7 Απρ. 2017

Ομολογία πίστεως!

| Ιστολόγιο |


 

Σχετική εικόνα

Ομολογία πίστεως στον εργασιακό χώρο

Αποτελεί μία καθημερινή κατάσταση το φαινόμενο, οι άνθρωποι που ακολουθούν πνευματική ζωή, να αντιμετωπίζουν κυρίως στον εργασιακό τους χώρο, κάποια συμπεριφορά που τους φέρνει σε μία δυσχερή θέση. Ερωτήσεις επί ερωτήσεων, σχόλια, αντιδράσεις, ακόμη και ειρωνείες. Η αντιμετώπιση πολλές φορές είναι απαράδεκτη, όχι μόνο από συναδέλφους, αλλά και από άλλους συνανθρώπους, που η στάση τους δείχνει ότι δεν σέβονται την επιλογή του άλλου. Νoιώθει κανείς ότι ξεχωρίζει, σε σχέση με το σύνολο που τις περισσότερες φορές διαφοροποιείται στα θέματα πίστεως και δεν συμφωνεί με την υιοθέτηση κάποιας στάσης πιό «θερμής» θα λέγαμε στα θέματα αυτά, αφού μερικοί θεωρούν ότι είναι αρκετή μία χαλαρή σχέση με την Εκκλησία, δηλαδή, Βάπτιση, Γάμος, άντε και να πάνε να ακούσουν το «Χριστός Ανέστη», άσχετα αν κατά βάθος το πιστεύουν ή όχι. Υποστηρίζουν σθεναρά, ότι δεν χρειάζονται πολλά-πολλά με την Εκκλησία, φέρνοντας μερικές φορές και επιχειρήματα, πράγμα που τους αναδεικνύει ως «ειδήμονες» σε καταστάσεις που δεν γνωρίζουν καθόλου ή έχουν ελάχιστη γνώση. «Αυτοχρίζωνται» οι ίδιοι δηλαδή ειδήμονες.

Κατέστη αδύνατο πολλές φορές να αντιληφθούν ορισμένοι σε διάφορες συζητήσεις που παραβρέθηκα ο ίδιος, ότι η πίστη αποτελεί επιλογή τρόπου υπάρξεως και όχι μία ιδεοληψία που διακατέχει τον πιστό, όπως ένα φιλοσοφικό ή πολιτικό σύστημα. Αρκετοί δε, την θεωρούν γκέτο θρησκευτικών ανθρώπων που λειτουργούν με παρωπίδες και με νοσηρότητα. Οτιδήποτε δεν συμφωνεί με το ρεύμα των ανθρώπων του σήμερα, είναι γι΄αυτούς ανορθολογισμός και απορρίπτεται, σύμφωνα με αυτή την ιδιόμορφη αντίληψη. Καλείται μερικές φορές ο χριστιανός να γίνει ο συνήγορος του κληρικού που σκανδάλισε, να απαντά σε θεολογικά θέματα, που τις περισσότερες φορές αδυνατεί να απαντήσει, διότι του λείπει η κατήχηση κ.λπ. ενώ ταυτόχρονα και ο ίδιος αισθάνεται στριμωγμένος και αδύναμος, λόγω της ελλειπούς κατάρτισης. Δύσκολο το συναίσθημα, να νιώθεις ότι μετέχεις στην αλήθεια του Χριστού και να μην μπορείς να την εκφράσεις σωστά, γιατί δεν κατηχήθηκες σωστά. Αρκετές φορές ο πιστός χριστιανός, αντιμετωπίζεται ως «είδος προς εξαφάνιση», αν μάθουν οι συνάδελφοί του ότι νηστεύει την Μεγάλη Σαρακοστή. Όπως θα μπορούσαμε να πούμε για παράδειγμα, οι περισσότεροι δίνουν την εντύπωση ότι συμμερίζονται την άποψη, πως η νηστεία αποτελεί ένα είδος ακραίας θρησκευτικής εκδήλωσης. Μερικοί πιο αδιάβαστοι, προχωρούν και σε μία εννοιολογική ταύτιση της θρησκοληψίας με τον εκκλησιαζόμενο πιστό, λες και είναι το ίδιο πράγμα.

Ένα πρόσφατο παράδειγμα μας δίνει το στίγμα:

Γνωστή τραγουδίστρια, η οποία σε πρόσφατη συνέντευξη, αντιμετώπισε μία κατάσταση «περίεργη» από το πάνελ της εκπομπής, όταν ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό. Και τόνισε ταυτόχρονα, ότι μπορεί η στάση της αυτή, να της στοιχίσει πολύ στην επαγγελματική της σταδιοδρομία, πράγμα που δεν φαίνεται καθόλου απίθανο. Και όλα αυτά σε μία χώρα που υποτίθεται αποτελεί (ή αποτελούσε) χώρα του Χριστιανισμού και της Πατερικής παραδόσεως. Είναι να αναρωτιέται κανείς, μέχρι πότε θα αισθάνεται ότι πρέπει να στύψει το μυαλό του, για να βρει τρόπους να αποφύγει τις άσκοπες συζητήσεις, που θα καταλήξουν σε ονειδισμό και πικρόχολα σχόλια.

Και ερχόμαστε να εξετάσουμε τους τρόπους με τους οποίους αντιμετωπίζει κανείς αυτή την κατάσταση.

Άλλος δυσκολεύεται να ομολογήσει την πίστη του και κρατά υποκριτική συμπεριφορά, παραβλέποντας ότι χριστιανός δεν είναι κάποιος μέχρι την εξώπορτα του σπιτιού του, ούτε μόνο εντός του Ναού. Ορισμένοι έχουν την εντύπωση, ότι μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, μπορούν άνετα να «απεκδυθούν» την χριστιανική ταυτότητα και να «ενδυθούν» μία άλλη προσωπικότητα, τελείως διαφορετική. Η πίστη είναι στάση ζωής και όχι μάσκα συμμετεχόντων σε καρναβάλι. Για να ξέρουμε τι συζητάμε. Η υποκρισία αποτελεί νόσο σύμφωνα με την Πατερική διδασκαλία.

Και τίθεται το εξής ερώτημα: Όταν δεν μπορούμε να ομολογήσουμε την πίστη μας στον εργασιακό μας χώρο, τι σόι νερόβραστοι χριστιανοί είμαστε;

Αν ο χριστιανός συμβιβαστεί με αυτά που προαναφέρθηκαν και παύει να ομολογεί την πίστη του, όταν λέει το “Σύμβολο της Πίστεως”, ψεύδεται.

Όποιος ντραπεί να ομολογήσει μπροστά στον άλλον την πίστη του, θα τον αρνηθεί και ο Χριστός. (Ματθ. 10,32-33 «Πας ούν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανοίς· όστις δ᾿άν αρνήσηταί με έμπροσθεν των ανθρώπων, αρνήσομαι αυτόν καγώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανοίς».) Εδώ βέβαια χρειάζεται διάκριση στον χειρισμό, όταν ξέρουμε ότι μέσα από την συζήτηση θα προκύψει βλασφημία κατά του Χριστού. Αυτά απαιτούν εμπειρία και κατάλληλες προϋποθέσεις διαχείρισης. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που χρειάζεται προσοχή, είναι να μην δημιουργηθεί φανατισμός, έχοντας εμείς οι ίδιοι παρασυρθεί από τον θιγμένο μας εγωισμό, αντιδρώντας σπασμωδικά, πράγμα που δεν θα βοηθήσει κανέναν. Ούτε εκείνον που μας θίγει, ούτε και εμάς που ενοχλούμαστε. Το «κατά φύσιν» και θεάρεστο βέβαια είναι να μην ενοχλούμαστε, αλλά να ομολογούμε υπομένοντας κάθε αρνητική αντίδραση, εφόσον αυτή στρέφεται εναντίον μας. Αν στρέφεται εναντίον της πίστεως, οφείλουμε να αντιδράσουμε, χωρίς να εκπέμπουμε μίσος εναντίον του συνανθρώπου, αλλά ως αδελφοί που πονάμε γι’ αυτόν να προσευχηθούμε.

Είναι ομολογουμένως δύσκολος ο χειρισμός, αλλά ας έχουμε κατά νου, τις ομολογίες των εκατομμυρίων μαρτύρων της Εκκλησίας μας και ας παίρνουμε θάρρος από αυτές.

Αν υποθέσουμε ότι σήμερα θα κληθούμε να ομολογήσουμε την πίστη μας στον Χριστό και μέχρι το βράδυ θα φεύγαμε για την άλλη ζωή, τι θα γινόταν;

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΙΚΟΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝικεσ
 διακοσμητικεσ

Συντάκτης: Γεώργιος Αραμπατζόγλου

Αναγνώστης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών - Ιερός Ναός Αγίου Λουκά Πατησίων. Κατηχητής Ιεράς Μητροπόλεως Ιλίου Αχαρνών και Πετρουπόλεως - Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Πετρουπόλεως.

http://euxh.gr


 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
 ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Ομολογία Πίστεως

Τα λόγια εκείνου του Γέροντα αντηχούν ακόμη στ΄ αυτιά μου. Καθώς παρακολουθούσα τον λόγο του, έναν λόγο Θεού, με όλη μου την προσοχή κράτησα μέσα στην καρδιά μου αυτή την τόσο πολύτιμη φράση του: «Θα δώσουμε μαρτυρία με την ομολογία της πίστεώς μας».

Πόσο, όμως, εμείς ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι το κάνουμε αυτό με τα λόγια και τις πράξεις μας; Πόσο είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε στα δύσκολα χρόνια που έρχονται ;

Στην καθημερινότητά μας συναναστρεφόμαστε με διάφορους ανθρώπους και συνομιλούμε μαζί τους για διάφορα θέματα. Ακούμε να μιλάνε για τους πολιτικούς, τις ομάδες, τα ζώδια και τη μόδα, για σχέσεις και χωρισμούς και τόσα άλλα που αφορούν καθαρά κοσμικές συζητήσεις. Καλούμαστε να συμμετέχουμε κι’ εμείς καθώς είναι μέρος πλέον της ζωής μας. Πόσο όμως ομολογούμε δυνατά και ξεκάθαρα τις δικές μας απόψεις για όλα όσα μας δίδαξε ο Χριστός; Όταν μας ζητούν την γνώμη μας τι απάντηση δίνουμε; Ομολογούμε την πίστη μας και την στάση μας απέναντι σε όλα αυτά ή τοποθετούμαστε διπλωματικά, για να μην μας απορρίψουν ή για να μην χάσουμε τα δεδομένα μας; Μας ενδιαφέρει να είμαστε αρεστοί στα μάτια του Θεού ή του κόσμου;

Όταν ο Θεός δει την καλή μας διάθεση θα μας χτυπήσει την πόρτα και θα μας δώσει την ευκαιρία να ομολογήσουμε την πίστη μας και μέσα από τις πράξεις μας. Θα μας δώσει δύναμη να κάνουμε ένα χριστιανικό έργο. Πόσο, όμως, θα διαθέσουμε από τον προσωπικό μας χρόνο, για να το πραγματοποιήσουμε; Πόσο θα θυσιάσουμε τον ύπνο μας, την ξεκούρασή μας και το βόλεμά μας για να κάνουμε έργο Χριστού;

Ακούμε για τα δύσκολα χρόνια που έρχονται, αλλά το βλέπουμε και μόνοι μας πως ήδη διανύουμε δύσκολα χρόνια. Αν σήμερα δεν ομολογούμε την πίστη μας, στα χειρότερα τί θα κάνουμε; Όταν μας ζητηθεί να σφραγιστούμε με το χάραγμα του θηρίου, θα αρνηθούμε ή θα υποταχθούμε σε ότι μας ζητηθεί, για να μην χάσουμε την ασφάλεια που θα έχουμε την εντύπωση ότι θα μας εξασφαλίσει; Ας μην γελιόμαστε! Η αλήθεια είναι ΜΙΑ και την νοιώθουμε όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στην ψυχή μας. Η αλήθεια είναι να ζήσουμε κοντά στον Χριστό και να θυσιάσουμε ακόμα και την ζωή μας για Εκείνον. Η σάρκα ας καεί, ας πεινάσει, ας βασανιστεί, ας βρομίσει. Η ψυχή, όμως, θα μείνει καθαρή και θα νοιώσει την απέραντη αγάπη του πολυεύσπλαχνου Θεού μας.

Ας προσευχηθούμε να μας δίνει δύναμη ο Θεός να ομολογούμε καθημερινά την πίστη μας με τα λόγια και τις πράξεις μας και να μας ελεήσει στα δύσκολα χρόνια που έρχονται.

Της Ελένης Παπαδοπούλου
https://ellasnafs.blogspot.gr/

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΙΚΟΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝικεσ
 διακοσμητικεσ


Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης