11 Αυγ. 2017

Σαν σήμερα ο Άγιος Σπυρίδων έσωσε την Κέρκυρα !

Ιστολόγιο |


 Αποτέλεσμα εικόνας για ο Άγιος Σπυρίδωνας ΕΙΚΟΝΕΣ

Με έναν συγκλονιστικό και θαυμαστό τρόπο, σαν σήμερα πριν από περίπου 300 χρόνια, ο Άγιος Σπυρίδωνας έσωσε την Κέρκυρα από τους Οθωμανούς. Οι Κερκυραίοι σήμερα τιμούν με ιδιαίτερη θρησκευτική λαμπρότητα τον Άγιο και προστάτη τους.

Ο Άγιος Σπυρίδωνας έσωσε την Κέρκυρα από τους Οθωμανούς με ένα συγκλονιστικό τρόπο. Το 1715 μ.Χ. ο καπουδάν Χοντζά πασάς, αφού κατέκτησε την Πελοπόννησο, κατά διαταγή του σουλτάνου προχωρεί για να καταλάβει και τα Επτάνησα. Και πρώτα – πρώτα βαδίζει προς την Κέρκυρα, που τόσο αυτή, όσο και τα άλλα νησιά βρισκόντουσαν κάτω από την Ενετική κυριαρχία.

Το πρωί της 24ης Ιουνίου 1716 μ.Χ. η τουρκική στρατιά με επικεφαλής τον σκληρό στρατηγό της επέδρασε και πολιόρκησε την πόλη και απ’ την ξηρά και από τη θάλασσα. Επί πενήντα ημέρες το αίμα χυνόταν ποτάμι και από τις δύο μεριές. Οι υπερασπιστές Έλληνες και Βενετσιάνοι αγωνιζόντουσαν απεγνωσμένα για να σώσουν την πόλη.

Τα γυναικόπαιδα, μαζεμένα στον Ιερό Ναό του Αγίου μαζί με τους γέρους και όσους δεν μπορούσαν να πάρουν όπλα, προσεύχονται στα γόνατα και με στεναγμούς λαλητούς εκζητούν του προστάτη Αγίου τη μεσιτεία. 

Όταν πέρασαν πενήντα ημέρες, οι εχθροί αποφάσισαν να συγκεντρώσουν όλες τις δυνάμεις τους και να χτυπήσουν με πιο πολλή μανία την πόλη. Κερκόπορτα ζητούν κι’ εδώ οι εχθροί για να τελειώσουν μια ώρα γρηγορώτερα το έργο τους. Απ’ την Κερκόπορτα δεν μπήκαν και οι προγονοί τους και κατέκτησαν τη Βασιλεύουσα; Γι’ αυτό και προβάλλουν δελεαστικές υποσχέσεις, για να πετύχουν κάποια προδοσία. Το επόμενο πρωινό ένας Αγαρηνός με τηλεβόα κάνει προτάσεις στους μαχητές να παραδοθούν, αν θέλουν να σωθούν. Την ίδια ώρα όμως αραδιάζει κι’ ένα σωρό απειλές, στην περίπτωση που οι υπερασπιστές δεν θα δεχόντουσαν τη “γενναιόδωρη” πρότασή του. Περνούν οι ώρες. Η αγωνία και ο φόβος συνέχει τις ψυχές. Οι Αγαρηνοί ετοιμάζονται για το τελειωτικό χτύπημα, όπως λένε. Μα και οι υπερασπιστές, εμψυχωμένοι από τις προσευχές τόσο των ιδίων όσο και των ιδικών τους, μένουν αλύγιστοι και ακλόνητοι στις θέσεις τους.

Η πρώτη επίθεση αποκρούεται με πολλά τα θύματα και από τις δύο μεριές. Η πόλη της Κέρκυρας περνά τρομερά δύσκολες στιγμές. Η θλίψη, όμως, των στιγμών εκείνων «υπομονήν κατεργάζεται, η δε υπομονή δοκιμήν, η δε δοκιμή ελπίδα, η δε ελπίς ου καταισχύνει» (Ρωμ. ε’, 3-5). Η ελπίδα στον Θεό ουδέποτε στ’ αλήθεια ντροπιάζει ή διαψεύδει αυτόν που την έχει. Και ο λαός ελπίζει και προσεύχεται. Προσεύχεται και πιστεύει πώς ο ακοίμητος φρουρός και προστάτης Άγιός του, δεν θα τον εγκαταλείψει.

Στον Ιερό Ναό οι προσευχές του άμαχου πληθυσμού συνεχίζονται θερμές και αδιάκοπες. Ξημέρωσε η 10η Αυγούστου. Κάτι ασυνήθιστο για την εποχή παρατηρείται την ημέρα αυτή από το πρωί. Ο ουρανός είναι σκεπασμένος με μαύρα πυκνά σύννεφα. Από στιγμή σε στιγμή ετοιμάζεται να ξεσπάσει τρομερή καταιγίδα. Και να! Πολύ πριν από το μεσημέρι, μια βροχή καταρρακτώδης, βροχή κατακλυσμιαία αρχίζει να πέφτει στη γη. Μοναδική η περίπτωση. Νύχτωσε και ακόμη έβρεχε. Σαν αποτέλεσμα της κακοκαιρίας αυτής καμμιά επιθετική προσπάθεια δεν αναλήφθηκε εκείνη την ήμερα. Η νύχτα περνά ήσυχα.

Περί τα ξημερώματα της 11ης Αυγούστου συνέβη κάτι το εκπληκτικό, το αναπάντεχο. Μια Ελληνική περίπολος που έκαμνε αναγνωριστικές επιχειρήσεις, για να εξακριβώσει από που οι εχθροί θα επιτίθεντο, βρήκε τα χαρακώματα των Τούρκων γεμάτα νερό από τη βροχή και πολλούς Τούρκους στρατιώτες πνιγμένους μέσα σ’ αυτά. Νεκρική σιγή βασίλευε παντού. Στο μεταξύ ξημέρωσε για καλά. Οι χρυσές ακτίνες του ήλιου πέφτουν στη γη και χαιρετούν την άγρυπνη πόλη. Οι τηλεβόες σιγούν. Οι εχθροί δεν φαίνονται. Μήπως κοιμούνται; Τι να συμβαίνει άραγε;

Μα δεν το είπαμε; Η ελπίδα στον Θεό «ου καταισχύνει». Δεν ντροπιάζει ποτέ εκείνον που την έχει. Και να!

Όλη τη νύχτα ο θαυματουργός εκείνος υπερασπιστής της νήσου, ο Άγιος Σπυρίδωνας της Κύπρου με ουράνια στρατιά συνοδεία, χτύπησε άγρια τους Αγαρηνούς και τους διέλυσε και τους διεσκόρπισε. Αυτά ομολογούσαν οι ίδιοι οι Αγαρηνοί το πρωί που έφευγαν «χωρίς διώκοντος». Σωρεία τα πτώματα στην παραλία. Τα απομεινάρια της τούρκικης στρατιάς μαζεμένα στα λίγα πλοία που απέμειναν, φεύγουν ντροπιασμένα για την Κωνσταντινούπολη.

Αληθινά! «Τον ελπίζοντα επί Κύριον έλεος κυκλώσει». Και «αυτή εστίν η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών». (Α’ Ίωάν. ε’, 4). Δηλαδή αυτή είναι η δύναμη που νίκησε τον κόσμο, η πίστη μας.

Η Κέρκυρα πανηγυρίζει. Ο πιστός λαός, μαζεμένος στην εκκλησία του Αγίου, δοξολογεί τον Θεό και ψάλλει με δυνατή φωνή: «Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ… δόξα τω ενεργούντι διά σου… Ναι! δόξα στον Παντοδύναμο Χριστό, που σε δόξασε. Δόξα και σε σένα Άγιε, που με τη χάρη Του ενεργείς τα τόσα θαύματα σου».

Σχετική εικόνα

Η ανέλπιστη σωτηρία της νήσου από την εκστρατεία των Τούρκων ανάγκασε και αυτήν την αριστοκρατία των Ενετών, να αναγνωρίσει ως ελευθερωτή της Κέρκυρας τον Άγιο Σπυρίδωνα και ως εκδήλωση ευγνωμοσύνης να προσφέρει στον ναό μια ασημένια πολύφωτη κανδήλα και να ψηφίσει ώστε το λάδι που θα χρειαζόταν κάθε χρόνο για το άναμμα της κανδήλας αυτής, να προσφέρεται από το Δημόσιο.

Με ψήφισμά της πάλι η Ενετική διοίκηση καθιέρωσε την 11η Αυγούστου, σαν ημέρα εορτής του Αγίου και λιτανεύσεως του Ιερού Σκηνώματός Του.

Αποτέλεσμα εικόνας για ο Άγιος Σπυρίδωνας ΕΙΚΟΝΕΣ

dogma.gr


 

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης