Η Πλατυτέρα των Ουρανών

11 Μαϊ. 2021






Άστραψε και βρόντηξε
ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος και τιμώρησε τους ιερείς που το Πάσχα ακολούθησαν την Παράδοση της Εκκλησίας: «Άμα αρχίσει ο καθένας και κάνει ό,τι θέλει σημαίνει ότι καταργείται η κεφαλή της Εκκλησίας. Και αν καταργηθεί αυτός που διοικεί, τότε γίνεται το πράγμα, θα σας πω τη λέξη, ένα μπάχαλο.»

Μα με συγχωρείτε Σεβασμιώτατε Σιδηροκάστρου. Έτσι είναι η κεφαλή της Εκκλησίας; Μήπως θα πρέπει να κοιταχτείτε σ’ έναν καθρέπτη;

Κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Ιησούς Χριστός που πάτησε τον θάνατο, όχι εσείς που φοβάστε και την σκιά σας.
Και οι ευλογημένοι ιερείς που μάζεψαν το δυσαρεστημένο ποίμνιο να εορτάσει το Ορθόδοξο Πάσχα όπως έπρεπε, ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΤΟΥΣΈκαναν αυτό που επιτάσσει η δισχιλιόχρονη Παράδοση της Εκκλησίας μας. ΕΣΕΙΣ ΚΑΝΑΤΕ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΣΑΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ.
Δεν θέλει ο Σιδηροκάστρου να χτυπάει η μία καμπάνα στις εννιά η άλλη στις δώδεκα. Να μην αξιωθεί κανείς να κάνει Πάσχα της προκοπής στην Μητρόπολή του. Διότι σου λέει θα φανεί ότι εδώ δεν υπάρχει αρχηγός και είναι ξέφραγο αμπέλι. Να πάμε δηλαδή όλοι να πέσουμε στον γκρεμό μαζί του επειδή θέλει να αισθάνεται αρχηγός!
Τι καλά που θα ήταν εάν ο Σεβασμιώτατος έδειχνε το αρχηγιλίκι του στους αντίχριστους που ταλαιπωρούν την Εκκλησία και όχι στους απλούς ιερείς του που σέβονται και ακολουθούν την Παράδοση της Εκκλησίας.
Φαίνεται όμως ότι ο Σιδηροκάστρου έχει κάτι παραπάνω από ένα απλό κόλλημα με το αρχηγιλίκι. Εκτός από τους ιερείς του που μάλλον τους θεωρεί δημόσιους υπαλλήλους που θα πρέπει να βάζουν φερμουάρ στο στόμα αρκεί να μπαίνει ο μισθουλάκος, τον εαυτόν του φαίνεται ότι τον φαντάζεται σαν έναν άλλον Πάπα, αλάθητο, αδιαμφισβήτητο πρώτο σε όλα…..
«Οι πατέρες μας δεν ενοχλήθηκαν μέχρι τώρα από κανέναν. Έναν χρόνο και δεν τους ενόχλησε κανείς ούτε στους μισθούς τους, ούτε στις δουλειές τους, ούτε πουθενά. Τους αφήνουμε ελεύθερους αλλά όχι όμως και να βγαίνουν και παραπάνω από εμάς. Δεν είναι κανένας πιο πιστός από τον δεσπότη. Δεν είναι κανένας πιο νηστευτής από τον δεσπότη. Δεν είναι κανένας πιο δραστήριος από τον δεσπότη. Όσο δραστήριοι κι αν είναι και όσο πιστοί κι αν είναι. Προηγείται ο δεσπότης και ακολουθούν οι υπόλοιποι. Μπροστά ο ποιμένας και πίσω το ποίμνιο. Έτσι είναι η αρχή της Εκκλησίας και αυτή πρέπει να ακολουθήσουμε. Να μην κάνουμε λοιπόν ο καθένας του κεφαλιού μας και ό,τι θέλουμε»
Πρέπει πάντως να έχει δίκιο ο δεσπότης! Αν οι ιερείς, πόσο μάλλον κι εμείς οι λαϊκοί, είναι σε όλα πιο πίσω από αυτό που βλέπουμε, έτσι εξηγείται γιατί πάμε κατά διαόλου.

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
https://tasthyras.wordpress.com/


 

 

 

 

10 Μαϊ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 





Κάποτε επισκέφτηκε κάποιος τον Άγιο Νεκτάριο και του είπε:

- Σεβασμιώτατε, χρωστώ 25 δραχμές (πολλά λεφτά για την εποχή εκείνη). Αύριο το γραμμάτιο λήγει και πάω χαμένος... Δεκάρα δεν έχω και σε παρακαλώ να με βοηθήσεις.
Ο Άγιος Νεκτάριος καλεί τον ταμία του και του λέει:
- Κωστή, δώσε 25 δραχμές στον άνθρωπο.
Και φωνάζει από μέσα ο Κωστής στον Άγιο και του λέει:
- Δεν έχουμε Σεβασμιώτατε.
- Για κοίταξε Κωστή, γιατί είναι ανάγκη...
- Σεβασμιώτατε το ταμείο έχει όλο και όλο 25 δραχμές και είμαστε στην αρχή του μήνα. Πώς θα βγάλουμε τον μήνα;
- Δώσε Κωστή και έχει ο Θεός...
Ο Κωστής μουρμουρίζοντας έδωσε τις 25 δραχμές και ο ξένος έφυγε.
Δεν είχε όμως περάσει αρκετή ώρα και έρχεται μια ειδοποίηση από την Αρχιεπισκοπή που έλεγε τα εξής:
«Παρακαλείτε ο Πενταπόλεως Νεκτάριος το απόγευμα της ιδίας ημέρας να τελέσει γάμο (πλουσιοτάτης της εποχής εκείνης οικογενείας), έχοντας μαζί τους 4 φοιτητές της Ριζαρείου Σχολής για να ψάλλουν Βυζαντινά, καθότι ο Αρχιεπίσκοπος ασθένησε εκτάκτως».
Πράγματι ο Άγιος Νεκτάριος έκανε τη στέψη και το αποτέλεσμα ήταν, αφού τους περιποιήθηκαν, τόσο τον Άγιο όσο και τους ψάλτες και στο τέλος, τους πρόσφεραν από έναν φάκελλο. Άνοιξαν οι 4 φοιτητές τους φακέλλους τους και βρήκε ο καθένας τους από 20 δραχμές μέσα δηλ. σύνολο 80 δραχμές. Άνοιξε και ο Άγιος Νεκτάριος το φάκελλό του και βρήκε μέσα 100 δραχμές. Έλαβαν λοιπόν συνολικά 180 δραχμές, οι οποίες παραδόθηκαν στον Κωστή, στον ταμία, ο οποίος κατ' ομολογία του ιδίου κατεπλάγη και ουδέποτε πλέον εξέφερε γνώμη στις εντολές του Αγίου Νεκταρίου.
Ο Άγιος Νεκτάριος έκανε επί τη ευκαιρία ένα σοβαρό μάθημα, λέγοντας επιγραμματικώς στον Κωστή:
- Κωστή εμείς δεν έχουμε. Ο Θεός όμως πάντα έχει και πρόσεχε...
Αυτά είναι και για εμάς, που πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό...

+ Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας (1916 - 1982)

 agiasofiapeiraios.blogspot.com

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης


 

 

 

 

 

10 Μαϊ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

 




Επιστολή Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτ
ς

Επιμέέλεια – Αντιγραφή: Ηλιάδης Σάββας, Δάσκαλος

Καθόσουν στὸ τρένο καὶ σώπαινες. Δίπλα σου κάθονταν κάποιοι κύριοι καὶ συζητοῦσαν γιὰ τοὺς μεγάλους ἀνθρώπους. Ἕνας ἀπ` αὐτοὺς ἀπαριθμοῦσε ὀνόματα μεγάλων προσωπικοτήτων ποὺ ἐκτιμᾶ καὶ μεταξὺ ἄλλων ἀνέφερε καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Κάποιος ἄλλος εἶπε ὅτι αὐτὸς δὲν θεωρεῖ τὸν Χριστὸ μεγάλο ἄνθρωπο. Καὶ ἄρχισαν νὰ φιλονικοῦν γύρω ἀπὸ τὸν Κύριό μας, κατὰ τὴν προφητεία τοῦ Ἁγίου Συμεὼν ὅτι αὐτὸς θὰ εἶναι «εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. 2,34).
Τότε ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι ἀπευθύνθηκαν σ` ἐσένα καὶ ρώτησαν ἐὰν ἐσὺ θεωρεῖς τὸν Χριστὸ μεγάλη προσωπικότητα. Ἐσὺ ἀπάντησες ὄχι. Ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι γιὰ σύγκριση. Ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι μεγάλος ἄνθρωπος. Εἶναι Θεός. Ἀκούγοντας τὰ λόγια σου ὅλοι γέλασαν καὶ ἄρχισαν νὰ χλευάζουν τὴν πεποίθησή σου περὶ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Μέχρι πρὶν ἀπὸ λίγο διαχωρισμένοι μεταξύ τους, μὲ μιάς ὅλοι συμφώνησαν ἐναντίον σου καὶ ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ σου, ὅπως τότε ποὺ ὁ Πιλᾶτος καὶ ὁ Ἡρῴδης συμφιλιώθηκαν, ὅταν ἤθελαν νὰ καταδικάσουν τὸν Χριστό. Κι ἔτσι, ἐσὺ ὑπὸ τὴν μάστιγα τῶν κοροϊδιῶν καὶ χλευασμῶν ταξίδευες ἕως τὸν τόπο σου.

Μακάρια ἡ ψυχή σου! Ἔτσι ὑπέμεναν τοὺς χλευασμοὺς γιὰ τὸν Χριστὸ οἱ κάλλιστοι τῶν καλλίστων, οἱ μάρτυρες καὶ οἱ ἀρεστοὶ στὸν Θεό. Τὸν Καισάριο, τὸν ἀδελφό τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, τὸν θεωροῦσαν φιλόσοφο μὲ ὑπόληψη. Καὶ ὁ βασιλιὰς Ἰουλιανός, κολασμένος παραβάτης τῆς χριστιανικῆς πίστης, ἤθελε νὰ κερδίσει τὸν Καισάριο στὴ δική του πλευρὰ ἐνάντια στοὺς χριστιανούς. Τὸν κάλεσε στὸ παλάτι του καὶ ἄρχισε νὰ τὸν συμβουλεύει νὰ ἐγκαταλείψει τὸν Χριστιανισμὸ καὶ νὰ ἐπιστρέψει στὴν εἰδωλολατρία. Τελικά, μετὰ ἀπὸ μακρὰ φιλονικία, ὁ Καισάριος δήλωσε στὸν βασιλιὰ ἀποφασιστικά: «Εἶμαι Χριστιανὸς καὶ παραμένω Χριστιανός».
Πρόσφατα μου ἔλεγε ἕνας Μαυροβούνιος: «Ἤμουν στὸν στρατὸ καὶ δὲν ντρεπόμουν γιὰ τὴν πίστη μου. Ὅμως γὶ αὐτὸ ὑπέμεινα πολλὲς πικρίες. Ἔβαλε ὁ δεκανέας τὴ δεκάδα μας στὴ σειρὰ καὶ μοῦ φώναξε: “Ἰβᾶν, ποιὸς εἶναι ὁ Θεός σου;”. Κι ἐγὼ τοῦ ἀπάντησα ἀμέσως: “Ὁ Θεός μου εἶναι ὁ Ὕψιστος στὰ οὐράνια”. Αὐτὸς λοιπὸν μὲ χαστούκισε στὸ μάγουλο καὶ μοῦ εἶπε: “Ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεός σου!”. “Όχι, δὲν εἴσαι”, τοῦ ἀπάντησα ἐγώ, “ἐσὺ εἶσαι ὁ δεκανέας μου, ἐνῷ ὁ Θεός μου εἶναι στὰ οὐράνια”. Πάλι χαστοῦκι στὸ ἄλλο μάγουλο. Ἐμένα δὲν μὲ πονᾶ τὸ χαστοῦκι ἀλλὰ ἡ καρδιά μου ἀγαλλιάζει ἀπὸ κάποια εὐχαρίστηση, ποὺ κάτι λίγα ὑποφέρω κι ἐγὼ γιὰ τὸν Δημιουργό μου».
Μακάριος εἶσαι Ἰβᾶν, λέω ἐγώ, ποὺ σὲ χλεύασαν καὶ σὲ χτύπησαν γιὰ χάρη τοῦ Θεοῦ.
Ἐνῷ τώρα καὶ σ` ἐσένα καὶ στὸν Ἰβᾶν λέω: «χαίρετε καὶ ἀγαλλιάσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Μάτθ. 5,12).

Από το βιβλίο: «Δεν φτάνει μόνο η πίστη…» - Εκδόσεις: «ΕΝ ΠΛΩ»

orthodoxia-ellhnismos.gr

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης


 



 

 

10 Μαϊ. 2021

| Ιστολόγιο |


 

 

 












Ό Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Μώκιος καταγόταν ἀπό τή Ρώμη καί γεννήθηκε ἀπό γονεῖς εὔπορους καί εὐσεβεῖς, τόν Εὐφράτιο καί τήν Εὐσταθία. Ἀγαπώντας τόν ἱερατικό βίο, ἐπιδόθηκε ἀπό μικρή ἡλικία στή σπουδή τῶν ἱερῶν γραμμάτων καί χειροτονήθηκε ἱερέας τῆς Ἐκκλησίας στήν Ἀμφίπολη τῆς Θράκης. Ὡς ἱερεύς δίδασκε μέ θερμό ζῆλο τούς εἰδωλολάτρες νά ἐγκαταλείψουν τήν πλάνη τους καί νά προσέλθουν στήν ἀληθινή πίστη τοῦ Χριστοῦ. Μία ἡμέρα, ὅταν ὁ ἀνθύπατος Λαοδίκιος ἐπρόκειτο νά θυσιάσει στόν θεό Διόνυσο, προσῆλθε ὁ Μώκιος καί μπροστά σέ ὅλους ἀνέτρεψε τόν βωμό καί διασκόρπισε τά θυμιάματα. Γιά τόν λόγο αὐτόν συνελήφθη καί ἀφοῦ κρεμάσθηκε καί γδάρθηκε μέ σιδερένια νύχια στό πρόσωπο καί στά πλευρά, τέθηκε πάνω σέ φωτιά. Παρέμεινε ὅμως ἀβλαβής καί ρίχθηκε δέσμιος στή φυλακή. Ἀργότερα ὑποβλήθηκε σέ νέα ἀνάκριση καί ὑπέστη πιέσεις ἀπό τόν νέο ἀνθύπατο Μάξιμο νά θυσιάσει στά εἴδωλα. Ἀρνήθηκε νά ὑπακούσει καί ὑποβλήθηκε σέ νέα σκληρότερα βασανιστήρια. Τόν ἔδεσαν πάνω σέ τροχό καί καταμωλωπίσθηκε καί στήν συνέχεια τόν ἔριξαν στά θηρία. Ἀλλά καί πάλι ἐξῆλθε ἀβλαβής. Μπροστά στά θαύματα αὐτά ὁ λαός ζήτησε τήν ἀπελευθέρωση τοῦ Ἁγίου, ὁ ἀνθύπατος ὅμως ἀπέστειλε αὐτόν στήν Ἡράκλεια καί ἀπό ἐκεῖ ἀπεστάλη ἀπό τόν ἄρχοντα Φιλιππήσιο στό Βυζάντιο, ὅπου τό 288 μ.Χ., ἐπί αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.), ὑπέστη τόν διά ἀποκεφαλισμοῦ θάνατο.

Ἀργότερα ὁ Μέγας Κωνσταντίνος ἀνήγειρε πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Μωκίου μεγαλοπρεπή ναό, στόν ὁποῖο κατέθεσε καί τά ἱερά λείψανα αὐτοῦ. Στό ναό αὐτόν γινόταν αὐτοκρατορική προσέλευση κατά τήν Μεσοπεντηκοστή. Στόν ναό, ἐπίσης, φυλασσόταν τό ἱερό λείψανο τοῦ Ἁγίου Σαμψών τοῦ Ξενοδόχου.


Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Χορός Ἀγγελικός.
Χριστῷ ἱερουργῶν, ἱερεύς ὢν τῆς δόξης, θυσίαν λογικήν, καί ὁλόκληρον θῦμα, ἀθλήσεως ἄνθραξι, σεαυτόν προσενήνοχας· ὅθεν Μώκιε, διπλῷ στεφάνῳ σε στέφει, ὁ δοξάσας σε, ὡς δοξασθείς σου τοῖς ἄθλοις, Χριστός ὁ φιλάνθρωπος.

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τοῖς τῶν αἱμάτων.
Καθοπλισθείς, τῷ θυρεῷ τῆς πίστεως, τῶν ἀσεβῶν, τάς παρατάξεις ἔτρεψας, καί ἐδέξω δόξης στέφανον, παρά Κυρίου μάκαρ Μώκιε· διό μετά Ἀγγέλων ἀγαλλόμενος, περίσωζε κινδύνων τούς ὑμνοῦντάς σε, πρεσβεύων ἀπαύστως ὑπέρ πάντων ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον.
Μωκώμενος πλάνην τήν δυσσεβῆ, ὡς τῆς εὐσεβείας, θεορρήμων ἱερουργός, ᾔσχυνας τοῖς ἄθλοις, ἐν ἀσθενείᾳ Μάρτυς, τοῦ σκότους τόν προστάτην, Μώκιε ἔνδοξε.

 synaxarion.gr

Αναρτήθηκε από: Ποσειδώνας Αποσπερίτης