19 Ιαν. 2019

Αγνωμοσύνη, μια άλλη μορφή της λέπρας

Ιστολόγιο |


ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 

Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά 

20 Ιανουαρίου 2019

 (Λουκ. ιζ΄ 12-19)


του π. Αναστασίου Στεργιώτη

Φοβερή και ανίατη ασθένεια υπήρξε η λέπρα. Δημιουργούσε πληγές, προξενούσε φρικτούς πόνους, κατέστρεφε τα μέλη και τους ιστούς του σώματος, καθιστώντας τον άνθρωπο ένα φοβερό και αποτρόπαιο θέαμα.

Από αυτήν την φρικτή κατάσταση γλύτωσε ο Κύριος Ιησούς, με την θεία δύναμη και χάρη Του, δέκα λεπρούς της σημερινής μας περικοπής. Και πώς τον ξεπλήρωσαν οι εννέα εξ αυτών; Με αγνωμοσύνη! Μονάχα ένας γύρισε για να ευχαριστήσει τον Κύριο, γονατίζοντας με ταπεινότητα μπροστά Του, συναισθανόμενος με συντριβή την ατέλεια και την αμαρτωλότητά του.

Πολλές φορές η ζωή μας πλήττεται από ασθένειες και ταλανίζεται από δοκιμασίες. Πλήθος πνευματικών και σωματικών ασθενειών βασανίζουν το ανθρώπινο γένος από καταβολής κόσμου. Και αυτές, άλλες φορές είναι ιάσιμες, ενώ άλλες φορές ανίατες και θανατηφόρες. Σε αυτές πάντα προστίθεται και η κακία των ανθρώπων, η αστοργία και η αφιλανθρωπία τους. Δεχόμαστε έναν καθημερινό πόλεμο από φίλους, οικείους και συνεργάτες. Ζούμε την φυσική απώλεια των αγαπημένων και δικών μας ανθρώπων, βιώνοντας τον θάνατο καθημερινά. Η επίγεια ζωή μας είναι ένα ιώβειο δοκιμαστήριο, ένας κυκεώνας οδυρμών και πόνων. 

Εδώ μπορούμε να αναρωτηθούμε: Γιατί ο φιλάνθρωπος Θεός επιτρέπει τις θλίψεις και τις δοκιμασίες; Μα ακριβώς επειδή μας αγαπά ο Κύριος, μας παιδαγωγεί και μας καθοδηγεί στον δρόμο του φωτισμού και του αγιασμού. Οι παιδαγωγικές αυτές δοκιμασίες σκοπό έχουν να μας κάνουν να νοιώσουμε την αμαρτωλότητά μας και να διορθώσουμε τα λάθη και την ασέβειά μας, η οποία αποτελεί και την πηγή κάθε κακού. Και τότε νοιώθουμε χαρά ανεξάντλητη, διορθώνουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας και είμαστε πια πρόθυμοι να συγχωρήσουμε και τα σφάλματα των συνανθρώπων μας, νοιώθοντας γι’ αυτούς κατανόηση και επιείκεια.

Την συναίσθηση αυτήν είχε και ο λεπρός, ο οποίος ευχαρίστησε τον Κύριο, ενώ οι εννέα άλλοι έμειναν βυθισμένοι στο σκοτάδι της αλαζονείας και της αχαριστίας.

Πολλοί άνθρωποι, όταν έχουν την ανάγκη εκλιπαρούν, όταν όμως λυτρωθούν γίνονται αδιάφοροι & ψυχροί, ακόμη και εχθρικοί εναντίον του ευεργέτη τους. Ας φροντίσουμε, λοιπόν, να μην τους μιμηθούμε διότι τότε η απώλεια της σωτηρίας μας θα είναι σίγουρη και αναπόφευκτη. Γένοιτο!

nyxthimeron.com

 

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης