει· μέ τή δύναμή Του μπορεῖ νά μᾶς χαρίσει τά πάντα, φτάνει ἐμεῖς νά Τοῦ δώσουμε τό δικαίωμα, τήν ἐξουσία, τήν εὐκαιρία νά δράσει ἐλεύθερα. Ἄς προετοιμαστοῦμε εὐλαβικά γιά τόν ἐρχομό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σ’ ἐμᾶς.

imaik.gr

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης