29 Δεκ. 2016

Οσιομάρτυς Ανυσία (30 Δεκεμβρίου)

| Ιστολόγιο |


 

 

Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιο τοῦ μηνὸς: Ὁσιομάρτυς Ἀνυσία,
 30 Δεκεμβρίου

Η Αγία Ανυσία γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη τον 3ο αιώνα μ.Χ. και συγκεκριμένα στα χρόνια της βασιλείας του διώκτη των Χριστιανών Μαξιμιανού. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς και ενάρετοι και μαζί με τον υλικό πλούτο, της κληρονόμησαν και τον πνευματικό πλούτο, που είναι η πίστη, η ευσέβεια, η αγάπη. Όταν «κοιμήθηκαν» οι γονείς της, η Αγία επλήθυνε τον πνευματικό της πλούτο με την ελεημοσύνη, δηλαδή με το να διανείμει τον υλικό της πλούτο στους φτωχούς ανθρώπους, τους ελαχίστους αδελφούς του Χριστού.

Την εποχή εκείνη ο Μαξιμιανός διέταξε τους ειδωλολάτρες να θανατώνουν όποιον Χριστιανό ήθελαν χωρίς να δίνουν λόγο σε κανέναν. Κάποια ημέρα η Αγία Ανυσία πήγαινε στον Ιερό Ναό, κατά την προσφιλή συνήθειά της, όταν κάποιος ειδωλολάτρης στρατιώτης κυριεύθηκε από το πάθος της φιληδονίας, με την συνέργεια του πονηρού δαίμονος, άρχισε να την παρενοχλεί και επειδή εκείνη δεν ενέδωσε στις ασελγείς επιθυμίες του, την διέταξε να θυσιάσει στα είδωλα. Όταν εκείνη αρνήθηκε να το κάνει και ομολόγησε ότι πιστεύει στον Αληθινό Θεό, άρχισε να βρίζει και να βλασφημεί τον Θεό των Χριστιανών. Τότε η Αγία γεμάτη θάρρος και πνευματική ανδρεία τον έφτυσε κατάμουτρα. Εκείνος θύμωσε και την ελόγχισε στην πλευρά και έτσι παρέδωσε την αγία ψυχή της στον Χριστό, τον Οποίο αγάπησε στην ζωή της περισσότερο από όλους και από όλα. Οι πιστοί πήραν το τίμιο λείψανό της και το ενταφίασαν. Όταν αργότερα έπαυσε ο διωγμός, κτίσθηκε στο σημείο εκείνο Ιερός Ναός προς τιμήν της.

Ο βίος και η πολιτεία της, μας δίνουν την αφορμή να τονίσουμε τα ακόλουθα:

1ον) Πριν από τα Μυστήρια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος, αναγινώσκεται στον μέλλοντα να βαπτισθεί και να χρισθεί, η Ακολουθία που επιγράφεται: «Ευχή εις το ποιήσαι κατηχούμενον». Στην Ακολουθία αυτή αναγινώσκονται από τον Ιερέα και τρεις αφορκισμοί ή εξορκισμοί, προκειμένου ο διάβολος να αναχωρήσει από τον μέλλοντα να βαπτισθεί και να χρισθεί και να μη ξαναμπεί σε αυτόν. «Έξελθε από του ανθρώπου και μηκέτι εισέλθης εις αυτόν». Και αυτό γίνεται επειδή πριν από το Βάπτισμα και το Χρίσμα, ο διάβολος ευρίσκεται μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, ενώ το Άγιον Πνεύμα ενεργεί εξωτερικά. Αντίθετα, μετά το Βάπτισμα και το Χρίσμα, το Άγιον Πνεύμα εισέρχεται μέσα στην καρδιά, ενώ ο διάβολος εξέρχεται και ενεργεί εξωτερικά.

Μετά την ανάγνωση των τριών αφορκισμών, ο Ιερεύς εμφυσά τρεις φορές στον μέλλοντα να βαπτισθεί και κατόπιν σφραγίζει τρεις φορές με το σημείο του σταυρού το μέτωπο, το στόμα και το στήθος του και απευθυνόμενος στον Θεό, λέγει: «Εξέλασον απ’ αυτού (αυτής) πάν πονηρόν και ακάθαρτον πνεύμα, κεκρυμένον και εμφωλεύον αυτού (αυτής) τή καρδία. Πνεύμα πλάνης, πνεύμα πονηρίας, πνεύμα ειδωλολατρείας και πάσης πλεονεξίας∙ πνεύμα ψεύδους και πάσης ακαθαρσίας, της ενεργουμένης κατά την διδασκαλία του διαβόλου. Και ποίησον αυτόν (αυτήν) πρόβατον λογικόν της αγίας ποίμνης του Χριστού σου, μέλος τίμιον της Εκκλησίας σου, σκεύος ηγιασμένον, υιόν (θυγατέρα) φωτός και κληρονόμον της Βασιλείας σου...».

Στην συνέχεια, ο Ιερεύς και ο μέλλων να βαπτισθεί (ή ο Ανάδοχος κρατώντας το βρέφος που πρόκεται να βαπτισθεί) στρέφονται προς την δύση, ενώ μέχρι εκείνη την στιγμή ήταν στραμμένοι προς την ανατολή & ο Ιερεύς ερωτά τρεις φορές, τον μέλλοντα να βαπτισθεί ή τον Ανάδοχο: «Αποτάσση τώ Σατανά; Και πάσι τοίς έργοις αυτού; Και πάση τή λατρεία αυτού; Και πάσι τοίς αγγέλοις αυτού; Και πάση τή πομπή αυτού;». Στο σημείο αυτό νομίζω ότι αξίζει να τονισθεί παρενθετικά ότι η πομπή του διαβόλου είναι τα καρναβάλια. Μετά την τριττή απάντησή του: «Αποτάσσομαι», του λέγει: «Και εμφύσησον και έμπτυσον αυτόν. Δηλαδή, φύσηξε στον διάβολο και φτύσε τον. Και τότε ο κατηχούμενος ή ο ανάδοχος εμφυσά και φτύνει τρεις φορές τον διάβολο. Κατόπιν στρέφονται και πάλι προς την ανατολή και συνεχίζουν την ακολουθία της κατηχήσεως.

Το φτύσιμο της Αγίας Ανυσίας προς τον στρατιώτη, ο οποίος εβλασφήμησε τον Χριστό και την προέτρεψε να λατρέψει τα είδωλα, δηλαδή τα δαιμόνια, ήταν στην πραγματικότητα εναντίον του διαβόλου. Δηλαδή, η Αγία, στο πρόσωπο του στρατιώτη, έφτυσε τον διάβολο, ο οποίος ενεργούσε εκείνη την στιγμή δια του στρατιώτου. Με άλλα λόγια, η Αγία αντιστάθηκε στον διάβολο και στην προτροπή του να του αποδώσει λατρεία, του είπε: «Ύπαγε οπίσω μου σατανά». Και εφάρμοσε τον λόγο του Αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου, που απευθύνεται στους πιστούς ως προτροπή: «Υποτάγητε ούν τώ Θεώ. αντίστητε τώ διαβόλω, και φεύξεται αφ’ υμών˙ εγγίσατε τώ Θεώ και εγγιεί υμίν» (Ιακ. δ΄, 7-8). Και -βέβαια- εξαργύρωσε το θάρρος, την λεβεντιά και την ανδρεία της με το πολύτιμο και αγιασμένο αίμα του μαρτυρίου της, αλλά αυτό είναι η δόξα της.

2ον) Η απόδοση λατρείας στον διάβολο δεν γίνεται μόνο με το να βλασφημεί κανείς τα Θεία ή με το να είναι μέλος της εταιρείας των σατανιστών και να προσφέρει θυσίες στον διάβολο, ακόμη και ανθρωποθυσίες. Ασφαλώς είναι και αυτά, αλλά γίνεται και με πολλούς άλλους τρόπους, π.χ. λατρεύει κανείς τον διάβολο, όταν δεν σέβεται τον Θεό και την Εκκλησία, η οποία είναι το Θεανθρώπινο σώμα του Χριστού. Επίσης, όταν είναι πλεονέκτης και προσκολλημένος στην ύλη, αφού η πλεονεξία, όπως τονίζει ο Απόστολος Παύλος, είναι ειδωλολατρεία και η ειδωλολατρεία είναι στην πραγματικότητα δαιμονολατρεία, κ.λπ. Άλλωστε, δύο κατηγορίες ανθρώπων υπάρχουν στην κοινωνία. Αυτοί που λατρεύουν τον Αληθινό Θεό και αυτοί που λατρεύουν τον διάβολο. Οι πρώτοι έχουν μέσα στην καρδιά τους την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, ενώ οι δεύτεροι εξουσιάζονται από το πονηρό πνεύμα.

Για την αντίσταση εναντίον του διαβόλου, του εχθρού της ανθρωπίνης σωτηρίας και την αποτίναξη του ζυγού τον οποίον εκείνος επιβάλλει στον άνθρωπο, με τα πάθη, απαιτείται συνεχής πνευματικός αγώνας, αλλά και θάρρος, ανδρεία και λεβεντιά.

 Αποτέλεσμα
 εικόνας για Οσιομάρτυς Ανυσία 

Η ΑΓΙΑ ΑΝΥΣΙΑ

Στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, στο εγκάρσιο κλίτος, από την αριστερή πλευρά του Ιερού Βήματος, βρίσκεται η λάρνακα με τα ιερά λείψανα της Αγίας ενδόξου Οσιομάρτυρος Ανυσίας της εν Θεσσαλονίκη. Γεννήθηκε και έζησε στη Θεσσαλονίκη κατά τους χρόνους του μεγάλου διώκτου των Χριστιανών Μαξιμιανού, την ίδια περίοδο με τον Άγιο Δημήτριο.

alt

Το τίμιο σώμα της για πολλά χρόνια ήταν θαμμένο στη γη σε άγνωστο μέρος, ώσπου την 4η του μηνός Ιουλίου 1980, διανοιγομένης της οδού 3ης Σεπτεμβρίου κοντά στο Γ' Σώμα Στρατού, ανακαλύφθηκε ο τάφος της όπου βρισκόταν τα σεπτά λείψανά της, τα οποία με ευλάβεια ανακομίσθηκαν και κατατέθηκαν στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, επιτελώντας πλήθος ιάσεων και θαυμάτων σε όλους αυτούς που τιμούν την Αγία και την προσκυνούν με πίστη. Η μνήμη της εορτάζεται στις 30 Δεκεμβρίου.  

Πηγές 

http://www.inad.gr/

Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου


 

Αναρτήθηκε από : Ποσειδώνας Αποσπερίτης