29 Ιαν. 2017

Η Οσία Πελαγία του Ντιβέγιεβο

| Ιστολόγιο |


Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΙΚΟΝΕΣ Οσία Πελαγία του
 Ντιβέεβο


  30 Ιανουαρίου

Τα Ιερά Λείψανα της Οσίας Πελαγίας βρίσκονται στην Ιερά Μονή Ντιβέγιεβο (Ρωσία)


Η Πελαγία Ιβάνοβνα Σερεμπρενίκοβα γεννήθηκε τον Οκτώβριο του έτους 1809 μ.Χ. στο Άρζαμα της Ρωσίας. Οι γονείς της, Ιβάν Ιβάνοβιτς Σουρίν, έμπορος στο επάγγελμα και η μητέρα της Παρασκευή Ιβάνοβνα Μπεμπέσεβα, απόκτησαν αλλά δύο παιδιά, τον Ανδρέα και τον Ιωάννη.

Ο Ιβάν έφυγε γρήγορα από τον μάταιο τούτο κόσμο, αφήνοντας την Παρασκευή, σε νεαρή σχετικά ηλικία, μόνη με τα τρία της παιδιά. Η τελευταία ξαναπαντρεύτηκε με τον Αλεξέι Νικήτιτς Κορόλεφ, άνθρωπο αυστηρό και ανάλγητο. Η ίδια συμπεριφορά ακολουθήθηκε και από τα παιδιά της πρώτης του γυναίκας, κάνοντας την διαβίωση μέσα στο σπίτι για την Πελαγία και τ' αδέλφια της σωστό μαρτύριο. Μικρή ακόμα η Οσία αρρώστησε βαριά, για να μείνει στο κρεβάτι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν επιτέλους σηκώθηκε ήταν ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος. Ενώ προηγουμένως ήταν εξαιρετικά έξυπνη με πλήρη διαύγεια πνεύματος, τώρα άρχισε να κάνει διάφορες ανοησίες. Έβγαινε χειμωνιάτικα στον κήπο, σήκωνε τη φούστα της, στεκόταν στο ένα πόδι και στροβιλιζόταν γύρω-γύρω σαν μπαλαρίνα, βγάζοντας ταυτόχρονα ακατανόητες κραυγές. Την μάλωναν και την έδερναν χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Όπως η ίδια ή μητέρα της αφηγήθηκε χρόνια μετά, είχε υποπτευθεί ότι από τότε η Πελαγία πήρε την κλίση για την σαλότητά της, παρόλο που τότε αυτό ήταν ότι χειρότερο για την ήδη ταλαιπωρημένη οικογένεια.

Μεγαλώνοντας η Πελαγία έγινε μια πολύ ωραία κοπέλα με ξεχωριστή κορμοστασιά. Ήταν ψηλή, στητή, με φυσικά όμορφα χαρακτηριστικά στο πρόσωπο. Πολλοί γαμπροί αψηφούσαν την παράξενη συμπεριφορά της και την ζητούσαν σε γάμο. Από τη μεριά της μητέρας της αυτό ήταν καλοδεχούμενο για μια φτωχή ορφανή και σαλή συνάμα. Η Πελαγία όμως άκουγε μέσα της μυστική φωνή, που την καλούσε στον ερημικό δρόμο των πραγματικών εραστών του Θείου πόθου. Η εποχή όμως δεν προσφερόταν για ανταρσία. Έτσι στα 19 της χρόνια παντρεύτηκε τον Σεργκέι Βασίλιεβιτς Σερεμπρένικωφ. Ο γάμος έγινε στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Άρζαμα, στις 23 Μαϊου 1828 μ.Χ. Ο νεαρός σύζυγός της θέλοντας να την βοηθήσει με την αλλόκοτη συμπεριφορά της, την πήρε μαζί με την μητέρα της στον Άγιο Σεραφείμ, στο ερημητήριό του στο Σαρώφ.

Ο Άγιος Σεραφείμ, αφού τους καλωσόρισε, τους έστειλε στο αρχονταρίκι κρατώντας την Πελαγία κοντά του για συνομιλία. Αργότερα όταν ο Σεργκέι με την πεθερά του πήγαν ξανά στο κελλί να δουν γιατί αργοπορεί η Πελαγία, βρήκαν τον Άγιο Σεραφείμ να κάνει μια εδαφιαία μετάνοια στην Οσία και να της δίνει ένα κομποσχοίνι, αποκαλώντας την Ματιούσκα.

Ο Ιβάν Ταμπάρτσεφ, συγκελλιώτης του Αγίου Σεραφείμ, που ήταν παρών, ανέφερε ότι όταν η Πελαγία έφυγε, τον πλησίασε ο Άγιος και του είπε ότι η γυναίκα αυτή θα γινόταν ένα αστέρι που θα φώτιζε όλη την Ρωσία.

St. Seraphim of Sarov40493

Η αλλόκοτη συμπεριφορά της εξόργιζε τον άντρα της. Έκανε ολονύχτιες αγρυπνίες, κοιμόνταν σε φέρετρα, ζητιάνευε, μοίραζε τα χρήματα που της έδινε ο σύζυγός της στους φτωχούς, γυρνούσε ημίγυμνη στους δρόμους. Τελικά ο άνδρας της την έδιωξε από το σπίτι. Έτσι επέστρεψε στο σπίτι της μητέρας της όπου την περίμεναν νέες θλίψεις. Τα παιδιά του πατριού της την μισούσαν και ο ίδιος ο Αλεξέι Νικήτιτς Κορόλεφ την έδερνε.

Η μικρότερή του κόρη την φθονούσε ιδιαίτερα και έβαλε κάποιον καλό σκοπευτή να την σκοτώσει, την ώρα που η Οσία γυρνώντας στην πόλη έκανε τις «παλαβομάρες» της. Αστοχώντας όμως, άκουσε την Πελαγία να του λέει ότι αντί αυτήν πυροβόλησε τον εαυτό του. Η προφητεία επαληθεύτηκε μετά από λίγο καιρόΟ σκοπευτής αυτοκτόνησε με πυροβολισμό. Μετά από όλα αυτά η μητέρα της αποφάσισε να ξαναεπισκεφτεί τον Όσιο Σεραφείμ στο Σαρώφ. Εκεί του ανέφερε τα γεγονότα από την τελευταία τους επίσκεψη μέχρι την ημέρα εκείνη και ζήτησε τη συμβουλή του. Ο Όσιος Σεραφείμ αφού άκουσε προσεχτικά όσα η πονεμένη μάννα του είπε, την συμβούλεψε να μην δένουν την Πελαγία, αλλά να την αφήσουν ελεύθερη ν' ακολουθήσει τον θεάρεστο δρόμο της. Από την ημέρα εκείνη, δεν την εμπόδιζαν να κάνει ότι αυτή ήθελε.

Όλες σχεδόν τις νύχτες τις περνούσε στο προαύλιο του ναού, οπού στο ύπαιθρο προσευχόταν ολονυκτίς με κατανυκτικότατα δάκρυα. Τις ημέρες, ντυμένη με κουρέλια, γυρνούσε στους δρόμους όπου ουρλιάζοντας καλούσε τους πάντες στην αγάπη του Θεού. Πέρασαν έτσι τέσσερα χρόνια.

Πελαγία Ιβάνοβνα Ντιβίγιεβο_Pelagia Ivanovna of Diveyevo_Св Пелагия Дивеевская_06

Το 1837 μ.Χ., όταν κοιμήθηκε ο Όσιος Σεραφείμ, την συνάντησε στο δρόμο η γερόντισσα Ιουλιανή Γρηγορίεβα, μοναχή στο μοναστήρι του Ντιβέγιεβο, που διακρινόταν για το προορατικό της χάρισμα και ζήτησε από την μητέρα της Πελαγίας να της δώσει άδεια να την πάρει μαζί της. Έτσι και έγινε. Πριν φύγουν από το σπίτι, η Πελαγία έκανε εδαφιαία μετάνοια στους συγγενείς της και τους είπε: «Συγχωρήστε με, για την αγάπη του Χριστού. Δεν θα ξαναγυρίσω κοντά σας ώσπου να πεθάνω».

Στο μοναστήρι του Ντιβέγιεβο συνέχισε την αλλόκοτη συμπεριφορά της. Άλλες αδελφές τη σεβόνταν και την εκτιμούσαν, άλλες την φοβόνταν, άλλες την κορόιδευαν, μερικές μάλιστα την χτυπούσαν.

Απ' όταν ακόμα ήταν στη ζωή έκανε πολλά θαύματα. Έτσι, θεράπευσε τον καλλιτέχνη Μ. Π. Πετρώφ του οποίου το χέρι είχε παραλύσει. Έσβησε από μακριά μια φωτιά, ενώ πολλοί την έβλεπαν στον ύπνο τους και κατόπιν τους θεράπευε.

Τέσσερα χρόνια πριν από την κοίμησή της, προφήτεψε ότι ο ιακωβινισμός και η τρομοκρατία θα εξαπλωθούν στη Ρωσία και ότι θα σκοτώσουν τον τσάρο Αλέξανδρο Β’ για τον οποίο έκλαιγε και προσευχόταν ασταμάτητα. 

Μετά από είκοσι χρόνια σκληρής ζωής, εμφανίστηκε στον ύπνο της ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ ο οποίος την προέτρεψε να αποτραβηχθεί στο κελλί της αποφεύγοντας τους ανθρώπους. Εκεί ζούσε κλαίγοντας και προσευχόμενη. Τρέφονταν κυρίως με μαύρο ψωμί. Έφτιαχνε μικρές μπαλίτσες τις οποίες χρησιμοποιούσε ως κομποσχοίνι λέγοντας την Ευχή του Ιησού.

Νοιώθοντας τον θάνατό της, κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων και έβαλε μετάνοια σ' όλες τις αδελφές της Μονής. Αυτό έγινε το Σάββατο 28 Ιανουαρίου 1884 μ.Χ. Στις 1.45’ το πρωί της Δευτέρας της 30ής Ιανουαρίου, η Πελαγία Ιβάνοβνα άφησε την τελευταία της πνοή και η πολυταλαιπωρημένη της ψυχή πέταξε στον ουρανό, στα χέρια του Νυμφίου της Χριστού. Την έντυσαν με τα ρούχα που η ίδια αρεσκόταν να φορά. Μια άσπρη μπλούζα, ένα σαραφάν, ένα μάλλινο σάλι και το κεφάλι της το τύλιξαν μ' ένα άσπρο μεταξωτό μαντήλι. Την έβαλαν σ' ένα φέρετρο κυπαρισσένιο και έμεινε έτσι στο κελλί της για εννιά μέρες, διάστημα κατά το οποίο έκαναν 30 έως 40 τρισάγια ημερησίως και έψαλλαν συνεχώς από το ψαλτήρι.

Την έθαψαν πίσω από το Ιερό του Ναού της Αγίας Τριάδος, όπως είχε η ίδια προφητέψει εφτά χρόνια πριν.-

 Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΙΚΟΝΕΣ Οσία Πελαγία του
 Ντιβέεβο

http://www.saint.gr/


Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης