26 Ιαν. 2019

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, διδάσκαλος και μάρτυρας

Ιστολόγιο |


Την 27η του μηνός Ιανουαρίου, εορτάζουμε την ιερή μνήμη τον Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Πρέπει να ξέρουμε ότι ο Άγιος κοιμήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου, αλλά για τη μεγάλη εορτή της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η μνήμη του μετατίθεται στις 13 Νοεμβρίου.

Η σημερινή δεύτερη εορτή της μνήμης του Αγίου Ιεράρχη γίνεται σε ανάμνηση της ανακομιδής των λειψάνων του στην Κωνσταντινούπολη από τον τόπο της εξορίας, όπου απέθανε. Αυτή η ανακομιδή έγινε τριάντα χρόνια μετά τον θάνατό του, από τον διάκονο και διάδοχο του Αγίου Χρυσοστόμου, αρχιεπίσκοπο Πρόκλο στα 438, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Θεοδόσιος ο Μικρός.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι από τους μεγάλους Ιεράρχες και οικουμενικούς Διδασκάλους της Εκκλησίας. Γεννήθηκε στην Αντιόχεια το 344 μ.Χ. Ο πατέρας του, ανώτατος αξιωματικός του στρατού, ονομαζόταν Σεκούνδος και η μητέρα του Ανθούσα. Ορφάνεψε από πατέρα πολύ μικρός, και η μητέρα του, σε ηλικία 23 ετών, δεν έκαμε δεύτερο γάμο, αλλά έμεινε χήρα, για να αφοσιωθεί στην ανατροφή του παιδιού της. Η Ανθούσα ήταν μια αληθινή χριστιανή μητέρα, που έμεινε το όνομά της στην Εκκλησία.Ο περίφημος στην εποχή του ρήτορας Λιβάνιος, διδάσκαλος του Αγίου Χρυσοστόμου, είπε μια μέρα για την Ανθούσα· «Βαβαί, οίαι παρά τοις χριστιανοίς γυναίκες είσιν!». Τί θαυμάσιες, που είναι οι γυναίκες των χριστιανών!

Στα 370, δηλαδή σε ηλικία 26 ετών, ο Άγιος Ιωάννης βαπτίσθηκε, στα 381 χειροτονήθηκε διάκονος, και στα 386 πρεσβύτερος. Είχε τέτοια επίδοση στις σπουδές του, ώστε ο διδάσκαλός του Λιβάνιος, όταν τον ρώτησαν ποιόν θα άφηνε διάδοχό του, είπε· «Τον Ιωάννην, ει μη τούτον χριστιανοί εσύλησαν»· τον Ιωάννη, αν δεν τον είχαν κλέψει οι χριστιανοί. Στην αρχή ο Άγιος Ιωάννης, για να μην αφήσει τη χήρα μητέρα του, εργάσθηκε ως συνήγορος στα δικαστήρια και όταν εκείνη πέθανε έγινε μοναχός και έφυγε στην έρημο, όπου έζησε ασκητικά τέσσερα χρόνια. Όταν χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, έμεινε στην Αντιόχεια ένδεκα χρόνια, κοντά στον επίσκοπο Φλαβιανό που τον υπηρέτησε πιστά και του συμπαραστάθηκε με αφοσίωση. Ευνοημένος από τον Θεό ήταν ο γέροντας Φλαβιανός, έχοντας κοντά του τον πρεσβύτερο Ιωάννη.

Η φήμη του Αγίου Ιωάννη είχε ξεπεράσει τα όρια της Αντιόχειας και είχε διαδοθεί παντού. Γιατί ήταν προικισμένος από τον Θεό με εξαίρετα χαρίσματα, τα οποία καλλιέργησε και αύξησε με λαμπρές σπουδές. Το μεγάλο χάρισμα του Αγίου Χρυσοστόμου και το κύριο γνώρισμά του ήταν η ευγλωττία του. Η χάρη και η δύναμη των λόγων του είναι πραγματικά δώρο ουράνιο, καθώς το λέγει και ο ιερός ύμνος· «Εκ των ουρανών εδέξω την θείαν χάριν». Στην Αντιόχεια, ως συνήγορος πρώτα και ως διάκονος ύστερα και πρεσβύτερος, έγινε γνωστός σε όλους για την ρητορική του δεινότητα. Περίφημοι είναι οι εικοσιένας λόγοι του «Εις ανδριάντας», που είπε τότε, σε μια πολύ κρίσιμη πολιτική και κοινωνική στιγμή, στην οποία βρέθηκε η πόλη της Αντιόχειας. Το 398, όταν χήρεψε ο πατριαρχικός θρόνος, κρυφά τον πήραν από την Αντιόχεια, για να μην το μάθει ο λαός, και τον πήγαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου εξελέγη και χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος. Εκεί έμεινε έξι χρόνια και εργάστηκε με όλες του τις δυνάμεις, διδάσκοντας τον λαό και ποιμαίνοντας την Εκκλησία. Αλλά ο Άγιος Ιωάννης δεν ήταν από τους ανθρώπους, που συμβιβάζονται με το κακό, και είχε να παλέψει τότε με πολλά κακά, εκκλησιαστικά και πολιτικά. Δυστυχώς όλοι οι άνθρωποι της Εκκλησίας δεν είναι πάντα εκείνοι που πρέπει να είναι· και οι άνθρωποι πάλι της Πολιτείας, με διάφορες προφάσεις επεμβαίνουν στα εκκλησιαστικά, και τότε η Εκκλησία και οι καλοί ποιμένες πληρώνουν ξένες αμαρτίες.

Ο Άγιος Ιωάννης το 404 καθαιρέθηκε και εξορίστηκε στην Αρμενία, όπου και πέθανε το 407. Αλλά για την Εκκλησία και τους Αγίους του Θεού δεν έχουν καμμιά σημασία οι χρονολογίες. Η Εκκλησία ζει στον αιώνα και οι Άγιοι είναι πάντα μαζί μας. Λίγα χρόνια μετά το θάνατό του, ονομάσθηκε Χρυσόστομος. Ερμήνευσε σχεδόν όλη τη Θεία Γραφή και τα έργα που άφησε στην Εκκλησία είναι από τους μεγαλύτερους πνευματικούς θησαυρούς του κόσμου.

Είναι ο μεγάλος Ιεράρχης, ο οικουμενικός Διδάσκαλος και ο Μάρτυρας της Εκκλησίας. Έδωσε όλο τον εαυτό του στην Εκκλησία και συγκρούσθηκε με το κακό, όπου και αν το βρήκε μπροστά του.

Καθαιρεμένος και εξόριστος, άρρωστος και σωματικά εξαντλημένος, πέθανε, -μάλλον δε κοιμήθηκε- σ’ ένα χωριό της Αρμενίας, με τα τελευταία αυτά λόγια στο στόμα του· «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν». Αμήν.

 

(Μητροπ. Κοζάνης +Διονυσίου, Εικόνες Έμψυχοι, Εκδ. Αποστ. Διακονίας, σ. 26-28)

 

Ιερός Ναός Τιμίου Προδρόμου Λισβορίου

ntprodromoy.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης